Politički kolumnista i analitičar Vlatko Sekulović u intervjuu Dnevnim novinama, ocjenjuje da će protesti u Crnoj Gori, nakon potpisivanja “Sporazuma o budućnosti” biti pod uticajem onih političkih snaga koje imaju jasnije ideje i jednostavnije poruke i koje imaju jači motivacioni kapacitet, a to su Demokratski front i Socijalistička narodna partija, te da se samim tim cilj protesta ne može odvojiti od ciljeva ovih političkih snaga.

Sekulović, inače nekadašnji šef delegacije Srbije u pregovorima o primjeni CEFTA, smatra da DF i SNP nastupaju kao Srbi i vjernici SPC, čime potvrđuju da su “krilo vanparlamentarne političke partije SPC”.

Sto se tiče vlasti, glavni izazov biće “izazov pravednosti”.

“Nije dovoljan samo ekonomski razvoj, niti poboljšanje rada institucija, uključujući i sudskih, već je neophodna veća inkluzivnost i afirmacija ljudskih potencijala, posebno kod mladih, na osnovu profesionalnih i ličnih kvaliteta”, ocjenjuje Sekulović.

On smatra da su protesti bili oduvijek politički, jer se radio o protestu kojim se zahtijevaju određene političke promjene, u personalnom smislu.

“Ako je do sada taj protest bio građanski, u smislu da isti nije okupljao građane po osnovu njihove partijske pripadnosti, onda ovim sporazumom on postaje partijski. A razlozi za tako nešto mogu biti različiti, od individualnih, ostvarenja ličnih političkih ambicija, pa do opštih u smisu stvaranja šire koalicije radi okupljanja većeg broja prisutnih i njihove bolje organizacije radi ostvarenja postavljenih ciljeva”, navodi on,

Sekulović nije mogao da se izjasni o tome da li su protesti u Podgorici od početka u okviru scenarija nekih partija, ali kako je istakao jasno je da kod jednog dijela građana i građanki postoji nezadovoljstvo uzrokovano percipiranom nepravdom i misli da je glavni izazov za partije koje rukovode u ovom trenutku Crnom Gorom.

“One moraju odgovoriti na izazov pravednosti, nije dovoljan samo ekonomski razvoj, niti poboljšanje rada institucija, uključiv i sudskih, već je neophodna veća inkluzivnost i afirmacija ljudskih potencijala, posebno kod mladih, na osnovu profesionalnih i ličnih kvaliteta. S druge strane, DF ili SNP, kao i vanparlamentarna stranka SPC ne propuštaju priliku da koriste bilo kakav oblik nezadovoljstva ili javnog izražavanja prigovora kako bi kanalisali javno mnjenje ka ostvarivanju njihovog osnovnog cilja, a to je prisajedinjenja Crne Gore Srbiji i ukidanja određenih političkih odluka, prije svega u odnosu na Kosovo i NATO”, rekao je on.

Sekulović je upitao da li se može formirati vlada građanskog jedinstva po uslovima koje postavljaju organizatori protesta i opozicija.

“Prije svega, pripadnici DF i SNP ne nastupaju kao građani već prije svega kao Srbi i kao vjernici SPC, čime potvrđuju da su samo partijsko krilo vanparlamentarne političke organizacije SPC. Dakle, sigurno da to onda ne bi bila vlada građanskog jedinstva jer bi u njoj učestvovale partije koje ne vide Crnu Goru kao građansku državu. Kada imate političke snage koje osporavaju jedno od osnovnih građanskih, odnosno ljudskih prava, a to je pravo na nacionalno izjašnjavanje, time što u kontinuitetu osporavaju građanima i građankama da se izjašnavaju po nacionalnosti kao Crnogorke i Crnogorci, onda nema kredibiliteta da će oni zastupati građanske vrijednosti. Šta više, imajući u vidu da srpski nacionalizam osporava i Bošnjake pa čak i Hrvate kao nacionalnost, jasno je da se radi o jednom suštinski drugačijem načinu definisanja osnovnih odnosa u crnogorskom društvu, a to su međuetnički i međukonfesionalni odnosi. Dakle, nije moguće razgovarati ni o sastavu te vlade kao građanske, ako ona po svojoj suštini ne može biti građanska imajući u vidu političku prirodu Df i SNP-a”, poručio je analitičar.