Video
“U prvobitnom postupku koji je vođen pred ovim sudom 2015. godine, po tužbi Daliborke Rešetar, rođene Špadijer, protiv tužene Države Crne Gore – Zavod za izvršenje krivičnih sankcija, odbijen je tužbeni zahtjev kojim je traženo da se utvrdi postojanje mobinga nad istom i naknada nematerijalne štete. Ovakva presuda potvrđena je presudom Višeg suda u Podgorici, dok je presudom Vrhovnog suda Crne Gore revizija odbijena kao neosnovana”, ističe se u saopštenju Osnovnog suda.
Međutim, nakon što je iscrpila sva pravna sredstava u Crnoj Gori, Daliborka Rešetar (Špadijer), se predstavkom obratila Evropskom sudu za ljudska prava, koji je donio presudu utvrđujući da je došlo do povrede čl. 8 Evropske konvencije o ljudskim pravima, cijeneći “da je način na koji su građanski i krivičnopravni mehanizmi primijenjeni u konkretnim okolnostima u predmetu podnositeljke predstavke, posebno nedostatak procjene svih spornih događaja i propust da se razmotri cjelokupan kontekst, uključujući i mogući kontekst „zviždanja“, bio manjkav u mjeri da predstavlja povredu pozitivne obaveze tužene Države u smislu člana 8 Konvencije.”.
Nakon toga, ovaj sud je usvojio predlog tužiteljice Daliborke Reštar (Špadijer) za ponavljanje postupka i ukinuo presudu ovog suda kojom je odbijen njen tužbeni zahtjev.
Preporučeno
“U ponovljenom postupku usvojen je tužbeni zahtjev imenovane, pa je sud utvrdio da je Špadijer u periodu januar 2013. godine – decembar 2013. godine, zlostavljana na radu u Zavodu za izvršenje krivičnih sankcija, zbog čega je obavezao tuženu da Špadijer isplati naknadu na ime nematerijalne štete i to zbog pretrpljenih duševnih bolova, povrede dostojanstva, ugleda, ličnog i profesionalnog integriteta, iznos od 3.000 eura, zbog pretrpljenih i budućih duševnih bolova, zbog umanjenja životnih aktivnosti od 20 odsto trajno, iznos od 8.000 eura, te zbog pretrpljenog straha iznos od 2.000 eura, kao i pripadajuću zakonsku zateznu kamatu od dana presuđenja do konačne isplate”, zaključeno je u saopštenju Odnovnog suda Podgorica.
