On je čovjek koji je ugradio prvo vještačko srce u regionu. To je isti onaj čovjek koji je skoro deceniju bio direktor Centra za kardiohirurgiju Kliničkog centra Crne Gore gdje je spasio tri hiljade života naših građana zbog čega je dobio crnogorsko državljanstvo kao osoba od posebnih potreba. Takođe, to je isti onaj čovjek kog su optuživali da je u Podgorici primao 500 eura po operaciji, da je godišnje uzimao po milion eura, kao i da nema licencu za rad u Srbiji. Na sve to ugledni doktor Aleksandar Nikolić za Standard kaže da mu je žao što ne postoji kazna za one koji pričaju gluposti pa im poručuje da bi im “bilo bolje da oni nauče da operišu”.

“Nažalost, preko medija može da priča svako šta hoće jer ne postoje zakoni za kažnjavanje onih koji pričaju gluposti. Možda bi im bolje bilo da nauče da oni operišu”, poručuje Nikolić.

Na pitanje šta je istina u vezi s njegovom platom u Kliničkom centru kog je napustio ove godine, s obzirom na to da se pričalo da je zarađivao milion godišnje, Nikolić odgovara:

“Probajte da pitate jednog kardiohirurga u Njujorku, Minhenu, Beču…. kolika su mu primanja. Ukoliko dobijete odgovor i ja ću Vam odgovoriti. Svaki Ugovor je privatna stvar, a nažalost, moj je morao da bude dokazan u Specijalnom tužilastvu da je potpuno ispravan zbog optužbi raznih kvazi-političara”, kaže on.

A, iz Kliničkog je otišao jer, kako kaže, pojedinci zloupotrebljavaju svoju moć kroz položaje i kreiraju svoju ličnu strategiju zanemarujući državnu.

“Ukoliko je pod mojim rukovođenjem urađeno uspješno tri hiljade operacija, odškolovan veliki broj ljekara i stvorena samostalna kardiohirurgija to govori da jednostavno u određenom vremenu sam odgovarao, a da u drugom nisam. Iz ovoga se izvodi zaključak da jednostavno ne postoji kontinuitet u strategiji zdravstva Crne Gore i da pojedinci zloupotrebljavaju svoju moć kroz položaje i kreiraju svoju ličnu strategiju zanemarujući državnu”, poručuje on.

Država kojoj on trebe, između ostalih je Srbija. Dr Nikolić, koji ni sam ne zna koliko je ljudi u životi operisao jer kaže da je poslije pet hiljadite prestao da broji, radi u na Institutu za KVB Dedinje.

Upravo je u toj bolnici, gdje je stalno zaposlen, nedavno ugradio prvo vještačko srce u regionu.

Sa operisanim pacijentom je razgovarao više puta.

“Rizik je bio velik jer je njegova priroda bolesti vrlo teška, a nagovarati bolesnike na operaciju nikad u životu nisam pomislio. Bolesnici su, nažalost pritisnuti bolešću koja ne pita, a ne daj bože nikom da dođe u takvu situaciju”, objašnjava dr Nikolić.

A, ugradnja vještačkog srca u konkretnom slučaju znači mogućnost da dočeka transplantaciju, odnosno da preživi.

“Sa mehaničkim srcem može da se živi do šest godina, ali se nadamo da će CEMI i ranije naći adekvatan organ za njega”, očekuje on.

Što se operacija u Crnoj Gori tiče kojih je bilo tri hiljade, dr Nikolić ne može da izdvoji samo jednu koju pamti kao najzahjevniju.

“Bilo je puno teških operacija u Crnoj Gori, ali sigurno da se najmlađi bolesnici sa teškim bolestima dugo pamte”, iskren je on.

Na pitanje što je jači osjećaj – kad se spasi život ili onaj drugi, kad pacijent premine, doktor kaže:

“Nema teže stvari za ljekara nego kad bolesnik izgubi život i nema kardiohirurga kome se to nije desilo i ucrtalo za sva vremena”, jasan je on.

Doktor Nikolić je inače ponosni Čevljanin, a tokom rada u Crnoj Gori dobio je državljanstvo kao čovjek od posebnih potreba.

On, takođe, ima i makedonsko državljanstvo.