Više hiljada građana okuplja se već tri vikenda ispred Tužilaštva odakle traže ostavke, predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića, Specijalnog državnog tužioca Milivoja Katnića, čelnika Javnog servisa i ostalih, kako kažu “režimskih sluga”. Ako su predsjednik Crne Gore i ostali vlastodršci, na neki način, legitimne mete već punih 30 godina dijela nezadovoljnih građana i opozicije, nejasno je odakle na spisku za “odstrel” i Specijalni tužilac Katnić, jer rezultati njegovog rada nijesu mogli biti motiv za pobunu.

Njemu spočitavju neprofesionalnost i selektivan pristup i sve to uz koletralnu artikulaciju da “radi po nalogu predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića”. Ti isti građani i opozicioni poslanici koji ih podržavju, zaboravili su da su tog Katnića, prije samo par godina glorifikovali i izdvajali kao primjer nezavisnog državnog funkcionera u vrijeme dok je hapsio, saslušavao i dokazivao da su neki ljudi bliski Đukanoviću ojadili državu po više osnova. Dilema nije ni blizu šekspirovskoj, ali je ipak pitanje – da li se Katnić u međuvremenu “pokvario”. Ali krenimo redom.

Demonstranti, koji se sad već redovno, okupljaju subotom ispred zgrade Tužilaštva, spočitavju Specijalnom tužiocu da nedovoljno radi po pitanju afere “koverta”, da procesuira i goni samo opoziciju i neprijatelje režima, da ne otvara aferu “Telekom”…

Kao glavni primjeri njegovog navodnog nečinjenja navodi se to što predsjednik države Milo Đukanović nije već u pritvoru ili makar saslušan. To što za postupak protiv Đukanovića ne postoji ni najmanja naznaka dokaza, manje je bitno. Takođe je nebitno i to što je tužilaštvo već otvorilo istragu protiv bivšeg gradonačlnika Slavoljuba Stijepovića zbog snimka koji je objavio vlasnik Atlas grupe Duško Knežević.

Kao primjeri progona neistomišljenika navode se slučajevi suđenja funkcionerima Demokratskog fronta za pokušaj terorizma na dan izbora 2016. godine, kao i postupak koji se vodi protiv funkcionera tog političkog saveza za pranje novca.

Kritičari Katnića očigledno imaju slabo, ili selektivno, pamćenje, pa zaboravljaju da je taj isti Specijalni državni tužilac procesuirao više visokih funkcionera DPS-a nego svi tužioci zajedno u posljednijih 30 godina. Ako se tome doda da je, maltene, pohapsio sve članove organizvoanih kriminalnih grupa koje su harale Crnom Gorom, zahtjev za njegovom ostavkom je nerealna priča.

Ispada da je, osim semantike i neuobičajenog javnog nastupa, jedini Katnićev grijeh to što ne hapsi ili saslušava povremeno predsjednika Đukanovića. Uzalud činjenice, pravna nauka i više puta ponovljena izjava Specijalnog tužioca da ne postoji nikakav pravni osnov za Đukanovićevo hapšenje. Za politički progon, žigosanje, mržnju, diskreditaciju…možda protivnici mogu i naći motiv, ali za drugo teško ili nikako.

Mnogi su ipak zaboravili da je Katnić prije samo par godina bio omiljena ličnost, i svijetli primjer u sudskom sistemu Crne Gore. Ovom prilikom izdvajamo slučajeve zbog kojih su se, oni koji danas kritikuju Katnića, kleli u njega, i govorili da je “prvi nezavisni tužilac u istoriji Crne Gore”.

Nakon hapšenja Marovića opozicija se “klela” u Katnića

Slučaj koji je obilježio dosadašnju karijeru Specijalnog tužioca Katnića je hapšenje i procesuiranje bivšeg predsjednika političkog savjeta DPS-a i bivšeg Predsjednika SCG i Skupštine Crne Gore Svetozara Marovića.

Marović je uhapšen u decembru 2015. godine, a tada ga je Katnić idetifikovao kao “šefa organizovane kriminalne grupe u Budvi”.

Opozicija i sadašnji protivnici Katnića, nakon hapšenja Marovića, “kleli” su se u specijalnog tužioca, i nerijetko su u javnosti izjavljivali da “je Crna Gora konačno dobila nezavisnog tužioca”.

Marović je na kraju osuđen na tri godine i deset mjeseci zatvora i mora da plati 1,1milion eura odštete. Katnić je na godišnjoj konferenciji za medije, održanoj u januaru, kazao da je, što se tiče slučaja Marović, Tužilaštvo završilo posao. Kazao je da je građanima Budve vraćeno oko 30 miliona eura koje je Marovićeva grupa nezakonito prisvojila.

Pored Marovića u slučaju “Budva” uhapšeno je i osuđeno više rukovodilaca i službenika te opštine. Među njima su bivši predsjednik opštine Lazar Rađenović i menadžerka grada Milena Marović Bogdanović, ćerka Svetozara Marovića.

Po Katnićevom nalogu, a po optužbi za organizovani kriminal, uhapšeni su i osuđeni Aleksandar Tičići i bivši čelnici budvanske opštine Rajko Kuljača i Dragan Marović, brat Svetozara Marovića.

Kuljača je osuđen na dvije i po, a nekadašnji sekretar Sekretarijata za investicije Dragan Marović na dvije godine zatvora i to sve zbog zloupotrbe službenog položaja.

Padali gradonačelnici

Još jedan slučaj, na koji demonstranti i oni koji optužuju Katnića za selektivnost zaboravljaju, je hapšenje i procesuiranje bivšeg predsjednika Opštine Berane i visokog funkcionera DPS-a Vuke Golubovića. On je uhapšen krajem marta 2017. po nalogu Specijalnog tužilaštva.

Golubović je uhapšen zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj dok je bio na čelu Berana od 2006. do 2014. godine.

Kada je preuzela vlast u Beranama, koalicija “ZdravoBerane”, koju čine Socijalistička narodna partija i Demokratski front, predala je više krivičnih prijava Specijalnom državnom tužilaštvu protiv Golubovića i drugih osoba i firmi povezanih sa njim zbog, kako su kazali, sumnje da je oštetio budžet Opštine. Kao što je evidentno, Katnić je postupio po prijavama opozicije, iako to oni ne žele da priznaju.

Biši predsjednik barske opštine Žarko Pavićević uhapšen je u septembru 2015. godine zbog osnovane sumnje da je izvršio produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja. To je još jedan visoki funkcioner DPS-a koji je procesuiran od strane SDT-a, a to je danas očigeldno predmet “selektivne amnezije”.

Zbog zloupotrebe službenog položaja, Pavićević je osuđen na godinu zatvora. On je optužen od strane Specijalnog tužilaštva da je mimo odluka lokalnog parlamenta, novcem građana, vraćao dugove Prvoj banci kako bi Opština završila izgradnju stanova za potrebe zaposlenih u ministarstvima rada, prosvjete i Fonda zdravstva, iako to nije bilo u interesu grada, čime je toj opštini pričinio štetu od 1,78 miliona eura.

Saslušavani Mugoša i Lukšić

U Specijalnom tužilaštvu u period od 2015. do kraja 2017. više puta je saslušan Miomir Mugoša, bivši gradonačelnik Podgorice.

On je saaslušavan u postupcima koje je Specijalno tužilaštvo otvorilo nakon još jedne prijave opozicije. Demokrate Alekse Bečića predali su ovoj instituciji dokumentaciju za dva slučaja vezana za privatno-javno partnerstvo Glavnog grada i kompanije “Čelebić“ prilikom izgradnjeTržnog centra “Bazar“ u Bloku 5.

Bivši premijer Igor Lukšić saslušan je u julu prošle godine u Specijalnom državnom tužilaštvu u svojstvu svjedoka u slučaju Primorka. On je, navodno, potpisao spornu garanciju preko koje je država, prema sumnjama SDT-a, oštećena za 20 miliona eura.

Kavčani, Škaljarci i ostali

Za vrijeme Katnićevog mandata, osim visokopozicioniranih funkcionera DPS-a privedena su i mnoga takozvana, bezbjednosno interesantna lica i riješeni su mnogi slučajevi koji su povezani sa organizovanim kriminalom. Da bi se naveli svi slučajevi povezani sa organizovanim kriminalom, koje su SDT i Specijalni policijski tim riješili, bila bi potrebna serija podužih tekstova. Ovom prilikom ćemo izdvojiti samo par najzvučnijih.

Jedan od tih “zvučnih” slučajeva koji je mjesecima punio naslovnice crnogorskih medija, je onaj vezan za Nikšićanina Ranka Radulovića i njegovu kriminalnu grupu. Radulović i dvadesetak njegovih saradnika optuženi su da su dio kriminalne organizacije koja je planirala likvidacije osam policijskih funkcionera i službenika ANB-a kao i dvije bezbjednosno interesantne osobe. Prva nagrada je mafijaša bila je za glavu onoga od kojeg demonstranti traže ostavku.  

Međutim, ni nakon hapšenja Radulovićeve grupe nijesu prestajale kritike na Katnićev račun. U javnosti su kružile “teorije zavjere” da “Specijalni tužilac radi za Kavčane da bi eliminisao škaljarski klan, sa kojim je i Radulović bio povezan”.

Da su te optužbe, blago rečeno, apsurdne, dokazano je početkom februara kada je navodni šef kavačkog kriminalnog klana Slobodan Kašćelan, izručen Crnoj Gori, nakon čega je sproveden u ZIKS.

Katrnić je nakon toga, gostujući u emisiji “Ukršetene riječi” šaljivo poručio da su “evo uhapsili i ovoga moga Kavčanina”.

Kad se sve sabere i oduzme, Milivoje Katnić je uradio više po pitanju borbe protiv organizovaniog kriminala i korupcije nego svi i specijalni i glavni tužioci zajedno u proteklih 30 godina. To su činjenice. Zato su neopravdani razlozi demonstranata za njegovom ostavkom, osim ako ti razlozi nijesu “dopunjeni” iz kancelarija političkih opozicionih partija. Valjda je jasno, jer su činjenice neupitne, da je Katnić više uradio za evropske integracije i demokratiju od svih onih koji se kunu u te evroatlanske integracije i demokratiju. 

Predsjednik Atlas grupe Duško Knežević, zbog kojeg je i pokrenuta čitava kampanja protiv Katnića, potvrdio je, u jednoj od izjava za medije, da “ima snimak gdje Đukanović kaže da ne može da kontroliše Katnića”. Da li tome nešto treba dodati…

Balša Knežević