“Analiza Centra za građansko obrazovanje (CGO), koja se nadovezuje na pregled 612 poslaničkih pitanja sa osam posebnih sjednica Skupštine Crne Gore, za koje su pitanja dostupna na skupštinskom sajtu, pokazuje da poslanički klubovi isti parlamentarni mehanizam koriste sa različitim političkim funkcijama. Naime, opozicija poslanička pitanja češće koristi za kontrolu učinka Vlade, ukazivanje na kašnjenja i traženje odgovornosti, dok klubovi parlamentarne većine kroz pitanja uglavnom otvaraju prostor članovima Vlade da predstave rezultate, reforme i planove svojih resora”, naveo je Obradović.

Dodao je da manji i manjinski klubovi izraženije povezuju državne politike sa konkretnim potrebama lokalnih zajednica koje predstavljaju.

“Poslaničko pitanje tako nije samo mehanizam za dobijanje informacija od Vlade, već i ogledalo političke pozicije i prioriteta onoga ko ga postavlja. Bezbjednost i rad policije izdvojili su se kao najzastupljenija oblast, ali su među učestalo otvaranim temama bili i zdravstvo, infrastruktura, obrazovanje, pravosuđe, javne finansije, turizam, evropske integracije i lokalni razvoj. Razlike među klubovima nijesu bile samo u izboru tema, već i u načinu na koji su ih otvarali i političkoj funkciji koju su pitanja imala”, ukazuje.

DPS sa najširom agendom i naglašenom kontrolnom funkcijom

“Tematski najširu agendu imala je Demokratska partija socijalista (DPS), čija su pitanja obuhvatala gotovo sve ključne resore Vlade, uz posebno interesovanje za zdravstvo, bezbjednost, javne finansije i obrazovanje, kao i poljoprivredu, turizam, energetiku, pravosuđe i evropske integracije”, istakao je Obradović.

Kod ovog kluba, kako je pojasnio, bio je naglašen kontrolni pristup prema radu Vlade.

“Pitanjima su često traženi konkretni podaci, objašnjenja odluka, informacije o realizaciji budžeta i projekata i rokovi za postupanje institucija, uz ukazivanje na kašnjenja, probleme u sprovođenju politika ili razliku između najavljenih i ostvarenih rezultata. To je bilo naglašeno, na primjer, kod pitanja o listama čekanja i finansiranju zdravstva, realizaciji kapitalnog budžeta, zapošljavanju u javnom sektoru, radu policije i obavezama iz procesa evropskih integracija”, kazao je.

Prema njegovim riječima, Demokrate su se najviše koncentrisale na bezbjednosni sektor, rad policije i unutrašnje poslove, što korespondira i sa činjenicom da su se poslanici ovog kluba najčešće obraćali ministru unutrašnjih poslova Danilu Šaranoviću.

“Pitanja su se odnosila na rezultate policije, bezbjednosne provjere, reforme i planirane institucionalne promjene, a uopšteno uzevši kod ovog kluba bila je izraženija funkcija predstavljanja aktivnosti i planova resora kojim upravlja politički blizak član Vlade”, naglasio je.

Kako je dodao, Nova srpska demokratija (NSD) najčešće je otvarala turizam, infrastrukturu i saobraćaj, pravosuđe, prostorno planiranje i državne investicije, kombinujući razvojne, lokalne i identitetske teme.

“Posebna pažnja bila je usmjerena na turističke centre, zimski turizam, saobraćajnu dostupnost, državnu imovinu i projekte na sjeveru. Kod infrastrukturnih i razvojnih pitanja insistiralo se na rokovima i konkretnim aktivnostima, dok su pitanja iz pravosuđa i međunarodnih odnosa češće imala izražen politički i vrijednosni ton. Pokret Evropa sad (PES) imao je raznovrsniju agendu, sa naglašenim interesovanjem za zdravstvo, evropske integracije, obrazovanje, socijalnu politiku i javne finansije. Posebno su karakteristična pitanja o Reformskoj agendi, pregovaračkim poglavljima, evropskim fondovima i administrativnim kapacitetima države. Njihova formulacija često je omogućavala članovima Vlade da predstave ostvareni napredak, naredne korake i očekivane koristi od Vladinih politika, naročito u procesu pristupanja EU”, ukazuje.

Lokalne potrebe kao politički prioritet

Obradović je naveo da je Bošnjačka stranka (BS) imala fokus na lokalnu i regionalnu dimenziju.

“Bezbjednost, infrastrukturu, obrazovanje, zdravstvo, kulturu, javne finansije i poljoprivredu često je povezivala sa potrebama sjevera Crne Gore. Pitanja o saobraćajnoj infrastrukturi, zdravstvenim ustanovama, školama, kapitalnim ulaganjima, odlagalištu u Rožajama ili policijskoj ispostavi u Gusinju pokazuju korišćenje poslaničkog pitanja kao instrumenta zastupanja konkretnih interesa lokalnih zajednica iz kojih je njihovo biračko tijelo”, piše Obradović.

GP URA se značajno bavio javnim finansijama, zdravstvom, prostornim planiranjem, državnom imovinom, bezbjednošću i infrastrukturom, uz izraženiji kritički pristup.

“Pitanja su često problematizovala način korišćenja javnih resursa, imenovanja u državnim preduzećima, zakonitost postupanja institucija i odgovornost Vlade. Dio je sadržao direktne političke ocjene, ali je značajan broj bio usmjeren i na konkretne infrastrukturne, energetske i lokalne probleme. Socijaldemokrate/Evropski savez (SD/ES) najčešće su otvarali pitanja bezbjednosti, spoljne politike i odbrane, energetike, ekonomije, zdravstva i turizma. Karakteristično je povezivanje konkretnih odluka sa njihovim širim političkim, ekonomskim ili međunarodnim posljedicama, uz insistiranje na obrazloženjima, zbog čega su u njihovom pristupu istovremeno prisutni kontrolni i programski elementi”, istakao je.

SNP-CIVIS je, navodi, najveću pažnju posvećivao bezbjednosti, pravosuđu, zaštiti konkurencije, poljoprivredi i ekonomskim pitanjima.

“Pitanja su često tražila predstavljanje konkretnih mjera koje nadležna ministarstva planiraju, ali su u pojedinim slučajevima sadržala i kritiku rada institucija i ukazivanje na neriješene probleme, kombinujući podršku određenim pravcima politike i zahtjeve za konkretnim postupanjem. Poseban klub poslanika prepoznatljivo se bavio obrazovanjem, zdravstvom, infrastrukturom i regionalnim razvojem, sa fokusom na dostupnost javnih usluga i potrebe lokalnih zajednica”, kazao je.

DNP je naglasak stavljao na infrastrukturu, saobraćaj, energetiku, ekonomiju i pravosuđe, uz kombinovanje konkretnih razvojnih pitanja, naročito sa sjevera, sa širim političkim i međunarodnim temama. Kod dijela pitanja bio je prisutan snažniji politički i polemički ton.

“Kod manjinskih klubova lokalna dimenzija bila je još izraženija. Albanska alijansa fokusirala se na Ulcinj i okolna područja kroz pitanja javnih finansija, infrastrukture, ekologije, turizma, prostornog planiranja i bezbjednosti. Klub DUA i HGI povezivao je prostorno planiranje, državnu imovinu, infrastrukturu, ekonomiju, kulturu i obrazovanje sa lokalnim interesima i položajem manjinskih zajednica, dok je Albanski forum najčešće otvarao bezbjednost, infrastrukturu i obrazovanje kroz potrebe lokalnih sredina”, jasan je on.

Većina češće pita šta je Vlada uradila, opozicija zašto nije

Poređenje pitanja parlamentarne većine i opozicije ukazuje na razliku u političkoj funkciji ovog instituta.

“Klubovi koji podržavaju Vladu češće su pitali o planovima, rezultatima, reformama i narednim koracima, dajući ministrima prostor da javno predstave i afirmišu politike svojih resora. To je bilo naročito vidljivo kod bezbjednosti, evropskih integracija, socijalnih politika i institucionalnih reformi. Opozicioni klubovi poslanička pitanja češće su koristili kao instrument parlamentarne kontrole – za provjeru učinka Vlade, ukazivanje na kašnjenja i nedosljednosti, problematizovanje odluka i traženje odgovornosti. Kritički uvodi često su završavali vrlo konkretnim zahtjevima za dokumentacijom, podacima, rokovima ili obrazloženjima”, ukazuje.

Dobar primjer su, prema njegovim riječima, evropske integracije.

“Klubovi većine ovu temu češće su otvarali kroz napredak, naredne korake, evropske fondove i očekivane koristi reformi, dok je opozicija češće ispitivala kvalitet sprovođenja obaveza, kašnjenja, odgovornost i odnos između Vladinih najava i konkretnih rezultata. Ista tema tako je služila i za afirmaciju evropske politike Vlade i za kontrolu njenog učinka”, poručuje.

Od državne politike do lokalnog puta i škole

“Lokalne i regionalne teme činile su važan dio poslaničkih agendi. Među češće pominjanim sredinama bili su Budva, Podgorica, Nikšić, Cetinje, Rožaje, Pljevlja, Ulcinj, Andrijevica, Bar i Bijelo Polje, a pitanja su obuhvatala puteve, komunalnu infrastrukturu, zdravstvenu zaštitu, škole, prostorne planove, turizam, ekologiju, upravljanje otpadom, zapošljavanje i državna ulaganja”, kazao je.

Dodao je da su veliki klubovi imali najširi teritorijalni obuhvat, a kod manjinskih i regionalno usmjerenih klubova lokalno zastupanje bilo je izraženiji dio političkog profila.

“BS se fokusirala na sjever, Albanska alijansa na Ulcinj, dok su NSD, DNP i Poseban klub često otvarali pitanja infrastrukture i razvoja sjevernih i manje razvijenih opština. Nalazi zato predstavljaju mapu političkih i institucionalnih prioriteta poslaničkih klubova, a ne konačnu ocjenu njihovog rada. Pokazuju ne samo šta su poslanici pitali, već i kako su kroz pitanja gradili odnos prema Vladi – od afirmacije politika i zastupanja lokalnih interesa do parlamentarne kontrole i zahtjeva za odgovornošću”, istakao je.

Naglašava da analiza potvrđuje da poslaničko pitanje nije samo tehnički instrument parlamentarnog rada.

“Izbor teme, formulacija pitanja i ono što se njime traži od članova Vlade otkrivaju političke prioritete klubova i različite načine na koje parlamentarna većina i opozicija razumiju svoju ulogu prema Vladi”, zaključio je.