On je rekao da su saradnici ruskog oligarha Olega Deripaske, koji je poznat po bliskim vezama sa predsjednikom Rusije Vladimirom Putinom, tajno finansirali tu političku organizaciju „putem neadekvatnih ugovora i ofšor kompanija“.

BULAJIĆ I RUSKI ŠPIJUNI
Navodi zvaničnika Stejt departmenta, saopšteni u utorak, potvrdili su tekstove Pobjede u kojima godinama rasvjetljavamo veze čelnika proruskog i prosrpskog Demokratskog fronta sa Putinovim saradnicima.

Tako smo 26. februara ove godine objavili informaciju o tajnom sastanku tada predsjedavajućeg Skupštine Crne Gore, funkcionera ovog političkog saveza, Strahinje Bulajića, sa agentima ruske Spoljne obavještajne službe (SVR) Viktorom Antipinom i Aleksandrom Perišovom.

– Ruskim obavještajcima je razgovor poslužio ne samo da iskažu stav Moskve, već i da prenesu političke sugestije i instrukcije povodom političkih dešavanja u Crnoj Gori – rekli su tada izvori Pobjede.

Nekoliko dana kasnije, 4. marta, Viktor Antipin protjeran je iz Crne Gore.

Ruski agenti sastali su se sa Bulajićem, jer je od njega zavisio izbor nove vlade, nakon što je 4. februara srušena vlada Zdravka Krivokapića. Cilj im je bio „kupovina vremena“, tako što će Bulajić odbiti da sazove sjednicu Skupštine. On je to i učinio, ali – kako su tadašnji ruski napori da destabilizuju Crnu Goru propali – Bulajić je 20. aprila podnio ostavku i povukao se iz političkog života.

Pisali smo tada i da crnogorski obavještajni sektor raspolaže podacima o dugogodišnjoj vezi Bulajića sa ruskom SVR (Spoljna obavještajna služba).

– Bulajić je „zavrbovan“ od strane nekadašnjeg zamjenika ambasadora Ruske Federacije u Podgorici, inače poznatog oficira SVR-a Vladimira Gurka. Pomenuti ruski obavještajac je imao intenzivne kontakte sa Bulajićem tokom njegova dva mandata u našoj zemlji, između ostalog i tokom 2015. i 2016. godine, u događajima koji su prethodili pokušaju terorizma u Crnoj Gori, koji je bio režiran u Moskvi – ispričali su tada Pobjedi operativci ANB.

Prije odlaska iz Crne Gore, kažu, Gurko je „kontakt sa važnim saradnikom Strahinjom Bulajićem predao Viktoru Antipinu“.

Pisali smo tada o nizu sastanaka koje je Bulajić omogućio ruskim vezama, pored ostalih sa mitropolitom crnogorsko-primorskim Crkve Srbije Joanikijem Mićovićem i tadašnjim predsjednikom Opštine Budva Markom Carevićem.

VEZE SA MALOFEJEVIM
O Bulajićevim vezama sa Rusijom Pobjeda je pisala još 2017. Objavili smo tada da je kao potpredsjednik Nove srpske demokratije prisustvovao 10. i 11. septembra 2014. međunarodnom skupu u Moskvi, posvećenom „tradicionalnim porodičnim vrijednostima“, čiji je domaćin bio ruski milijarder Konstantin Malofejev, što je pokazalo istraživanje britanskog istraživačkog centra Belinket (Bellingcat) i ruskog magazina The Insider.

Pobjeda je tada kontaktirala Bulajića, a on je rekao „da se sjeća skupa“, ali da „Malofejev nije bio domaćin i da ga nikad u životu nije vidio“.

Malofejev se pominje i u obavještajnim podacima koje je prije nekoliko dana saopštio neimenovani zvaničnik Stejt departmenta. Rekao je da je on 2018. finansirao kampanju Milorada Dodika, predsjednika entiteta BiH – Republika Srpska.

Za Malofejeva šira javnost u Crnoj Gori prvi put je čula u aprilu 2015. kada je finansirao i organizovao donošenje ,,blagodetnog ognja“ ispred Cetinjskog manastira.

Malofejev je bio domaćin i liderima DF-a Andriji Mandiću i Milanu Kneževiću koji su 2016. godine gostovali u udarnom terminu na njegovoj TV Carigrad.

Tada je Mandić najavio stalne ulične proteste i nasilne sukobe ukoliko ne bude organizovan referendum o NATO-u.

POKUŠAJ TERORIZMA
Ruski agenti i saradnici ruskih službi 2016. godine intenzivirali su aktivnosti u Crnoj Gori u susret parlamentarnim izborima u našoj zemlji. Cilj im je bio destabilizacija, nasilno svrgavanje vlasti, ubistvo aktuelnog predsjednika države i lidera Demokratske partije socijalista Mila Đukanovića, kako bi na taj način onemogućili pristupanje naše zemlje NATO savezu.

Ruski agenti Eduard Šišmakov i Vladimir Popov, obavještajci GRU (Glavna obavještajna uprava Glavnog štaba oružanih snaga Ruske Federacije), kako je utvrđeno u sudskom procesu, organizovali su pokušaj puča u Crnoj Gori, u izbornoj noći 2016, a političku podršku imali su od lidera DF-a Andrije Mandića i Milana Kneževića.

Prtvostepenom nepravosnažnom presudom, koju je ukinuo Apelacioni sud i naložio novo suđenje, Šišmakov je osuđen na 15 godina zatvora, Popov na 12, a lideri DF-a na po pet godina zatvora.

Ostali osuđeni su državljani Srbije, među kojima i penzionisani general srpske policije Bratislav Dikić koji je dobio osam godina zatvora.

Novi sudski proces još nije počeo. Šišmakov i Popov tokom suđenja bili su nedostupni crnogorskim pravosudnim organima, a zvanična Moskva negirala je bilo kakvu umiješanost u pokušaj terorizma u Crnoj Gori.

Na suđenju su i Mandić i Knežević bili kategorični da nijesu pučisti.

RUSKI SARADNICI
Ruski čovjek u Crnoj Gori je i donedavni direktor Agencije za nacionalnu bezbjednost Dejan Vukšić. Kako smo pisali, on je, pošto je nakon izbora 2020. i pobjede proruskih i prosrpskih snaga, imenovan za prvog čovjeka obavještajnog sektora liderima DF-a „dao sve papire, uključujući i tajne podatke, kao i spisak svih obrada koje ANB vodi“.

• Knežević je ,,obrada“ po kontraobavještajnoj zaštiti. Dao mu je i spisak osoba koje ANB sluša, a među njima su i novinari, što je Knežević jednom od njih i prenio – pisali smo u januaru.

Ruski čovjek nakon izbora 2020. godine instaliran je i na Univerzitetu Crne Gore – rektor Vladimir Božović, koji je još 2015. godine, na naučnom skupu Fonda za stratešku kulturu, predstavio programski tekst ,,Analiza vektora ruske ‘meke moći’ u Crnoj Gori“.

Božović je i jedan od osnivača proruskog portala IN4S.

On je još 2018. govorio da je „najznačajniji i najvitalniji proruski društveni organizam u Crnoj Gori Srpska pravoslavna crkva“.

• To je ogromni potencijal koji Rusija nije u potpunosti iskoristila – rekao je on tada.

U susret izborima 2020. godine Crkva Srbije je direktno ušla u politiku, stala na čelo tadašnje opozicije i izvojevala pobjedu. Zauzvrat je vladi Zdravka Krivokapića, koju je i kadrirala, ispostavila zadatke, ali i narednoj Dritana Abazovića. Obje vlade su srušene, a pred crnogorskim sektorom bezbjednosti je ozbiljan posao saniranja teške štete koju su nanijele državi i njenoj nacionalnoj sigurnosti.

Podrška Olega Deripaske
Zvaničnik Stejt departmenta saopštio je prije nekoliko dana da je ruski oligarh Oleg Deripaska tajno finansirao jednu političku partiju u Crnoj Gori, „putem neadekvatnih ugovora i ofšor kompanija“.

Američko Ministarstvo finansija (U.S. Department of the Tresury) još u decembru 2018. godine objavilo je da je jedan od kontakata DF-a sa Deripaskom bio bivši oficir ruske Vojne obavještajne službe (GRU) Viktor Aleksejevič Bojarkin.

– Deripaska i Bojarkin bili su uključeni u obezbjeđivanje ruske finansijske podrške jednoj crnogorskoj političkoj stranci uoči izbora u Crnoj Gori 2016. godine – decidirano je tada navelo američko ministarstvo.

Izvori Pobjede iz sektora bezbjednosti tvrde da su veze Deripaske sa DF-om istraživane nakon 2016. godine, pošto je osujećen pokušaj nasilnog svrgavanja vlasti u našoj zemlji. Tada su došli do informacija da je ruski biznismen kupio zemljište na Primorju od čovjeka bliskog DF-u, koje je platio oko pet miliona eura, ali mu je dao oko 20 miliona, kako bi ovaj 15 miliona isplatio DF-u. No, osim indicija, opipljivih dokaza nije bilo.

Službe bezbjednosti istraživale su i ulogu jedne diplomatkinje, koja je bila angažovana u Crnoj Gori, gdje je i ostala poslije isteka mandata, jer nije smjela da se vrati u matičnu državu zbog sumnji za špijunažu. Ona je, prema podacima službi, bila agentica Rusije i navodno je DF-u podijelila oko 15 miliona eura.