Video
Saopštenje Opštine Budva prenosimo u cijelosti.
“Rješenjem o izvršenju od strane javnog izvršitelja Darka Rajkovića, a po osnovu presude Višeg suda u Podgorici, blokiran je račun Opštine na iznos od približno 4,5 miliona eura za zemljište koje je nacionalizovala država SFRJ davne 1960. godine. S obzirom da Opština Budva u zemljišnim knjigama nikada nije bila upisana kao vlasnik zemljišta, već država Crna Gora, jasno je da je presuda neosnovana, nezakonita i pravno neutemeljena. To znači da Opština nije oduzela zemljište bivšim vlasnicima već tadašnja država i da shodno tome ne može biti obveznik naknade štete niti izvršiti povraćaj zemljišta. Zbog toga smatramo da će u daljem postupku presuda biti poništena nakon čega ćemo pokrenuti postupak naplate sredstava od onih koji su blokirali račun Opštine.
Ovim putem ukazujemo da je Rješenje pravno neosnovano iz više razloga, te da je opština u najkraćem roku uložila prigovor na navedeno Rješenje o izvršenju jer smatra da isprava na osnovu koje je određeno izvršenje nema svojstvo izvršne isprave. Pobijano rješenje zasnovano je na presudi Višeg suda u Podgorici Gž.br. 2772/24 od 23.12.2025. godine, za koju se navodi da je pravnosnažna i izvršna.
Međutim, u konkretnom slučaju nije izvršena uredna dostava navedene presude punomoćniku tužene, što je zakonski uslov za njenu pravnosnažnost i izvršnost. Punomoćnik tužene u drugostepenom postupku nije primio original niti ovjereni otpravak presude, već isključivo neovjerenu kopiju, što ne predstavlja dostavu u smislu Zakona o parničnom postupku.
Kako uredna dostava presude nije izvršena, presuda nije mogla postati pravnosnažna niti može imati svojstvo izvršne isprave. Posebno se ističe da, prema saznanjima Opštine, u spisu predmeta ne postoji dokaz kojim bi se potvrdilo da je punomoćniku uručen original ili ovjereni otpravak presude.
Osim prigovora na Rješenje o izvršenju, Opština će u najkraćem roku uložiti Reviziju protiv presude Višeg suda u Podgorici poslovne oznake Gž.br. 2772/24 od 23.12.2025. godine, budući da je zahvaćena bitnom povredom odredaba parničnog postupka i pogrešnom primjenom materijalnog prava.
Navedena povreda proizilazi iz činjenice da je sud postupao po neurednoj tužbi, pri čemu su ostala nerazriješena ključna procesna pitanja koja se odnose na: nedostatak pasivne legitimacije tužene, nedostatak procesne zajednice tuženih i nedostatak aktivne legitimacije na strani tužilaca. Nadalje, nije izvršena precizna identifikacija spornih katastarskih parcela, nije utvrđena njihova stvarna namjena, niti je utvrđeno da li su i u čiju korist sporne katastarske parcele privedene namjeni.
Dalje, drugostepeni sud nije dao valjane, potpune niti pravno relevantne razloge u pogledu izričito istaknutog prigovora nedostatka pasivne legitimacije na strani tužene Opštine Budva, čime je dodatno učinio bitnu povredu odredaba parničnog postupka koja se ogleda u nedostatku razloga o odlučnim činjenicama.
Naime, drugostepeni sud je izrekom presude djelimično usvojio tužbeni zahtjev tužilaca za naknadu tržišne vrijednosti nacionalizovanog zemljišta označenog kao čestica zemlje 632/1 KO Kratnji Maini, utvrđujući da ista odgovara, u cjelini ili djelovima, sledećim katastarskim parcelama: 2922/3 KO Budva, 2922/4 KO Budva, 3063 KO Budva, 3075/1 KO Budva, 797/1 KO Bečići, 2922/9 KO Budva, 797/3 KO Bečići, 797/4 KO Bečići, 1449 KO Bečići i 797/2 KO Bečići.
Međutim, iz zvanične katastarske evidencije nesporno proizilazi da tužena Opština Budva nije upisana kao nosilac prava svojine ni na jednoj od navedenih katastarskih parcela, već su kao nosioci prava svojine evidentirani Država Crna Gora i fizička lica, te dolazimo do apsurdne situacije da Opština isplatom iznosa od 4,5 miliona eura ne dobija pravo svojine na spornim parcelama.
Ova činjenica je od suštinskog značaja za pravilno rješenje pitanja pasivne legitimacije jer se obaveza naknade može utvrditi isključivo prema subjektu koji je nosilac relevantnog prava ili obaveze u materijalnopravnom smislu.
Uprkos navedenom, drugostepeni sud je obavezao tuženu na isplatu naknade, čime je ne samo pogrešno utvrdio postojanje pasivne legitimacije na strani tužene Opštine Budva, već je posredno odlučivao i o pravima stvarnih vlasnika, bez njihovog aktivnog učešća u postupku.
Ovakva odluka suda je dodatno problematična imajući u vidu da tužena Opština Budva predmetne nepokretnosti nije privela namjeni, niti je u odnosu na iste sprovela postupke kojima bi se utvrdio javni interes, niti se na spornom zemljištu nalaze objekti od javnog značaja. Izostanak ovih činjenica jasno ukazuje da je drugostepeni sud, propuštanjem da pravilno ispita postojanje nužne suparničarske zajednice i pasivne legitimacije, kao i davanjem nepotpunih i nejasnih razloga o odlučnim činjenicama, donio odluku koja je opterećena bitnim povredama odredaba parničnog postupka, uslijed čega ista ne može opstati u pravnom poretku i proizvoditi pravno dejstvo.
Imajući u vidu sve iznijete prigovore na nedostatak aktivne legitimacije na koje je tužena Opština Budva ukazivala tokom čitavog postupka, bilo je nužno da sud sa posebnom pažnjom i preciznošću utvrdi sve relevantne okolnosti, i to naročito: momenat osnivanja zemljišnih knjiga, vrijeme i pravni osnov prvog upisa, identitet upisanog lica, kao i okolnosti eventualnog prenosa prava svojine. Tek na osnovu tako potpunog i pravilno utvrđenog činjeničnog stanja moglo se sa potrebnim stepenom izvjesnosti zaključiti da li se zaista radi o istom licu koje tužioci označavaju kao svog pravnog prethodnika.
Ovo tim prije što dostavljeni materijalni dokazi sadrže očigledne nesaglasnosti u pogledu ključnih identifikacionih podataka, prije svega datuma rođenja, koje drugostepeni sud nije cijenio niti je o njima dao bilo kakve razloge. Time je izostala ocjena odlučnih činjenica, što je za posledicu imalo da obrazloženje pobijane presude ostane nepotpuno, nejasno i pravno neodrživo u dijelu koji se odnosi na postojanje aktivne legitimacije tužilaca, o kojoj sud mora da vodi računa tokom čitavog sudskog postupka, po službenoj dužnosti.
Takođe, osporena presuda ne sadrži potpunu, jasnu i pravilnu identifikaciju spornih katastarskih parcela, što predstavlja ozbiljan nedostatak koji dovodi u pitanje zakonitost i izvršivost same odluke. Naime, sud je u izreci presude, pod tačkom 10, dosudio naknadu za katastarsku parcelu broj 797/2 KO Bečići u površini od 1200 m², iako iz zvaničnih katastarskih podataka nesporno proizilazi da ukupna površina navedene parcele iznosi 772 m². Ovakva očigledna nesaglasnost između izreke presude i sadržine materijalnih dokaza u spisima predmeta čini osporenu presudu nejasnom i pravno neodrživom.
Navedeni nedostatak nije samo formalne prirode, već ima direktan uticaj na pravilnost odlučivanja o visini dosuđene naknade, budući da je površina nepokretnosti jedan od ključnih elemenata za njeno utvrđivanje. Dosuđivanje naknade za površinu koja faktički ne postoji u katastarskoj evidenciji ukazuje na to da sud nije izvršio savjesnu i brižljivu ocjenu izvedenih dokaza, niti je provjerio njihovu međusobnu usklađenost, čime je povrijeđeno načelo materijalne istine.
Preporučeno
Uzimajući u obzir navedene nepravilnosti u dosadašnjem postupku, kao i štetu koja je blokadom prouzrokovana po ovom osnovu, Opština Budva će u cilju zaštite svojih prava inicirati i druge postupke kojima će tražiti preispitivanje svakog pojedinačnog odlučivanja u konkretnoj stvari.”
