Podgorica danas slavi svoj najveći praznik – 19. decembar, kada je 1944. godine oslobođena od okupatora. Od tada je prošlo 74 godine, a Glavni grad je u tom periodu prošao korjenite promjene i od male varošice postao glavni grad države koja se polako uklapa u mozaik ujedinjene Evrope.

Podgorica je mjenjala ime, bombardovana je, obnavljana, modernizovna, dala je mnoge poznate ličnosti… A evo nekoliko rečanica o našoj Podgorici. 

Davne 1944. godine na današnji dan Podgorica je oslobođena od fašističke okupacije. Mala Podgorica je dala 4.100 žrtava i do temelja bila razorena. Naš grad pretrpio je velika razaranja tokom Drugog svjetskog rata, s`obzirom da je bio bombardovan preko 70 puta.

Nakon dvije godine 13. jula, pod nazivom Titograd postaje glavni grad Republike Crne Gore, što je ozvaničilo početak novog života. U narednom periodu, tadašnji Titograd je u potpunosti promijenjen. Uvećan je materijalni, kadrovski i naučno – tehnički potencijal, snažno se razvilo obrazovanje, osnovane su mnoge nove kulturne i zdrastvene institucije, a izgrađene su moderne saobraćajnice, a vazdušnim vezama Titograd povezan je sa čitavom zemljom i sa inostranstvom i postaje privredni, društveno – ekonomski kulturni centar Crne Gore.

Ime Podgorica vraćeno je 2. aprila 1992. godine, a grb sa zlatnom bedemskom krunom sa četiri vidljiva grudobrana i zastavu plavo – bijele boje dobili smo 30.marta 2006.

Podgorica se nalazi na raskrsnici nekoliko značajnih putnih pravaca, koji se slivaju dolinama rijeke Zete, Morače i Cijevne, u kotlini Skadarskog jezera i u blizini Jadranskog mora, u plodnoj ravnici sa povoljnim klimatskim uslovima.

Ovaj prostor je još od davnina bio veoma pogodan za formiranje ljudskih naselja, zbog čega su ovdje naselja postojala još u praistorijsko doba. Najstariji ostaci materijalne kulture na ovom području pripadaju mlađem kamenom dobu. Dalji razvoj omogućio je pojavu organizovanog ljudskog naselja koje će preživjeti mnoge turbulentne događaje.

Prema popisu stanovništva iz 2011. Podgorica je imala 187.654 stanovnika, a danas je taj broj znatno veći.
Glavni grad je poslednjih 20 godina doživio potpuni preobražaj, izgrađeni su trgovi, ulice, parkovi, mostovi, vrtići, zgrade… Između ostalog nastao je i most “Milenijum” koji je svojevrsni simbol moderne Podgorice.

Podgorica je dala i mnoge poznate ličnosti, od kojih su neke poznate širom planete, kao što su fudbalske legende Dejo Savićević i Peđa Mijatović.

Tradiciju Podgorici najbolje čuvaju i reprezentuju navijači Podgoričke Budućnosti, koji su osnovani 1987. godine. U narodu poznati kao Lazo Lazarević, doktor Junčaj, Senja Orović, Hedo Pirović, Slobo Bataković i pokojni Dražen Vujošević, uspjeli su da okupe oko 40 simpatizera i svojoj grupi daju naziv „Varvari“. Tada kreće istorija plavo – bijele garde, koja je bila jedina navijačka grupacija u Crnoj Gori. U svakoj navijčkoj pjesmi Varvara pominje se Podgorica i zaštitni znak im je plavo – bijela boja, što simbolizuje Glavni grad.

Od varošice razorene bombardovanjem, do glavnog grada sa gotovo 250.000 stanovnika, sa modernom infrastrukturom i velikim potencijalom za razvoj – ukratko to je Podgorica.

I svim Podgoričanima danas poručujemo srećan praznik i “Sunce našeg grada nek` nam vječno s`ja”!

K.P.