Malo je muzičara i pjevača koji su ostavili tako moćan i tako gadan trag u istoriji, kao što je onaj koji je ostao iza američkog rokera Dži Džija Elina.

Njega su, s pravom, smatrali najprljavijim čovjekom na svijetu i jednim od najekstremnijih umjetnika u istoriji. Dži Dži Elin rođen je u Lankasteru, na sjeveroistoku SAD-a, a kršteno ime bilo mu je Isus Hrist.

Njegov otac, inače religiozni fanatik, objasnio je Dži Džijevoj majci da ga je posjetio sin božiji i rekao mu da će njegov sin biti veliki čovjek, koji vodi porijeklo od samog Hrista.

“O, ironije! Isus Hrist Elin, kasnije poznat kao muzičar Dži Dži Elin, bio je sve, samo ne dobar hrišćanin. Bio je loš đak i izbacivan je iz škole, a u tome mu je dosta “pomagao” i otac – živjeli su u kući bez vode i struje, duboko posvećeni bogu i molitvi”.

“Bili smo više zatvorenici, nego porodica”, govorio je Elin.

Sa svojim bratom Merlom, još kao tinejdžer oformio je bend i počeo da se bavi muzikom, i tada se još nije nazirao šta će Elin vremenom postati.

Elin je već u ranoj mladosti postao alkoholičar, a ubrzo potom i zavisnik od heroina. Njegove pjesme su vremenom postajale sve agresivnije, a bavio se temama poput ubistva policajaca, pedofilijom, mržnjom prema ženama i rasizmom.

U toku svoje vrlo plodne karijere promijenio je bar desetak pratećih bendova i snimio je na desetine albuma. Vrlo je teško okarakterisati Elinov muzički pravac. To je prije svega pank, ali je takođe snimao i kompozicije u klasičnom kantri stilu. Ovo je njegova obrada pjesme “Karmelita” Vorena Zevona:

{youtube}rB3uMjlBAWA{/youtube}

Elin nikada nije bio dio neke muzičke scene, što je sa ponosom isticao: do kraja svog kratkog života, govorio je da mrzi ljude i da želi da uništi sistem. Pričao je i da bi bio masovni ubica, kad se ne bi bavio muzikom koja mu je bila ventil za, očigledno, prilično poremećen um.

Takav kakav je, vremenom je stekao solidan broj obožavalaca i kultni status, a fanovi su rado dolazili na njegove nastupe.

Upravo je njegova svirka uživo ono po čemu je Elin najpoznatiji – najčešće je pjevao potpuno go, prekriven soptvenim fekalijama, a prebijanje posjetilaca koji su platili kartu da ga gledaju bila mu je omiljena zabava.

Zahvaljujući tome, većina njegovih koncerata je prekidana posle samo nekoliko pjesama, a on je hapšen bar 50 puta.

Ako nije završavao u zatvoru, onda su ga nosili u bolnicu, jer i sam sebe mučio na svirkama, pa mu je trovanje krvi bilo kao “dobar dan”. Jednom prilikom je zabio sebi mikrofon u usta toliko jako da je izbio šest prednjih zuba.

FOTO: pinterest

Elin je, pred sam kraj života, gostovao u popularnim američkim emisijama, u kojima je govorio da je mesija koji će uništiti sistem i “zatrovati” djecu svojim idejama. Govorio je i da će se ubiti na bini, tokom nastupa, međutim, nije stigao da ostvari svoj plan. Droga ga je pretekla.

Posle jedne žurke na kojoj je konzumirao nevjerovatnu količinu alkohola i heroina, pao je u komu i nije se probudio. Ljudi sa kojima se provodio fotografisali su se s njim, misleći da se samo onesvijestio, a Elin je već bio mrtav. Imao je 36 godina.

Sahranjen je u otvorenom kovčegu 3. jula 1993. godine, a njegovi obožavaoci su ga tom prilikom nalivali viskijem. U svakom slučaju, život i djelo ovog veoma specifičnog umjetnika nisu za svačiji stomak. O njemu je snimljen i dokumentarac “Hated: GG Allin and the Murder Junkies”, ali opet, ako imate slabiji stomak, preskočite ga.

U rijetkim normalnim trenucima, Elin je umio da stvori i lijepu pjesmu, a numera “When I die” (“Kada umrem”), spada među njegove najljepše.

“Kada umrem/stavite flašu viskija pored mene/i ne plačite/ni ja nikog nisam volio”, pjevao je, grubo prevedeno, Elin.

{youtube}4_nWRVCNwg4{/youtube}

 

Izvor: srbijadanas.com