Video
Istorijsko iskustvo globalne pandemije Corona virusom, koje još uvijek živimo, suočilo nas je sa najrazličitijim utiscima socijalnih, ekonomskih, emocionalnih, psihičkih i raznih drugih promjena koje će, najvjerovatnije, ostati zauvijek memorisane kao neka vrsta trajne kolektivne traume XXI vijeka. S druge strane, lična memorija svakog pojedinca kreće se u najširem mogućem polju svakojakih utiska, gdje se to iskustvo nužno ne percipira kao nešto loše ili traumatično, već naprotiv, kao često povoljna predispozicija preispitivanja sebe, sopstvenih potencijala i mogućnosti. Svakako, radi se o tome da “prolazimo kroz društveni preobražaj bez presedana” /Žižek/ koji je moguće analizirati i interpretirati iz više uglova.
“Pojam karantin u svom izvornom značenju određuje jednu situaciju privremene izolovanosti u slučaju zarazne bolesti. U širem smislu, ovaj pojam usvojen je kao izraz izopštenosti, otuđenosti, nemogućnosti komunikacije sa drugim. Ono što čini povod ove izložbe i njenu ideju jeste promišljanje o karantinu kao poziciji, ali ne isključivo u kontekstu aktuelne pandemije, već i o načinu na koji svaki pojedinac živi svoje vlastite svakodnevne karantine – različite situacije nepripadanja, odbačenosti, društvene i socijalne izolacije i svjesne samoizolacije. Uznemirujući osjećaji zastoja, anksiozna isčekivanja neke promjene, sve očigledniji raspad uobičajene svakodnevice, samo su neki od opštih utiska karantinski provedenog vremena. Izložba je dakle koncipirana kao neka vrsta sakupljenih utisaka ili uspomena iz doba karantina, ličnog ili pandemijskog, svejedeno, i njihovih umjetničkih refleksija”, zapisala je Bezmarević u tekstu za katalog koji prati izložbu.
Na izložbi učestvuje šest crnogorskih umjetnika: Zdravko Delibašić Beli, Tadija Janičić, Teodora Nikčević, Ivana Radovanović, Siniša Radulović i Jovana Vujanović.
Preporučeno
Izložbu će otvortiti kustoskinja, Milica Bezmarević. M.R.
