Video
Akademik Žarko Đurović preminuo je u nedjelju 18. avgusta. Poštujući njegovu želju, sahranjen juče u krugu porodice na seoskom groblju Baljinovac u blizimi Ostroga, saopšteno je iz Crnogorske akademije nauka i umjetnosti. Datum održavanja komemorativne sjednice povodom smrti akademika Žarka Đurovića biće naknadno saopšten
Preporučeno
Đurović je rođen 24. novembra 1928. godine u Bogmilovićima.
Učesnik je Narodnooslobodilačkog rata. Godine 1949. i 1950. proveo je na Golom otoku. Objavio je preko šezdeset knjiga poezije za odrasle i djecu, proze, književne kritike i esejistike i hronika sa istorijskom tematikom.
Autor je brojnih putopisa iz zemlje i inostranstva i više scenarija za dokumentarne filmove.
Objavio je preko 3000 jedinica kritika, ogleda, eseja, recenzija, polemičkih tekstova, putopisa i slično. Svoje tekstove objavljivao je u: “Književnosti”, “Delu”, “Savremeniku”, “Letopisu Matice srpske”, “Stvaranju”, “Životu”, “Odjeku”, “Telegramu”, “Oku”, “Ovdje”, “Politici”, “Borbi”, “Oslobođenju”, “Pobjedi”, “NIN-u”, “Dugi”, “Prosvjetnom radu”.
Dobitnik je brojnih priznanja kao što su Trinaestojulska nagrada, Nagrada za životno djelo namijenjeno djeci, Nagrada “Marko Miljanov” za najbolju knjigu godine u Crnoj Gori, Nagrada za najbolju satiričnu knjigu godine na jugoslovenskom prostoru, Nagrada „Stara maslina” za ukupno dječje stvaralaštvo, Nagrada UKCG “Makarijevo slovo” za ukupno književno stvaralaštvo.
Imao je status istaknutog kulturnog stvaraoca Crne Gore. Za vanrednog člana CANU izabran je 6. decembra 1996. godine, a za redovnog 12. decembra 2003.
Povodom smrti akademika i istaknutog kulturnog stvaraoca Žarka Đurovića, ministar kulture Aleksandar Bogdanović uputio je telegram saučešća u kojem se navodi da će Đurovićev rad i uloga u književnom životu Crne Gore ostati kao primjer nenametljive, ali studiozne posvećenosti umjetnosti pisane riječi, jednako otvorene ka literarnoj tradiciji koliko i ka novim poetskim istraživanjima.
“Zahvaljujući toj širini, Žarko Đurović je stvorio opus u kojem je ubilježena jedna epoha čiji su izazovi tražili nova pisanja i čitanja, ali i odgovornost autora prema svakom iskoraku iz konvencionalnih književnih svjetonazora. Zato na kraju njegovog životnog puta možemo reći da je naša književna scena ostala bez stvaraoca koji je znao naći pravu mjeru i sklad između postojećeg i otkrivanog u umjetnosti stihotvorstva, ali i značajnog hroničara i tumača čiji će nam eseji, ogledi i putopisi ostati kao dragocjeno književno svjedočanstvo”, rekao je Bogdanović.
