Duhovi iz devedesetih godina prošlog vijeka su probuđeni, iako je izgledalo da su, makar u Crnoj Gori, pobijeđeni. Da “vuk dlaku mijenja, ali ćud nikada“ nedvosmisleno potvrđuje sve ono što se u našoj zemlji dešava od decembra prošle godine: država Crna Gora, nacionalne manjine i nacionalni Crnogorci i dalje su meta velikosrpskih ambicija nacionalističkih vođa, ali i njihovog glavnog mentora Srpske pravoslavne crkve.

Ispod krinke “mirnih, protestnih litija“ krije se agresivna kampanja, ne samo poništavanja Zakona o slobodi vjeroispovijesti, već direktnog ataka na državni i nacionalni identitet, ali i osnove građanskog društva.

Pošto političke poruke na molebanima i litijama ne mogu doći do punog izražaja posljednjih dana organizuju se razne huliganske akcije – od farbanja objekata po Crnoj Gori u srpsku trobojku, do ispisivanja grafita sa porukama mržnje prema Crnogorcima, pa i poruke “Smrt Crnogorcima“…

A u kampanji lica dobro poznata Crnoj Gori. Među njima je i Pljevljak Milinko Gazdić, radikal koji je i devedesetih godina prošlog vijeka bio dio ratne hajke za „veliku Srbiju“.

Tada je Gazdić, kao član i funkcioner Srpske radikalne stranke, bezrezervno podržao „ratni plan“ sugrađanina Milike Čeka Dačevića, koji je namjeravao da sa svojom paravojnom jedinicom „orobi“ Pljevlja i „očisti“ ih od manjina, odnosno Muslimana…

I baš ovih dana, u jeku protesta u Crnoj Gori, pojedini prizivaju aveti krvavih devedesetih prošlog vijeka.

Korisnik Jutjub mreže kanal “Slavija“ 29. januara postavio je amaterski video zapis nazvan „Isplivao dokumentarni film o oslobađanju Pljevalja od komunista 1992 godine!“.

U filmu koji traje skoro dva sata prikazuju se scene nereda i haosa koje je avgusta 1992. godine u Pljevljima stvarao Dačević i njegova paravojna jedinica. Čekovi ljudi u civilu ili u nekim uniformama šetali su tih dana pljevaljskim ulicama naoružani dugim cijevima i opasani bombama. U noćnim akcijama skoro svake večeri zapaljena je ili je na nju bačena bomba, po neka radnja čiji su vlasnici bili Muslimani. Bilans tih akcija bio je 29 uništenih radnji i iseljavanje zastrašenog muslimanskog stanovništva iz Pljevalja.

Lokalni policajci su „četničkom vojvodi“ nečinjenjem pomogli da čak na desetak sati „zarobi Pljevlja“: blokira sve prilazne puteve i „osvoji“ nekoliko ustanova – Poštu, Opštinu, jednu pekaru; zbog njega i njegovih zlikovaca evakusiano je i čitavo muslimansko selo u Pljevaljsku kasarnu… Pljevlja su tog avgusta, bila odsječena od svijeta.

Na snimcima se uočava i blagonaklono djelovanje prema Čekovoj bandi čelnika specijalne jedinice Saveznog MUP-a koja je poslata u Pljevlja da navodno smiri situaciju i sačuva mir u Pljevljima, pa se teško može povjerovati da je Čeko sve to radio na svoju ruku, bez nekog miga iz Beograda.

Na snimcima amaterskog video zapisa sa Jutjuba je i Milinko Gazdić. Aktivan sudionik svih tadašnjih događaja i predsjednik pljevaljske Srpske radikalne stranke. I tridesetak godina kasnije je na istim pozicijama. Borba za „srpsku stvar“.

Gazdić je jedan od dvojice predstavnika građana koji su Skupštini Opštine Pljevlja 3. januara dostavili inicijativu da se lokalni parlament izjasni o Zakonu o slobodi vjeroispovijesti. Zahtjev za sazivanje sjednice potpisali su on i Božo Knežević.

Nije slučajno što se baš sada reciklira ovaj amaterski filmski zapis sa baš ovakvim sadržajem i naslovom „Isplivao dokumentarni film o oslobađanju Pljevalja od komunista 1992 godine!“.

Treba da podsjete kako su se prije 28 godina obračunavali sa manjinama i “komunistima“ koji su ih štitili.

Danas treba da upozore one koji se izjašnjavaju kao Crnogorci, ali i manjine, da se sličan scenario protiv njih može ponoviti i 2020. godine, jer su, kako reče Mitropolit Amfilohije Crnogorci komunistička tvorevina.

Krstovi sa četiri S i srpska trobojka još nijesu uklonjeni

Krstove sa četiri S koji su iscrtani ispred domova pljevaljskih Muslimana i Bošnjaka, premao riječima Bojana Bajčete, načelnika Komunalne policije postepeno su uklanjaju, onoliko koliko to vremenske prilike dozvoljavaju i opseg nadležnosti ove službe.

“Zavisi u čijem su vlasništvu objekti. Ima tu objekata koji su u vlasništvu CEDIS –a, a mi nemamo ovlašćenja da to radimo, to je u njihovoj nadležnosti. Koliko sam informisan oni su preduzeli neke aktivnosti i vjerujem da da će oni to ubrzo ukloniti. Što se tiče onih javnih površina koje su u našoj nadležnosti mi postepeno preduzimamo mjere, koliko nam to vremenske prilike dozvoljavaju”, kazao je Bajčeta.

Rješenje za uklanjanje oslikane trobojke na igralištu u Ulici Skerlićevoj tražiće se u koordinaciji sa Sekretarijatom za inspekcijske poslove.

Kaćuša Krsmanović