Gdje su i šta rade? Ovo su najzvučnija imena crnogorskog podzemlja od Kotora do Pljevalja

Crnogorsko podzemlje poznato je po žestokim momcima čija su imena odjeknula regionom, ali i šire. Neki od njih važe za navodne istaknute vođe najjačih kriminalnih grupa u našoj zemlji, a pojedini svoj uticaj šire i na klanove koji se nalaze van granica naše zemlje.

Jedno ih povezuje-međusobni sukobi i borba za prevlast u kriminalnom svijetu. Posljednih par godina u Crnoj Gori, al i u region, takozvani “škaljarski” i “kavački” klan igraju jednu od, za sada, bitnijih “utakmica”. Posmatrajući tu borbu, reklo bi se da pobjednika nema-životima su platili i neki od navodnih članova klanova, al ii oni koji su bili slučajna, pogrešna, meta.

Kotor: Dom zaraćenih Škaljaraca i Kavčana

Kotoranin Jovica Vukotić, prema tvrdnjama policije, važi za vođu “škaljarskog klana” . Vukotić je inače blizak saradnik Luke Bojovića, koji u Španiji osuđen na 18 godina zatvora zbog organizovanog kriminala.

Bezbjednosne službe Jovicu, sa bratom Igorom i sugrađaninom Igorom Dedovićem, povezuju sa nasiljem i krijumčarenjem droge. On je jednom pravosnažno osuđivan, a oni postupci koji su vođeni protiv njega, završavani su ili oslobađajućom presudom ili je neko preuzimao krivicu.

Dedović je u bjekstvu.

U zatvoru je proveo devet mjeseci, od novembra 2014. do avgusta 2015. Godine, zbog pomaganja u pokušaju ubistva 2002-

Braća Vukotić, nekoliko puta bili su meta napada u Kotoru i Beogradu. Još 2008- godine, na priobalnom putu u Dobroti kod šanka “Malibu”, na Jovičin BMV ispaljeno je nekoliko hitaca iz automatskog oružja.

Na kuću Jovičinog i Igorovog oca Veska, u avgustu 2013. Godine, bačena je kašikara, a u eksploziji niko nije povrijeđen.

Škaljarska grupa poznata je po ratu sa kavačkim klanom, u kome je do sada, na obje strane, ubijeno oko 20 osoba. Rat je počeo krajem 2014. kada je u španskoj luci Valensija nestalo 300 kilograma kokaina. Prva žrtva u ratu bio je Goran Radoman, koji je navodno bio blizak Škaljarcima.

Stevan Stamatović važi za jednog od vođa “škaljarskog klana”. On je, prema navodima optužnice, krajem 2016.godine sa osobom čiji je identitet nepoznat, na teritoriji Podgorice i Berana organizovao kriminalnu grupu. Nalazi se u bjekstvu.

Igor Božović je, prema potvrđenoj optužnici Specijalnog tužilaštva, zajedno sa Slobodanom Kašćelanom, koji je u takođe u bjekstvu, organizovao kriminalnu grupu “kavčani” koja se tereti za dilovanje droge, reketiranje, pranje novca, zelenašenje.

I Radoje Zvicer je navodno jedan od vođa “kavačkog klana” koji je u bjekstvu.

Božović je navodno u bjekstvu, a početkom avgusta 2017. godine napustio spuški zatvor, u kom je izdržavao petogodišnju kaznu zbog šverca kokaina iz Južne Amerike u Španiju.

Osim njih dvojice, optužnica je podignuta i protiv Ilije Dedovića,Đerđa Camaja, Stefana Banovića, Aleksandre Bogdanović, braće Nikole i Igora Andrića, Tripa Moškova i Gorana Ljubatovića. Optužnicom su obuhvaćeni i Božovićev sin Vladimir, Davor Prelević, Miloš Radonjić, Siniša Vlahović, Aleksandar i Igor Đurišić, koji se nalaze bjekstvu.

U optužnici specijalnog tužioca Saše Čađenovića, se navodi da su Kašćelan i Igor Božović od kraja maja 2010. do početka novembra naredne godine, organizovali kriminalnu grupu, a zatim vrbovali ostale članove kako bi se bavili zelenaštvom, švercom droge, pranjem novca.

Božović i Kašćelan su, navodno, bili zaduženi za planiranje i izvršenje krivičnih djela, obezbjeđenje materijalnih sredstava, davanje uputstava i naredbe ostalim članovima kriminalne organizacije.

Rožajama “vlada” porodica Kalić

Safet Kalić važi za „glavnog čovjeka“ Rožaja. On je bio osuđen na četiri godine u Njemačakoj, zbog saučesništva i stavljanje u promet opojnoh droga. Kalić, koji je bio optužen za pranje novca stečenog prodajom droge, uhapšen je 20. oktobra 2014. godine u Austriji nakon intezivne i višegodišnje saradnje crnogorskog Ministarstva unutrašnjih poslova i policijskih organizacija više država.

Kalić je navodno učestvovao u švercu 112 kilograma heroina iz Turske, koji je završio na ulicama Holandije i Njemačke. Tada je Crna Gora tražila da se njoj izruči zbog utaje poreza, ali je Njemačka odbila taj zahtjev. Kasnije je oslobođen ove optužbe.

Kako se sumnjalo, on je navodno sarađivao sa Naserom Keljmendijem, koji je poznatje poznat kao prijatelj i saradnik Nasera Orića i Ramuša Haradinaja. Njemačko pravosuđe mu je ponudilo 2016. godine da prizna krivicu u zamjenu za sedam godina zatvora i još da uplati 600.000 eura, što je on odbio tvrdeći da nije kriv.

Pljevljaci vole Darka Šarića

Darko Šarić rođen je 21. oktobra 1970. Šest puta je bio osuđivan presudama Opštinskog suda u Pljevljima zbog pet različitih krivičnih djela-ugrožavanje sigurnosti na radu iz nehata, uništenje aparata u rudnicima ili drugim građevinskim preduzećima, uništenje poslovnih i stambenih prostorija, pronevjere i nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija.

Prvi put je osuđen kao maloletnik 1988. godine, kada mu je izrečena vaspitna mjera pojačanog nadzora roditelja. Sledeći put je osuđen 1992. na uslovnu kaznu, treći put 1994. na kaznu od četiri godine zatvora. Ali je već 1996. godine ponovo osuđen na kaznu od četiri mjeseca zatvora.

Već dvije godine kasnije, 3. septembra 1998. je osuđen na kaznu od dva mjeseca, a nakon tri mjeseca, 31. decembra iste godine, osuđen je na kaznu od još tri mjeseca zatvora.

On se u medijima prvi put pojavio u oktobru 2009. godine, kada su agencije prenijele da je urugvajska policija zaplijenila 2,8 tona kokaina na jahti “Maui”, pod britanskom zastavom, u luci Santjago Vaskes, 25 kilometara zapadno od Montevidea.

Govorilo se da Šarić poslove vodi u najmanje pet zemalja: osim Srbije i Crne Gore, još i u Češkoj, Slovačkoj, Švajcarskoj. Tužilaštvo za organizovani kriminal Srbije podiglo je 13. aprila 2010. godine novu optužnicu protiv Šarićeve grupe za šverc kokaina. Iste godine podiglo je i novu optužnicu za pranje 20 miliona eura, stečenih navodnom trgovinom droge.

Postupak za pranje 20 miliona eura traje već osmu godin. Proces za šverc kokaina doveo je do prvostepene odluke prema kojoj je Šarić osuđen na 20 godina zatvora. Apelacioni sud je, međutim, suđenje vratio na početak zbog bitnih povreda postupka, ali i nerazumljive presude.

Suđenje je ove godine zato počelo iz početka. Porodica Šaric, a posebno Drako, u svom rodnom gradu omiljen je sugrađanima. Kako je ranije pisano u medijima, javna je tajna da je Šarić mnogim sugrađanima pomogao.

Barani ne praštaju lako

Armin Muša Osmanagić, koji je ubijen 16. septembra 2014. godine, oko 13.15 sati, metkom ispaljenim iz snajpera ispred svog lokala „Savojo“, važio je za jednog od jačih ljudi koji je vladao gradom pod Rumijom.

Osmanagić je slovio za vođu druge po snazi kriminalne bande u Baru. Prvi u tom gradu je godinama klan pokojnog Luke Đurovića, koji je poginuo u saobraćajnom udesu kod Kotora u septembru 2013. godine.Od tada se, navodno dva klana bore za prevlast.

Osmanagićev blizak saradnik i prijatelj Stefan Đukić ubijen je dok je parkirao svoj “BMW” u blizini zgrade u kojoj je živio, u centru Bara.

Mušu je policija dovodila i u vezu sa ubistvom urednika “Dana” Duška Jovanovića, ali te optužbe nikada nisu dokazane.

Njegova supruga Ljiljana Bigović Osmanagić rođena je sestra Baranina Ljuba Bigovića optuženog, sa još trojicom, za ubistvo policijskog funkcionera Slavoljuba Šćekića.

Baranin Jovan Klisić, koji trenutno robija u ZIKS-u zbog nedozvoljenog držanja oružja, bio je jedan od bližih i odanijih osoba Osmanagića. Petnaest minuta nakon što je Muša ubijen Kilić je zapucao ispred lokala „La Esquina” u pravcu momaka koji navodno pripadaju klanu Đurovića. Tada niko nije povrijeđen.

Alan Kožar je navodno bio blizak sa pokojnim Lukom Đurović, nekadašnjim jedan od vođa „barskog klana”. Kožar se navodno nalazi na listi od oko 200 nepoželjnih osoba za Srbiju, kojima je ulazak zabranjen. Top of Form

Kožar je, kako se sumnja, i blizak saradnik Luke Bojovića koji jebio odan Željku Ražnatoviću Arkanu. Bojović je bio pripadnik Srpske dobrovoljačke garde. Uhapšen je u Španiji 9. februara 2012. godine. Prva pucnjava za koju se vezuje bila je tokom devedesetih godina u diskoteci „Trezor“. Pravosnažno je osuđen 1998. godine na tri mjeseca zatvora, zbog napada na policajca.

Ali, kaznu nije služio pošto je tadašnji predsjednik Milan Milutinović odobrio pomilovanje za njega. Srpska policija ga je uhapsila 22. septembra 2007. godine, zbog sumnje da je skrivao pripadnke “Zemunskog klana”

Međutim, tada je ipak optužen samo zbog nezakonitog posjedovanja oružja i falsifikovanja dokumenata^. Za ovo djelo osuđen je 2009. godine na 15 mjeseci zatvora, ali je pušten da se brani sa slobode. Lukin brat Nikola ubijen je 29. Aprila 2013. godine.

Žana Bojanić