Video
Episkop Metodije je tokom parastosa u Gornjem Zaostru, koji je prethodio tradicionalnom četničkom skupu, oštro napao partizanski pokret tvrdeći da stoje iza velikih zločina uključujući i za istoriju nepoznate navodne zločine prema Italijanima koji su bili okupatorska vojska u Crnoj Gori.
„KRST ČASNI I SLOBODA ZLATNA“
- Svake godine kad se ovdje okupimo, na ovoj svadbi carevog sina, sjećamo se, i onih koji su u otadžbinskom ratu bili vjerni kralju i otadžbini, kojima su se zakleli. Oni su život položili za ono za šta su se zakleli, za krst časni i slobodu zlatnu, ali treba znati da je bilo i na onoj drugoj strani ljudi koji su se, isto tako, borili sa ubjeđenjem za oslobođenje ove zemlje i svog naroda na neki drugi način – rekao je Metodije i optužio partizane za zločine.
- A onda ti, koji su vodili te druge – komunisti koji su svakakve zločine radili – ali mi koji sljedujemo za istinom smijemo reći istinu: da su jame napunili od kojih su neke dan-danas, a to je strašno reći, u 21. vijeku, pune ljudskih nevinih kostiju, oko Nikšića, Kotor jama, ima jama Talijanka gdje su Italijane takođe bacali, ubili su sveštenika, ugledne ljude, domaćine. Dan-danas su te jame pune i ne smije niko da pomene njihova imena, ni da krene da vadi ljudske kosti iz tih jama – ustvrdio je Metodije.
Ocijenio je da je đavolska zamisao to da se jednom čovjeku, ne samo oduzme život, nego da izgubi pravo na grob, kao što se ne zna grob mnogih kojih se danas molitveno sjećaju.
NAPAD NA PARTIZANE
- Na Krnovo idemo sad, mi ne znamo gdje sve hodamo po kostima naših đedova, ne naših predaka, davnih; na Krnovu je pobijeno nekoliko stotina nenaoružanih mladića bez suda i presude od partizanskih jedinica 1944. godine, strijeljani u dolinama i vrtačama. Nisu čestito ni sahranjeni, zakopani, a sve su bili momci iz crnogorskih plemena. Postavili smo prošle godine krst na tom mjestu da se to ne bi ovdje nikad više, u našem narodu, ponovilo – saopštio je Metodije Ostojić.
Afirmativni stavovi Ostojića, a nešto ranije i mitropolita Joanikija i paroha Gojka Perovića o četničkom pokretu i njihovim vođama govore da je ideologija tog kvislinškog pokreta postala dominantna i u kleru Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori.
Izbor Zaostra za održavanje četničkih skupova nije slučajan – to je selo u blizini Berana tokom Drugog svjetskog rata bilo štab kvislinga, ratnog zločinca i vođe četničkog pokreta u Crnoj Gori Pavla Đurišića, čije zločine ne pominje.
Upravo je Đurišić, po pisanju istoričara Radoja Pajovića, prije pohoda na bihorski kraj i Pljevlja boravio u Gornjem Zaostru odakle je pošao na pohod u kojem je ubijeno na hiljade Muslimana.
- Prema do sada poznatim i proučenim četničkim dokumentima i poslijeratnim spiskovima, jedinice Pavla Đurišića su na području Crne Gore, Sandžaka i istočne Bosne likvidirale oko 15.000 Muslimana – navodi istoričar Radoje Pajović.
Najveći zločin nad Muslimanima od Đurišićevih četnika izvršen je u čajničkom i dijelu pljevaljskog sreza, februara 1943. godine. Tom prilikom je, prema depeši Pavla Đurišića koja je poslata Mihailoviću, poginulo oko 1.200 naoružanih Muslimana, a više od 8.000 nevinog muslimanskog stanovništva je ubijeno, mnogi na svirep način. Osim već navedene Bukovice (563), tom prilikom je ubijen i 481 građanin Meljaka i 384 žitelja Boljanica.
Prema poslijeratnom popisu žrtava četničkog terora u pljevaljskom srezu, ubijeno je 1.534 građanina, od čega 1.501 Musliman – navodi istoričar Radoje Pajović.
Četničke titule
Lider Nove srpske demokratije Andrija Mandić godinama ne pominje da ima titulu četničkog vojvode. Pobjeda je u tekstu od 17. januara 2017. godine objavila da je upravo Mandić na skupu u Zaostru 8. avgusta 2016. godine nagrađen poveljom vojvode Milana Dobrašinovića, koja se dodjeljuje isključivo četničkim vojvodama.
Pobjeda je tada prenijela tekst portala IN4S, bliskog DF-u, od 10. avgusta 2016. godine u kojem je Mandić uz Miletu Pavićevića i izvjesnog Miodraga Božovića predstavljen kao – četnički vojvoda.
- Na saboru je ustanovljena i povelja „Vojvoda Milan Dobrašinović“, koji je godinama uspješno organizovao sabore u Gornjem Zaostru. Povelje su dobili braća Radnić – Brano, Mišo, Radojica, Miloje, Novica i Mile, bratstva Dobrašinović, Premović, Tomović, Lončar, zatim vojvode Mileta Pavićević, Miodrag Božović, Andrija Mandić, Goran Kiković, predsjednik SO Berane, Branislav Otašević, predsjednik Udruženja srpskih književnika u otadžbini i rasijanju, pjesnici David Lalić, Darko Jovović i Radoje Mišković, guslari Rajo Vojinović, Ilija Paldrmić i Maksim Vojvodić – navodi se u članku.
Đurišićev kvislinški govor
Pobjeda je 13. februara objavila tekst o tome kako je četnički vojvoda Pavle Đurišić, prije osamdeset godina izvijestio svog komandanta Dražu Mihailovića o uništenju muslimanskog naroda u pljevaljskom, čajničkom i fočanskom kraju, u kojem smo podsjetili i da se, kao sluga okupatora, lično povezao sa italijanskim guvernerom za Crnu Goru, generalom Alesandrom Pirciom-Birolijem, kome je održao udvorički govor u Kolašinu, 6. novembra 1942. godine.
Preporučeno
,,U vremenu kada je narod u Crnoj Gori bio doveden u jedan težak položaj, sreća nam se nasmejala i baš tada došao je među nas veliki prijatelj srpskog naroda, solunac, nosilac Belog orla sa mačevima, njegova ekselencija armijski đeneral gospodin Aleksandar Pircio Biroli. Došao je za guvernera Crne Gore. Poznavajući mentalitet srpskog naroda, koga je upoznao na Solunskom frontu, boreći se sa njime rame uz rame, on se vrlo brzo upoznao sa prilikama u Crnoj Gori, te je bio u mogućnosti da lako i pravilno odredi najbolji pravac svoje politike. Upoznavši se sa prilikama u Crnoj Gori i davši poverenje ljudima koji uživaju poverenje svoga naroda i koji i danas vode taj narod, on je sa svojim komandantima Nj. E. generalom Luiđi Mentastijem, generalom Silvijem Boninijem, generalom Ćitorijem i drugim potčinjenim komandantima dao mogućnosti da se vidno ispolji izraz nacionalnog ponosa i svesti kod srpskog naroda u Crnoj Gori, da uz pripomoć italijanske vojske i italijanskog oružja očisti Crnu Goru od tih izroda i jevrejskih plaćenika i da zavede red i mir u Crnoj Gori“ – kazao je, između ostalog, Pavle Đurišić.
