Napadi su se pojačali uprkos ograničenju slobode kretanja, karantinu i socijalnom distanciranju – mjerama koje su uvedene kako bi se spriječila pandemija. Samo u prve tri nedelje aprila zabilježena su 23 napada kolonista na Palestince isto koliko i tokom cijelog marta mjeseca od kojih je 11 zabilježeno nakon uvođenja jakih restrikcija na slobodu kretanja i okupljanja.
Radi poređenja, 11 napada je zabilježeno tokom januara a 12 tokom februara. Tokom ovih nasilnih incidenata, kolonizatori su, često naoružani vatrenim oružje, fizički napali Palestince sa palicama, sjekirama, elektrošokovima i kamenjem, što je dovelo do ranjavanja. Izraelski kolonizatri su takođe napali imovinu, palili automobile, vandalizovali maslinjake i druge zasade i krali stoku.
Ovi incidenti dogovdili su se diljem Zapadne obale ali su epicentri nasilja bili u okolini kolonija Havat Ma'on na južnim brdima Hebrona, Šilo i Halamiš. Zabilježeno je i maltretiranje palestinskih stočara gotovo skaodnevno u dolini Jordana a u blizini kolonija Rimonim i Kočav Hašahar.
Za vrijeme incidenta 13. aprila koji su ispratili izraelski mediji. grupa kolonista poslata od strane vlasti da izoluje popularno izletničko mjesto na sjevernom dijelu Mrtvog mora, napala je Palestince i zapalila njihove automobile.
Ovo je bio samo jedan od 8 fizičkih napada na Palestince tokom prve tri nedelje aprila. Posebno ozbiljan incident se dogodio 16. aprila kada su braća iz Izbjegličkog kampa napadnuta od strane kolonista dok su šetali svojim imanjem u blizini naselja Džibja. Jednom od braće je polomljena noga i zubi. Međutim to nije bilo sve jer su kolonisti pljuvali po njemu zbog čega je morao da ide u karantin zbog bojazni od korona virusa.
Kako se navodi u Izvještaju većina incidenata tokom aprila odnosila se na protjerivanje palestinskih stočara sa pašnjaka, a kolonisti su polomili i stotine zasada, rije svega maslina. Ovo je, smatra se dio šire strategije kolonista i izraelskih vlasti da sistematski blokiraju pristup Palestincima obradivoj zemlji, što se dešava već decenijama, kako bi na kraju poptpuno preuzeli kontrolu nad zemljom. na ovaj način Vlada Izraela onemogućava Palestincima da zarade za život već tu zaradu prenosi u ruke kolonizatora, koji su, prema ocjeni iz Izvještaja, privatna, nezvanična vojska Izraela.
Podrška Tel Aviva ovom nasilju je vidljiva i u ponašanju Izraelskih snaga bezbjednosti. tokom marta se 5 od 8 napada na Palestince dogodilo u prisustvu izraelske Vojske, koji ne samo što nisu spriječili nasilje već su se pridružili napadima protiv Palestinaca koji su pokušavali da zaštite svoje porodice i imovinu. U nekim slučajevima, Vojska je hapsila Palestince, a u najmanje tri slučaja upotrebila je suzavac. Slični slulajevi zabilježeni su i tokom aprila kada je izraelska Vojska upotrebljavala i gumene metke.
Već godinama Izrael, dozvoljava kolonistima da napadaju Palestince i uništavaju njihovu imovinu bez bilo kakvih posledica, što je i zvanična politika Tel Aviva. Ovo uključuje pružanje vojnue zaštite kolonizatrima a u nekim slulajevima i aktivnu participaciju vojnika u nasilju nad Plestincima. Sa druge strane, policija ne sprovodi zakon nad nasilnicima. Sve ovo je dio strategije Izraela da obeshrabri i onemogući da se Palestinci šire diljem Zapadne obale, što utire put Izraelu da oduzme još više zemlje i resursa.
Preporučeno
Činjenca da se nasilje pojačalo tokom pandemije korona virusa dodaje još jedan sloj brutalnosti Izraelskoj politici.
Video