Video
To pitanje treba postaviti onima koji guraju tezu da će u jednoj fazi posla oko rekonstrukcije vlade, Demokratska Crna Gora napraviti dil sa pokretom URA, manjinama pa i SDP-om oko tehničke ili prelazne vlade koja bi, prije svega, bila oročena na pola godine ili godinu, a sa jednim zadatkom da pripremi vanredne parlamentarne izbore. U toj teoriji, koja nije samo teorije, već kako tvrde relevantni sagovornici Standarda jasan posao Zapada, DPS bi trebao da proguta knedlu i da da podršku manjinskoj vladi.
“Oko toga se uveliko radi i ambasade su već imale kontakte sa DPS-om i Demokratama u tu svrhu”, tvrdi sagovornik Standarda.
S druge strane, jedan od sagovrnika Standarda, smatra da bi URA mogla da nađe neki balans između onoga u šta se “zakucala” – ekspertska vlada ili ništa, i da nađe formulu kojom bi vlada Zdravka Krivokapića nastavila da radi uz “političke” eksperte u njoj. Šta to znači? To zasigurno ne znači da bi u Vladu mogao da uđe bilo koji lider DF-a, niti neko ko je jasna personifikacija te politike već tzv umjereni frontovac koji bi odglumio ili stvarno odigrao ulogu eksperta do 2024. godine. Jasno je da je takvog teško naći, ali ne i nemoguće.
Nakon evaluacije rada Krivokapićeve vlade, koju sada striktno traži URA, moglo bi se ustanoviti da resori Bratićke, Mitrovića, Stijovića, ali i još neki, nijesu dobili prelazne ocjene, te da se na njihovim mjestima mogu postaviti ljudi iz drugog ešalona DF-a, koji bi isključivo svojom ekspertnošću (tako da kažem) doprinijeli da vlada doplovi do 2024. godine.
To bi eventualno bila neka formula za kompromis većine, ali su izgledi za to minimalni, uzimajući u obzir više poznatih elemenata. Sve i da nađu kompromisna imena u DF-u, oni ne bi bili amputirani od vrha partije, niti bi mogli samostalno da rade bez odluka Glavnih i Izvršnih odbora, te Predjedništava i drugih partijskih organa.
U drugoj varijanti pominje se i definitivni zaključak većine da je nemoguće naći kompromis i da rekonstrukcioni modeli ne mogu naći zajedničku tačku, te da je potrebno da većinski donesu odluku i zajedno skrate mandat sadašnje vlade. Uslijedilo bi zatim formiranje tehničke vlade na čijem čelu bi bila dva predstavnika najjačih partija u parlamentu DPS i DF, dakle dva kopredsjednika, a ostale pozicije bi pokrile partije prema snazi u parlamentu.
Ovim bi se izbjeglo “presijecanje crvene žice”, odnosno podiljena bi bila odgovornost za pad vlade kao i krivica za neuspješno jednogodišnje vladanje u “post-dps” dobu. Jer, čini se, da bi svako od konstituenata većine rado izašao sa predlogom o nepovjerenju vladi kada za to ne bi snosio konsekvence na biračkom tržištu.
Model koji URA vidi kao realan slijed događaja – da Krivokapićevi apostoli nastave da funkcionišu u istom obimu sa možda par izmjenena čini se da ima najmanje izgleda. Iako će potrajati gnjavaža oko rekonstrukcije i besomučni sastanci lidera većine, ipak je takav status quo nemoguće održati na duži rok. Jer slijedi poisao oko budžeta, Tužilačkog savjeta, Državnog tužilaštva, sudija na svim nivoima… Sve tačke za koje treba nekakav dogovor i potencijalni alati za ucjene. Zato je najrelanije, a većina sagovornika Standarda smatra, da se gordijev čvor riješi izborima, da se prije toga sve uradi u pripremi za te izbore, te nakon njih s novom pameću i iskustvom nastavi dogovarati i pregovarati.
No, realno je i pitanje građana – gdje smo tu mi?
Preporučeno
