U aprilu 1969. cijela je stvar oko rušenja Njegoševe kapele na Lovćenu i podizanja Mauzoleja po projektu Ivana Meštrovića stigla i do predsjednika Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije SFRJ Josipa Broza Tita.
Preporučeno
“Dana 29. aprila 1969. srpski patrijarh German, zajedno s još četvoricom episkopa, poslao je Titu protestno pismo u kojem se okomio na odluku Skupštine opštine Cetinje od 9. decembra 1968. o rušenju Njegoševe kapele i podizanju Meštrovićevog mauzoleja”, piše Darko Hudelist u feljtonu, koji je objavio Nedeljnjik.rs.
“To je odlučeno bez znanja i konsultovanja sa Crkvom i njenim odgovornim predstavnicima”, napisao je u svom pismu German, zatraživši od Tita, pozivajući se pritom na Njegošev amanet, “Vašu visoku intervenciju da se uzmu u zaštitu prava i svetinje Srpske pravoslavne crkve”.
A kako je Tito na to odgovorio, odnosno što je po tom pitanju preduzeo? O tome je Hudelistu pričao Dejan Medaković, u razgovoru iz 2007. godine:
“Tito je došao na Cetinje, i njemu pokazuju model Mauzoleja, govoreći: ‘Ovako bi to trebalo da izgleda.’ Crnogorci, i na to kažu Titu: ‘Veliki otpor ovome daje Crnogorska mitropolija, posebno onaj mitropolit Danilo II, koji je patetično rekao: Mi ćemo ići s puškama, branićemo do posljednje kapi krvi, ne damo mi, bla-bla… I što mislite, druže predsjedniče?'Tito – ovo je autentično što vam govorim, imam svjedoka – gleda to i kaže: ‘Ja nijesam advokat Crnogorske mitropolije!’ Nije dalje ništa rekao, samo to. To su ovi shvatili da je signal dat. I onda je, naravno, krenula lavina…”
Video