Video
Tradicionalna manifestacija „Decembarska umjetnička scena 2017“ počeće sa izložbom vajarke Nade Kažić koja će biti otvorena u poneđeljak, u Modernoj galeriji Muzeja i galerija Podgorice u 20 sati, saopšteno je iz Službe za podnose sa javnošću Glavnog grada.
Preporučeno
Manifestaciju će, kako se navodi, otvoriti gradonačelnik Podgorice Slavoljub Stijepović, a o izložbi će govoriti savjetnik u Ministarstvu kulture Crne Gore, književnik Marinko Vorgić.
Za ovu priliku štampan je luksuzan katalog na 60 strana u kojem tekstove potpisuju istoričarke umjetnosti: Petrica Duletić, Natalija Cerović i Nataša Nikčević.
Petrica Duletić je između ostalog zapisala:
„Stvaralaštvo Nade Kažić, na mapi aktuelnih umjetničkih zbivanja, specifično je i neobično, i kao takvo teško se može uključiti u neke već postojeće i definisane pravce i strujanja. U okvirima savremene crnogorske skulpture, već više od dvije decenije manifestovala je jedinstven izraz. Kažićeva stvara oblike kojima insistira na primarnoj, skulptorskoj, formalnoj i jezičkoj autentičnosti. Osnovne karakteristike njenih skulptura, koje pripadaju novijoj produkciji su plastička konceptualna razrađenost dišanovske ideje ready made-a, poštovanje osobenosti materijala (metal) i svedenost do znakovne jednostavnosti. Nadine skulpture koje pripadaju novim ciklusima: „Mijena – Vrt 1” rezultat su napora da dokuči skrivene istine materijalnog univerzuma. Umjetnica smatra da se istine o stvarima često nalaze i izvan njih samih. Zbog toga se, u naporima za otkrivanje i spoznavanje same istine, upušta u svijet snova. Njeni radovi ilustruju projekcije iz unutrašnjeg bića. Sve što doživljava je ta projekcija iznutra, suprotstavljeni principi nematerijalnog i materijalnog, njihovo prožimanje i dopunjavanje. Proispitivanje dijalektike odnosa smrti i života, propadanja i obnove, nestajanja i nastajanja, beskonačne metamorfoze.“
Natalija Cerović ističe:
„U ostvarenjima u kojima se prepliću fragmentarnost i organsko jedinstvo, stvarnost i uobrazilja, apstrakcija i figuracija, autorka uspeva da na samosvojan način upotrebi i univerzalnu i privatnu simboliku unutrašnjeg života žena. Nada Kažić je stvorila kompozicije kolažne strukture uz pomoć originalne sinteze različitih tehničko-tehnoloških mogućnosti. Prizori se grade slaganjem transparentnih slojeva jednih preko drugih, čime se dočarava prostornost. Odsustvo klasične perspektive je potpuno, bilo da je reč o centralnoj ili obrnutoj. U poistovećivanju intelektualnog i manuelnog napora, stvaralaštvo Nade Kažić ima i ličnu i univerzalnu poruku. Sve ovo pokazuje težnju ka novoj formulaciji plastičkih oblika i novom shvatanju prostora. Umetnica razvija estetski i tehnički besprekorno oblikovanje složenih spletova žica, dok svaki ciklus obogaćuje novim teorijskim saznanjima, idejama i dostignućima.
Pod pojmom Umetnost podrazumeva se i prekoračenje postojećih uvida, što nije istovetno sa idejom progresa. Napredovanje u umetničkom poslanju može se razumeti jedino kao pojedinačni i personalni čin. U tom smislu Nada Kažić jeste istraživač koji se kreće i napred i nazad kroz nepoznata područja umetnosti, ali nikada ne odustaje od nastojanja u pokušajima da iz tamnog vilajeta sopstvene svesti iznese na uvid javnosti rezultate svojih stvaralačkih traganja.
“Nataša Nikčević je zapisala: „Mjesec simboliše periodičnost, obnovu, preobražaj, rast i zbog mijena, a vrt dobija kosmička, metafizička i mistična značenja. Iz ovog simboličkog areala umjetnica Nada Kažić naziva novi ciklus radova MIJENA – VRT koji se sastoji iz četiri grupe instalacija i objekata: MIJENA – VRT I, MIJENA – VRT II, MIJENA – PUPOLJAK, MIJENA – CRNI VRT. Amalgam smrti i života je centralna tema ciklusa. U objektima MIJENA – PUPOLJAK, njihova univerzalna simbolika označava ih kao novi izdanak, zametak, bujanje, rast, život… Oblik pupoljka transponovala je spajajući dva srpa između kojih je intervenisala delikatnom, najtanjom žicom, koja formira linearno prostorne strukture u “prazninama” objekta.
Metalni djelovi upotrebljenih, odbačenih predmeta, starih i do sto godina u njenoj projekciji dobijaju sasvim druga simbolička značenja. Bez obzira koliko na prvi pogled predmeti asociraju na smrt, mutira im energiju u ono što se zove život. Takvo spajanje suprotnosti karakteristično je i za njene ranije radove. Metalni djelovi nađeni su u okruženju gdje živi i imaju duh genius loci.“
