“Iz dokaza prikupljenih u postupku izviđaja a posebno iz dokumentacije Ministarstva ekonomije, Ministarstva finansija, Vlade Crne Gore, Agencije za zaštitu konkurencije, Centralnog klirinškog depozitarnog društva AD, kao i izvještaja DRI proizilazi osnovana sumnja da su:

u toku 2019. godine u Podgorici u svojstvu službenih lica i to Branko Vujović, u svojstvu ministra ekonomije, Dragan Kujović, pomoćnik minisra ekonomije, Zoran Martinović i Goran Nikolić u svojstvu samostalnih savjetnika u Ministartsvu ekonomije, Damir Rašketić u svojstvu sekretara u Ministarstvu finansija, te okrivljeni Sonja Bećović, Šefika Kurtagić, Blagoje Miketić Irena Paprenica Bokan, u svojstvu članova Odjeljenja za pripremu državne pomoći Ministarstva finansija, Mitar Bajčetić u svojstvu predjednika komisije za kontrolu državne pomoći Ministarstva finansija i okrivljeni Refik Bojadžić, Darko Konjević, Vukica Perović, Irena Mijanović kao i Sonja Baćović, u svojstvu članova navedene komisije, protivpravnim iskorišćavanjem svog službenog položaja i nevršenjem svoje službene dužnosti pribavili Kombinatu aluminijuma Podgorica i Rudnicima Boksita štetu u iznosu od 127,4 milion eura”, stoji u krivičnoj prijavi saznaje Standard.

Svi su nakon saslušanja pušteni da se brane sa slobode.

Istragom su obuhvaćene još dvije osobe od kojih jedna nije bila u mogućnosti da da izjavu zbog bolesti dok će drugi osumnjičeni izjavu dati danas.

Bivši funkcioneri kao i državni službenici koji su sačinjavali Komisiju kontrole državne pomoći nijesu sporili radnje koje su preduzimali povodom izdavanja za SDT spornih garancija, ističući da su radili sve po zakonu.

Sa druge strane, tokom izviđaja SDT je angažovalo tri vještaka finansijsko-ekonomske struke koji su utvrdili nepravilnosti prilikom izdavanja spornih garancija a što je po njihovom mišljenju dovelo do štete državne kase.

Ovaj predmet formiran je u Specijalnom tužilaštvu 2014. godine na osnovu izvještaja Državne revizorske institucije (DRI) o reviziji izdatih garancija u 2009, 2010. i 2011. godini.

Prema izvještaju DRI koji je objavljen 2013. godine, država je KAP-u izdala garancije za 135 miliona kredita kod OTP, Dojče i VT banke, a da je kao protivgarancije prihvatila akcije ruske En plus grupe i CEAK-a u KAP-u i Rudnicima boksita, koje su 2011. godine vrijedjele 22,2 miliona eura.

Revizori su tada utvrdili i da prije odobravanja izdavanja garancija KAP-u nije rađena procjena rizika.

Zbog toga država je platila oko 127 miliona eura za kredite kod Deutsche, OTP i ruske VT banke, a kasnije su zbog toga uveli takse na SIM kartice, zamrznuli penzije, uveli krizni porez, povećali porez na dodatu vrijednost (PDV)… Pet garancija za pet kredita Vlada dala je na osnovu memoranduma o razumijevanju iz juna 2009. godine i ugovora o poravnanju iz novembra iste godine.

Ugovori o kreditima za koje je država garantovala potpisivani su u novembru 2009. godine i junu 2010. godine, dok je već u aprilu 2012. godine država morala da plati 23,4 miliona Dojče banci, koja je aktivirala garancije. Tada je na čelu Vlade bio Igor Lukšić.

Državne garancije su iznosile 63,32 miliona, 25 miliona, 21,7 miliona, tri miliona i 22 miliona eura, s tim što su se KAP i Rudnici boksita obavezali da državi obeštete i nadoknade svako plaćanje koje država izvrši po bilo kojoj od državnih garancija.

Kao obezbjeđenje obaveze po garancijama CEAK se obavezao da državi da u zalog svoje akcije u KAP-u i Rudniku boksita.

Država je zbog garancija platila 127,4 miliona eura, i to potraživanje prijavila nakon uvođenja stečaja u KAP-u polovinom 2013. godine.

Međutim, nije poznato da li je država naplatila bilo šta od tog novca.

Vještaci su utvrdili i da je budžetima za 2009. i 2010. godinu bilo predviđeno davanje garancija za kreditne obaveze KAP-a.

U nalazu vještaka se navodi da je Skupština 29. februara 2012. godine donijela odluku o potvrđivanju odluke Vlade o preuzimanju duga KAP-a prema Dojče banci, da garancije izdate OTP banci za kredit od 49,7 miliona nijesu bile obezbijeđene kontragarancijama korisnika garancije, kako je to bilo predviđeno uredbom o bližim kriterijumima, namjeni i uslovima dodjele državne pomoći.

Zatim su utvrdili da su garancije izdate za kredite kod Dojče banke od 82 miliona bile djelimično obezbijeđene založenim akcijama CEAK-a u KAP-u i Boksitima nominalne vrijednosti 22,2 miliona, odnosno 26 miliona tržišne vrijednosti, iako takvo obezbjeđenje nije bilo predviđeno tada važećom uredbom o bližim kriterijumima, namjeni i uslovima dodjele državne pomoći.

J.M.