Video
Srpska crkva je dobro organizovano preduzeće koje se bavi finansijskim i uopšte privrednim poslovima i tome se novim Zakonom o slobodi vjeroispovijesti mora stati na kraj, poručuje mitropolit Crnogorske pravoslavne crkve Mihailo.
Preporučeno
“Prvi dan, srpski patrijarh Irinej izjavio je da da je položaj SPC-a u Crnoj Gori gori nego u vrijeme osmanske okupacije, a da je status Srba kao u doba NDH. Očito bi da podstakve svetosavsku pastvu da krene u rat protiv crnogorske države i proizvede novu “Srbrenicu”. Takvu izjavu usred Crne Gore, može da da jedan patrijarh, samo ako nema nikavu svijest o sebi, o svome poslanju i značaju sopstvene izgovorene riječi. Umišljen da se u njegovoj osbnosti pojavlju sam Gospod, umišlja da polaže neprikosnoveno pravo da nam drži slovo i neosnovano optužuje. A ne brine ga što mu neki popovi i vladike sablažnjavaju javnost vršeći zločine pedofilije zbog kojih je propala Sodoma i Gomora”, navodi mitropolit Mihailo u saopštenju dostavljenom medijima.
Patrijarh srpski treba da zna, da su u arhijerejstvu usredsređene sve božanske tajne, bez kojih nema crkve ni krštenja, pa ni hrišćanina, dodaje on.
“Arhijerej treba da bude slika Hristova da bi bio dostojan visoke časti, ali kad su on i njegovi u pitanju to nije slučaj. Umjesto da sijaju vrlinama, i on i svi njegovi su ukrašeni svim mogućim manama. Prestupili su od svih deset božjih zapovijesti: šestu koja zabranjuje ubijanje, prekršili suslanjem svoga naroda u ratove protiv drugih naroda u Bosni i Hrvatskoj; osmu, koja nalaže da ne krademo, prekršili su krađom crnogorske crkvene državne i narodne imovine; devetu zapovijest da ne śedočimo lažno na bližnjega svoga, izmetnuli su u mržnju na nas kao da smo im najgori neprijatelji. Ima tome razloga, a on je finansijske naravi”, navodi mitropolit.
Srpska crkva je, kako kaže, dobro organizovano preduzeće koje se bavi finansijskim, i uopšte privrednim poslovima.
“Da je tako svedočili smo obojica sedamdesetih godina prošloga vijeka, ja kao predavač u monaškoj školi u manastiru “Ostrog” a Irinej kao njen ekonom. Tih godina, na tri velika crkvena praznika, znalo se sakupiti oko 90 miliona ondašnjih dinara. Svaki mjesec, po sedmina nas, među kojima je bio i današnji srpski patrijarh, brojalo je novac po neđelju dana. A svakih sedam dana, iz Gornjega u Donji manastir, na konja je snošen novac u dvije vreće, nogama utrpavan u njih, a metalni sipan u treću, koja je stavljana u antrešelj od samara. O uplatama iz inostranstva i dragocjenostima prilaganim Manastiru da i ne govorim. Tako je i danas, samo je novca i dragocjenosti nabrojeno više. Njime se finansira cijela Srpska crkva u zemlji i vani, i još pretekne. Zato Beogradska pratirjaršija bez riječi oprašta napad na cijelo jevanđelje i svih deset božjih zapovijesti, samo ne napad na prihode iz manastira Ostrog. Nije moralno da jedna prebogata crkva, kakva je Srpska, i to zahvaljujući crnogorskim manastirima i vlastima koje to dozvoljavaju, siromašnome narodu popuje o brizi za njegovo dobro, a istovremeno se vladike i popovi voze u preskupim limuzinama i grade zgrade, hotele i turističke komplekse”, navodi Mihailo.
Tome se novim Zakonom o slobodi vjeroispovijesti mora stati na kraj.
“A patrijarh treba da se zalaže za poredak koji je božji prst ispisao na Mojsijevim tablicama u deset prostih rečenica, u kojima su sadržane deset božjih zapovijesti, jer je ovakvim izjavama prešao granice svoga poziva”, navodi Mihailo.
