Video
Preko 40 naučnih istraživanja rađeno je nakon što je 1998. godine objavljena studija koja je govorila u prilog toriji da MMR vakcina nosi rizik za nastanak autizma, što je dovelo da pada obuhvata vakcinacijom širom svijeta i masovne pojave malih boginja u onim zemljama gdje su bile gotovo eliminisane. Jedno od ovih istraživanja obuhvatilo je 57 epidemioloških studija, sa 14.700.000 djece.
Na sajtu Instituta za javno zdravlje Crne Gore mogu se ponaći tekstovi (studije) o bezbjednosti MMR vakcine, kao što su “Autism Speaks Alters Position On Vaccines”, “Evidence Shows Vaccines Unrelated to Autism”, “MMR Vaccine Does Not Cause Autism. Examine the evidence!”, “Measles, Mumps, Rubella Vaccination and Autism – A Nationwide Cohort Study”, “Measles vaccines: WHO position paper”… Međutim, oni nijesu prevedeni, iako su preporučeni građanima Crne Gore da se informišu o tim studijama.
Podsjećamo da je Crna Gora donijela zakon kojim se upis i boravak djece u vrtićima uslovljava potvrdom o vakcinaciji, nakon čega su građani pokrenuli peticiju kojom se traži da se povuče sporno rješenje.
Prema medicinskoj definiciji, autizam je kompleksan neurološki razvojni poremećaj sa širokim spektrom simptoma, među kojima se izdvajaju slaba ili nikakva socijalna interakcija i komunikacija i ograničeni i ponavljajući obrasci ponašanja, kao najznačajniji simptomi za postavljanje dijagnoze. MMR vakcina se daje protiv malih boginja, rubeole i zauški, a prvom dozom djeca se vakcinišu sa navršenih godinu dana.
“Iako etiologija autizma nije sasvim razjašnjena, postoje snažni dokazi o prisustvu neurobiološke osnove sa značajnom genetskom komponentom kod oboljelih. Prema najnovijim literaturnim podacima, morfološke promjene mozga u uzrastu 6–12 mjeseci, dakle, prije dobijanja MMR vakcine, prethode kliničkom ispoljavanju autizma”, navodi se u studiji “Autizam i MMR vakcina” Instituta za epidemiologiju Medicinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, koju potpisuju Nataša Maksimović i Darija Kisić Tepavčević, koja je takođe objavljena na sajtu Instituta za javno zdravlje Crne Gore.
Statistički podaci koji se odnose na prevalenciju (ukupan broj starih i novih slučajeva) autizma za 2017. godinu pokazuju da je prevalencija autizma najviša u Japanu i iznosi 161 na 10.000 djece. Na drugom mjestu je Velika Britanija, u kojoj je prevalencija autizma 94 na 10.000 djece, dok je u Švedskoj 72 na 10.000. Sa druge strane, Brazil, Hong Kong i Portugalija prijavljuju najniže vrijednosti prevalencije, koje iznose 27, 17 i 9,2 na 10.000 djece (29).
Neke od epidemioloških studija koje negiraju hipotezu o povezanosti između MMR vakcine i rizika za nastanak autizma, sprovedene su na 500.000 djece, dok su u Japanu u cilju istraživanja čak obustavili vakcinaciju u petogodišnjem periodu.
“Pokazano je da uzrast u vrijeme dijagnoze ne zavisi od uzrasta u kome je data MMR vakcina, tj. da li je vakcina aplikovana prije ili poslije usrasta od 18 mjeseci, a nijedna od analiza nije ukazala na povezanost između MMR vakcine i autizma. Analiza serije slučajeva pokazala je da nema vremenskog grupisanja između MMR vakcine i dijagnoze autizma)”, navode u studiji beogradskog Instituta.
Autori istraživanja u Kaliforniji istakli su činjenicu da je obuhvat imunizacijom MMR vakcinom porastao u periodu od 1980. do 1994. godine, ali da nije bio praćen porastom autizma, što je pokazala analiza kohortnih dobnih kriva. Analiza vremenskih trendova u Velikoj Britaniji, koja je obuhvatila podatke iz medicinske dokumentacije ljekara opšte prakse, kao i djecu uzrasta do 12 godina koja su u periodu od 1988. do 1993. godine ispoljila simptome poremećaja iz autističnog spektra, pokazala je da je incidencija autizma kod djece uzrasta od dvije do pet godina znatno porasla u navedenom periodu, ali samo u datoj kohorti, dok je obuhvat imunizacijom bio viši od 95 odsto za sve kohortne dobne grupe, tako da rezultati date studije nisu išli u prilog povezanosti između MMR vakcine i rizika za nastanak autizma. Dakle, ne postoji vremenska korelacija između obuhvata imunizacijom i incidencije, zaključili su britanski naučnici.
Studija iz 2002. godine, koja je sprovedena u Danskoj, obuhvatila je reprezentativni uzorak od preko 500.000 djece rođene između 1991. i 1998. godine.
“Istraživanje je pokazalo da je u uzorku bilo vakcinisano više od 80 djece. Relativni rizik za nastanak autizma u grupi vakcinisane djece iznosio je 0,92, dok je kod nevakcinisanih iznosio 0,83. Takođe, povezanost između uzrasta u vrijeme dobijanja vakcine i autizma nije pronađena ni u ovoj studiji. Data studija je zapravo obezbijedila tri snažna dokaza koja idu protiv hipoteze da je MMR vakcina povezana sa rizikomod nastanka autizma. Prvo, rizik od autizma je sličan i kod vakcinisane i kod nevakcinisane djece, i kada se analiza radi u ukupnom uzorku, ali i kada se radi uzrasnospecifična analiza. Drugo, i ova studija je pokazala da nema vremenske povezanosti između MMR vakcine i autizma. Treće, ni autizam, ali ni bilo koji drugi poremećaj iz SAP, nije povezan sa vakcinacijom”, tvrde u ovoj studiji.
Ključni rezultat iz studije sprovedene u Japanu iz 2005. godine, bio je porast kumulativne incidencije SAP sa 47,6 na 10.000 djece koja su rođena 1988. godine, na 117,2 na 10.000 djece rođene 1996. godine.
“Ono što je najznačajniji i najupečatljiviji nalaz u studiji jeste činjenica da su stope autizma nastavile da rastu i nakon povlačenja MMR vakcine iz upotrebe, i nisu smanjene u petogodišnjem periodu (1988–1992) tokom koga je obuhvat imunizacijom opao na samo 69,8 odsto. Ukoliko bi vakcina bila odgovorna za nastanak autizma, pad incidencije bi morao da bude uočljiv nakon povlačenja vakcine. Međutim, kontinurani porast incidencije autizma u suprotnosti je sa navedenim hipotezama. Autori su zaključili da, shodno rezultatima studija iz SAD i Velike Britanije, u kojima se MMR vakcina kontinuirano koristi, povlačenje MMR vakcine u Japanu nije dovoljno da zaustavi porast incidencije autizma”, ističe se u studiji.
