Video
Politički montirane optužbe Specijalnog državnog tužilaštva – jedino se tako mogu objasniti konstrukcije i lažni narativi iz Naredbe o sprovođenju istrage protiv Aleksandra Mijajlovića i još pet osoba.
Detalji iz komunikacije Draga Spičanovića i Aleksandra Mijajlovića, vezani za belvederska dešavanja 5. septembra 2021. godine, otkrivaju da troje tužitelja koji potpisuju Naredbu – bez ikakvog činjeničnog osnova dovode u vezu komunikaciju Spičanovića sa tekstovima na CDM-u ili bilo kojem drugom mediju koji targetira Specijalno državno tužilaštvo.
To se najbolje vidi iz poruke Draga Spičanovića upućene 5. oktobra 2021. godine Aleksandru Mijajloviću, tačno trideset dana od dešavanja na Belvederu i Cetinju prilikom nasilnog ustoličenja mitropolita Crkve Srbije Jaonikija Mićovića u Cetinjskom manastiru.
Spičanović informiše koja je policija sredstva upotrijebila prema građanima koji su protestvovali.
PODACI KOJI SE (NE)POKLAPAJU
,,Sad mi javljaju iz unutrašnje…Radili su izvještaj oko Cetinja…135 projektila su ispalili…95 patrona…i 40 ručnih bombi….Jedan hajduk iz PJP… Saznat ću ko je … Najviše…On je gađao onoga u ulicu kad je sve završeno… Ali ne pričaj…
Na osnovu ove komunikacije, trojka specijalnih tužilaca zaključuje da je Spičanović odavao tajne podatke Mijajloviću koji su kasnije objavljeni na portalu CDM. U naredbi se i navodi naslov sa portala: ,,Sukobi policije i građana – bačene velike količine suzavca, Joanikije ustoličen u Cetinjskom manastiru, priveden Veljović”, za koji tekst se ističe da je bio krivičnog postupka na Cetinju.
Ne navodi se kojeg i zbog čega, kao da ni sami tužioci nijesu znali.
Pregledom pomenutog teksta konstatuje se da je riječ u stvari o vijestima u nizu objavljenim 5. septembra 2021. godine zaključno sa 6 sati i 30 minuta na portalu CDM. U tekstu koji se pominje u Naredbi za sprovođenje istrage – nema ni jednog jedinog podatka koji pominje Spičanović.
Naprotiv, vijesti u nizu se završavaju sljedećom objavom.
,,6:30 Policija je bacila suzavac na građane u centru Cetinja i kod muzeja Kralja Nikole. Građani Crne Gore koji su cijelu noć bili na bariladama ne odustaju i poručuju da Joanikije ne može biti ustoličen u Cetinjskom manastiru i da njemu, kao u srpskom patrijarhu Porfiriju i njihovoj pratnji neće biti dozvoljen dolazak na Cetinje.”
POGREŠNO ČITANJE
Izvjesno je, dakle, da CDM nije objavio u tekstu ni jedan podatak o kojem Spičanović govori, niti je mogao da ih objavi jer je serijal vijesti u nizu završen ujutru u 6 sati i 30 minuta kada je Cetinje tek počelo da se zasipa suzavcem. Ne samo od policajaca na Dvorskom trgu već i sa obližnjeg brda.
No, u Naredbi za sprovođenje istrage dalje se navode podaci iz Izvještaja Odjeljenja za unutrašnju kontrolu Uprave policije – sasvim drugačiji podaci u odnosu na one o kojima Spičanović govori.
Potom se navode i podaci koji su kasnije, skoro godinu kasnije objavljeni i koji su mnogo gori po crnogorsku policiju i pokazuju da je prvobitno Vlada Zdravka Krivokapića pokšala da sakrije koliko je srestava nezakonito upotrijebljeno prema građanima 4. i 5. septembra 2021.
,,…5 septembra 2021. gdine upotrijebljeno je ukupno 202 sredstva prinude (od čega 151 hemijski metak – patron suzavca ispaljen iz hemijskih pušaka i pištolja, 25 rzčnih hemijskih bombi, 18 hemijskih bombi ili hemijskih metaka, 4 šok bombe i 4 spreja sa nadražujućim dejstvom.”
Osim što U Naredbi konstatuju da je na Cetinju 5. septembra primijenjena znatno veća prinuda – ali i količina suzavca i drugih hemijskih sredstava nego što je to crnogorska policija htjela da prizna – specijalni tužioci dolaze do iznenađujućeg zaključka.
PITANJA BEZ ODGOVORA
Koji, sažeto rečeno, glasi: da je Spičanović odaavao službene tajne! Kako je to radio, citiraćemo detalj iz Naredbe: ,,tako što je Mijajloviću, kao organizatoru kriminalne grupe” odao podatke iz izvješataja Unutrašnje kontrole vezanih za upotrebu sile na Cetinju do kojih je došao posredstvom sebi bliskih, za sada neidentifikovanih policijskih službenika zaposlenih u Ministarstvu unutrašnjih poslova”.
Kako je Spičanović prenosio podatke iz policijskog izvještaja kada se brojke koje saopštava Mijajloviću ne poklapaju sa onima iz prvog, niti sa onima iz drugog izvještaja?
To se ne može shvatiti iz Naredbe o sprovođenju istrage.
Zašto se Mijajlović okrivljuje da je uređivao medij, u ovom slučaju CDM, kada taj portal nije 5. septembra, pa ni 5. oktobra objavio ni jedan podatak koji je Spičanović prenio Mihailoviću?
Ali i da su podaci objvaljeni na CDM-u, Pobjedi, Analitici ili nekom od sedam medija koje SDT targetira, kako bi se moglo zvati to djelo ili kako bi se kvalifikovalo djelo i koji bi pravni osnov bio za djelovanje Specijalnog državnog tužilaštva? Od kada je objava neprijatnih pdoataka kažnjiva u Crnoj Gori?
Mnogo je odgovora na koje niko od troje tužilaca – Miroslav Turković, Ivana Petrušić Vukašević i Jovan Vukotić – ne može, niti umije dati odgovor. Jasno je i zbog čega: Naredba o sprovođenju istrage je napravljena da bude politička batina Specijalnog tužilaštva koje se stavilo na raspolaganje dijelu parlamentarne većine u Crnoj Gori. Da se to radi uz saglasnost Vladimira Novovića, ne treba sumnjati.
Ključno pitanje je – hoće li crnogorsko društvo ćutati na zloupotrebu državnih institucija?
Preporučeno
