Video
Afera “Atlas” već nekoliko sedmica zaokupljuje crnogorsku javnost. Iako pojedini medijski i politički krugovi nastoje da stvore sliku u javnosti da je predsjednik Milo Đukanović “ovoga puta gotov” i da je ovo “početak njegovog kraja”, to je daleko od istine. Najnoviji slučaj iza kojeg zvanično stoji vlasnik Atlas grupe Duško Knežević, nije ništa novo, jer je crnogorski predsjednik u posljednjih 20 godina konstantno na meti raznih interesnih krugova, koji su pokušali da prave afere, uglavnom i do sada zasnovane na lažima ili, u najboljem slučaju, poluistinama.
Iako su određeni medijsko-političko-obavještajni krugovi nakon svake afere Đukanoviću predviđali politički kraj ili čak zatvor, on je, gotovo po pravilu, iz svega izlazio sa još većom podrškom javnosti i glasača.
Đukanović je tako u posljednje dvije decenije bio direktna meta “Duvanske afere”, afera “Snimak” i “Telekom”, a indirektno je od strane pojedinih regionalnih i domaćih tabloida, koji su radili pod uticajem njegovih političkih protivnika, dovođen u vezu sa aferom “Listing”, ali i ubistvima Duška Jovanovića i Iva Pukanića.
Strandard ovom prilikom podsjeća na sve značajnije afere čiji je cilj bio diskreditacija Đukanovića i politike koju predstavlja.
Ako objektivno uporedimo sve afere iz prošlosti sa najnovijom “aferom “Atlas”, Knežević će morati da objavi nešto zaista spektakularno da bi postigao makar djelić efekta koji su izazvale afere koje ćemo nabrojati.
Duvanska afera
Najpoznatija i najdugotrajnija afera, čija je meta bio Đukanović je takozvana “Duvanska afera” koja se zahuktala 2002. godine, nakon što je Crna Gora počela sve glasnije da izražava ambicije da želi da na referendumu odlučuje o svom državnom statusu.
Prvi tekstovi koji su predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića dovodili u vezu sa “mafijaškim udruživanjem i međunarodnim švercom duvana” pojavili su se u hrvatskom listu “Republika”, a odatle ih je preuzeo „Nacional“.
FOTO: Screenshot
Oba lista bila su u vlasništvu Iva Pukanića koji je, zajedno sa svojim prijateljem i saradnikom Ratkom Kneževićem, nekadašnjim šefom misije CG u Vašingtonu i kumom Đukanovića, tvrdio da su objavljeni tekstovi potkrijepljeni istraživanjima i da za sve navedene tvrdnje posjeduju dokaze koji, međutim, nikada nisu predočeni javnosti.
Hrvatska novinarka Jasna Babić, koja je napisala prvi tekst za list „Nacional” o duvanskoj aferi, kasnije se ogradila od pisanja Nacionala, i konstatovala da je glavni pokretač te afere u Hrvatskoj bio Ratko Knežević.
Babić je kazala da je važnu ulogu u kreiranju afere imao i tadašnji američki ambasador u Beogradu Vilijam Montgomeri i tadašnji predsjednik Jugoslavije Vojislav Koštunica, koji su radili sve što je bilo u njihovoj moći da spriječe Crnu Goru da postane nezavisna država, kroz kompromitaciju nosioca političke ideje nezavisnosti Mila Đukanovića.
Zbog duvanske afere organi u Bariju su otvorili istragu koja je trajala godinama. Iako je postupak protiv Đukanovića, zvanično obustavljen 2008. godine, napadi na njega su nastavljeni godinama nakon toga.
Naslovi kao što su “Mila čuva imunitet”, “Đukanović mafijaški bos”, “Crna Gora sa Milom ne može u EU”, “Milo svjedok saradnik u Bariju”, “Milo i Aco švercuju, a Brano komanduje” su bili redovna pojava u posljednjih 15 godina, kako u domaćim, tako i u medijima iz regiona, posebno srpskim tabloidima.
Pojedini medijski i obavještajni krugovi išli su toliko daleko da su davali sve od sebe da Đukanovića povežu sa ubistvom Iva Pukanića koje se desilo u oktobru 2008. godine. Ti napori su, pokazaće se, bili uzaludni.
Tačka na duvansku aferu konačno je stavljena tek prije 15 dana, kada je vijeće Krivičnog odjeljenja suda u Bariju oslobodilo crnogorske državljane Branka Vujoševića, Veselina Barovića, Dušanku Pešić- Jeknić i srpskog državljanina Andriju Draškovića svih optužbi za šverc duvana i mafijaško udruživanje, cijeneći da krivično djelo iskazano optužnicom ne postoji.
Ubistvo Duška Jovanovića
Vlasnik i glavni i odgovorni urednik lista Dan, Duško Jovanović, ubijen je oko ponoći 27. maja 2004. godine, kada je u njega, iz “golfa 3”, ispaljen rafal iz automatske puške. Jedini optuženi, Damir Mandić, osuđen je na 19 godina zatvora, zbog saučesništva u ubistvu.
Ni nakon 14 godina nadležni nijesu otkrili ko je pucao u Jovanovića, niti ko je naručio ubistvo.
S obzirom na to da se ubistvo Jovanovića desilo u jeku “duvanske afere”, i da je dnevni list “Dan” integralno prenosio pisanje Nacionala o navodnoj umiješanosti Đukanovića u međunarodni šverc duvana, veoma uticajni obavještajni i medijski krugovi u Srbiji i Crnoj Gori su jedva dočekali da Đukanovića dovedu u vezu sa ubistvom, iako za to nije bilo apsolutno nikakvih dokaza.
Đukanović je čak saslušan u Vrhovnom državnom tužilaštvu o saznanjima u vezi sa ubistvom Jovanovića. Prije Đukanovića, istim povodom je saslušan i tadašnji ministar pravde Duško Marković. Ne treba ni napominjati da se sva priča o navodnoj umiješanosti tadašnjeg premijera završila na ovome.
Afera “Listing”
“Odbjegli narko bos Darko Šarić je imao komunikaciju sa više državnih funkcionera, biznismena i službenika bezbjednosnih službi, potvrđuju telefonski listinzi prisluškivanih razgovora ovog Pljevljaka”, glasio je bombastični uvod u “ekskluzivni” tekst dnevnog lista „Dan” koji je objavljen u decembru 2011. godine. Šarić je, kako je tada napisano, u više navrata telefonskim putem kontaktirao sa tadašnjim premijerom Igorom Lukšićem, ali i sa ministrom spoljnih poslova Milanom Roćenom.
Lukšić i Roćen su to ekspresno demantovali na konferenciji za medije samo nekoliko sati nakon što je tekst objavljen.
Lider Demokratske partije socijalista (DPS) Milo Đukanović, iako tada nije bio na državnoj funkciji, jasno je stavio do znanja u izjavi za medije da afera “listing” predstavlja napad na Vladu, državu Crnu Goru i njen evropski put.
“Za mene nema nikakve sumnje da je glavni cilj afere bila Crna Gora i njen evropski put, kao i da su premijer Igor Lukšić i šef diplomatije Milan Roćen odabrani kao najistaknutiji predstavnici Vlade na evropskim zadacima”, istakao je tada Đukanović, koji je očigledno bio jedan od meta afere, iako nije bio na državnoj funkciji.
Falsifikovani listing
Kasnije se ispostavilo da je format spornog listinga napravljen u policiji, a da je neko naknadno falsifikovao, odnosno u njega upisao imena Lukšića i Roćena. Uprava policije potom je odbacila kao spekulacije navode da je listing o navodnoj telefonskoj komunikaciji izmedju Lukšića i Roćena sa Šarićem falsifikovan u policiji.
Crnogorska policija je navela da postoji mogućnost da je sporni dokument falsifikovan u nekoj drugoj državi, s obzirom da je listing telefonskih razgovora Šarića dostavljan i partnerskim službama u regionu. U istrazi o aferi listing otkriveno je da su koverte 1. decembra poslate dnevnim listovima “Dan” i “Kurir” iz pošte u Plužinama. Policija je uzela izjave od radnika pošte u tom gradu, a oni su saopštili da se ničega ne sećaju, nakon čega se završila i ta afera.
Afera “Telekom”
Sledeća afera čija je meta bio Đukanović, ali ovoga puta i njegova sestra Ana Kolarević, vezana je za privatizaciju Telekoma. Pojedini mediji su objavili da su “mito od privatizacije Telekoma, Mađari, preko posrednika, uputili lično crnogorskom premijeru”. To su potkrijepili dokumentima američke Komisije za hartije od vrijednosti (SEC).
“I do sada je bilo jasno da je centralna ličnost koruptivnog aranžmana tokom prodaje crnogorskog Telekoma Mađarima/Njemcima 2005. godine, bio Milo Đukanović- jedini koji je kupcima mogao obezbijediti povlastice koje su željeli (većinski paket Telekoma, plus akcije manjinskih akcionara neophodne za 2/3 većinu – po nižoj cijeni, pravo na otpuštanje radnika…)”.
,,U suštini, SEC tvrdi da je Ana Kolarević primila mito u ime svog brata u vezi sa kupovinom akcija Telekoma Crne Gore. Odbrana traži njeno svjedočenje koje se tiče posla koji je obavljen po ugovoru Sigma”.
“Kolarevićeva, preko koje je njen brat, sedmostruki crnogorski premijer, stigao do mita od 580.000 eura uplaćenih navodno za konsultantske usluge, neće svjedočiti u Njujorku početkom 2015. godine”.
Ovo su samo neki od desetina medijskih izvoda koji su pratili ovu aferu.
Zbog ovog slučaja formiran je Anketni odbor u Skupštini Crne Gore kojim je predsjedavao lider Nove srpske demokratije Andrija Madnić. Na jednoj od sjednica odbora saslušan je i tadašnji premijer Milo Đukanović, ali i pored toga nikakav zaključak nije donesen u ovom slučaju, a odbor je raspušten bez konkretnog rezultata. Specijlani državni tužilac Milivoje Katnić stavio je tačku na ovaj slučaj kada je prije 15 dana na redovnoj konferenciji za medije, kazao da predsjednik Đukanović “ni iz daleka nije povezan sa bilo kakvim kriminalnim radnjama”.
Afera “Snimak”
Afera “Snimak” odjeknula je 2013. godine, a vezana je za objavljivanje audio snimaka sa sjednica organa DPS-a, na kojima je navodno govoreno o zloupotrebi državnih resursa u stranačke svrhe, odnosno zapošljavanju po partijskoj pripadnosti, uoči parlamentarnih izbora 2012. godine.
Tim povodom, ranije je formiran skupštinski Anketni odbor, koji je saslušao više državnih i funkcionere DPS-a, među kojima i lidera te stranke i premijera Mila Đukanovića, a svi oni su negirali navode da je prilikom zapošljavanja bilo favorizavanja članova te partije.
Anketni odbor potom je usvojio samo tehnički izveštaj o tom slučaju, pošto u tom skupštinskom tijelu nije bilo saglasnosti da li je bilo političkih zloupotreba prilikom zapošljavanja.
Đukanović je ranije rekao da je afera “Snimak” za DPS završena priča i da je kreirana od strane opozicije u cilju smjene aktuelne vlasti i usporavanja evropskog i NATO puta Crne Gore. Đukanović je tada kazao da je aferu “Snimak” plasirala vojno-obavještajna služba Srbije preko dnevnog lista “Dan” koji “se bavio klasičnim spinovanjem izvlačeći sve što je rečeno iz konteksta”.
Iako je tadašnji šef Delegacije Evropske unije u Podgorici Mitja Drobnič kazao da će Brisel tražiti dalju istragu afere “Snimak”, navodeći da je Anketni odbor koji je istraživao taj slučaj postigao rezultate koji su ispod očekivanja, priča je ubrzo zaboravljena. Najviše zbog toga što, prema nezvaničnim informacijama, ni “politički krugovi u Briselu ovdje nijesu vidjeli ništa sporno što političke partije, čak i u EU i SAD ne rade”.
Afera “Atlas”
Najnovija afera koja je već nekoliko sedmica aktuelna, a u čijem je centru ponovo predsjednik Milo Đukanović je “afera Atlas”.
Vlasnik Atlas grupe Duško Knežević iz Londona redovno putem domaćih i regionalnih medija i društvenih mreža plasira priču da Đukanović želi da mu otme poslovnu imperiju i optužuje ga da je lično tražio velike sume novca za finansiranje Demokratske partije socijalista.
Iako opozicija uveliko priča da je Đukanović “gotov” i da se “znoji zbog činjenica koje su iznijete”, realno ipak je to daleko od istine. Ako izuzmemo optužbe koje nemaju nikakvo uporište u dokazima, kao što su “Đukanovićeva kuća na brdu Gorica”, računi koje je Knežević plaćao Đukanoviću i kredit za koji mu je navodno žirirao kad nije ni bio na javnoj funkciji, u ovoj priči, za sada, nema ništa spektakularno.
I na kraju, snimak kojim Knežević prijeti već mjesec, a na kojem je, kako on kaže “Đukanović glavni glumac”, moraće da bude oskarovski superioran da bi postigao makar djelić pometnje koju su izazvale prethodno pobrojane afere, poslije kojih je Đukanović zaista brisao znoj sa čela. Ali samo zbog ubjedljivih izbornih pobjeda.
Preporučeno
Balša Knežević
