Video
Između januara i februara, dok je Kina bila zauzeta za borbu protiv epidemije koronavirusa, situacija u Hong Kongu bila je prilično iznenađujuća: kako su državne vlasti upravljale vanrednim situacijama i kako su se primenjivale mjere zaštite iz stanovništva, kineska autonomna regija izašla je gotovo netaknuta od epidemije. Broj zvanično zabilježenih infekcija bio je nekoliko stotina, sa samo četiri smrtna slučaja, uprkos geografskoj, ekonomskoj i kulturnoj blizini Kine.
Bilten Coronavirus Post stiže svake veče i govori mnogo više o onome što pronađete u novinama.
Stoga je početkom marta većina stanovnika Hong Konga postepeno počela da se vraća na posao, javni prevoz je počeo da se ponovo puni, a barovi i restorani ponovo su otvoreni. Polako se činilo da je metropola na putu da se vrati u normalu, nakon što je pobjegla od najgoreg epidemije. Ali u poslednjoj nedelji u Hong Kongu, za šta mnogi mnogi naučnici vjeruju da je scenario za naredne mjesece takođe u Evropi i Americi. Zabilježene su nove infekcije, čiji je vrhunac od 82 slučaja otkriven tek u nedelju: čime je dostignut nivo koji će zahtjevati nove restriktivne mjere.
Od prošlog vikenda radnici su počeli da ostaju kod kuće, parkovi su zatvoreni, okupljanja više od četiri osobe u javnosti su zabranjena, bioskopi su zatvoreni, kafići i restorani počeli su da kotiraju ulaze na polovinu mjesta , sa najviše četiri osobe za stolom i razmaknutim stolovima. S obzirom da se čini da su dijelom novi slučajevi zaraze stigli iz inostranstva, aerodrom je zatvoren za strance, čak i one u tranzitu, a povratnici su u karanteni za 14 dana. U Šangaju je slična situacija: bioskopi, koji su nedavno otvoreni, ponovo su zatvoreni.
Kako je objasnio Atlantic, ono što se dešava u Hong Kongu je vrsta predviđanja onoga što prognoze mnogih naučnika i epidemiologa smatraju najverovatnijim ishodom pandemije COVID-19: ovaj karantinski period neće biti zadnji ni za nas.
Jednom kada će širenje infekcije biti pod kontrolom restriktivnim mjerama, ograničenjima putovanja i zatvaranjem, a kada nacionalni zdravstveni sistemi budu u mogućnosti da liječe bolesne bez propasti, u Italiji, Španiji, u U Evropi i Sjedinjenim Državama, nacionalne vlade će postepeno ublažavati mjere zaštite, kao što se to dogodilo u Hong Kongu. Ali koronavirus će ostati u prometu, mada mnogo ograničeniji: i više nego vjerodostojno je zamisliti da će se vratiti širiti među stanovništvom, s tim da će posledična potreba da se ponovo uvedu restriktivne mjere koje su trenutno na snazi.
Gabriel Leung, rektor Univerziteta za medicinu u Hong Kongu koji je ekspert za epidemije, objasnio je Atlantiku da se “strategija periodičnog slabljenja i ponovnog uvođenja restriktivnih mjera najviše raspravlja među stručnjacima i svjetskim vladama. Ove mjere različitog stepena intenziteta potrebne su dok se ne dogodi jedna od dve stvari: imunitet jata ili dovoljno velika dostupnost vakcine koja se daje najmanje polovini stanovništva da bi se postigao isti rezultat. Jedina su moguća ishoda.
Do istog je zaključka došlo u studiji Imperial College London, prema kojoj je moguće da se obuzdaju trenuci obuzdavanja epidemije, ali da će se morati ponovo uvesti restriktivne mjere kada slučajevi zaraze ponovo počnu rasti. Simulacija studije predviđa da se ova strategija mora održati, bar što se tiče socijalnog distanciranja i periodičnog zatvaranja škola, tokom naredne dvije godine. Leung kaže da se zaraze ne mogu svjesti na nulu: karantene koje su nametnule svjetske vlade služe samo da zaštite ljude u riziku i da omoguće zdravstvenim sistemima da opstanu. Pravo pitanje, prema Leung-u, biće razumevanje kako uskladiti ta ograničenja sa funkcionisanjem ekonomije.
Situacija u Hong Kongu se ne razlikuje mnogo od situacije u Kini, zemlji koja je epidemija mnogo teže pogodila, ali koja je uspjela da je drži pod kontrolom rigoroznom i metodičnom primenom mjera za zadržavanje, dosad neusporedive sa zapadnim demokratijama. Ben Covling, epidemiolog sa Univerziteta u Hong Kongu, rekao je za Nature da bi mogući drugi talas zaraza u Kini mogao doći krajem aprila, oko mjesec i po dana nakon što su opuštanje restriktivnih mjera stigle u poslednjim nedeljama.
Posmatranje šta će se desiti u Kini, a naročito u provinciji Hubei, biće korisno za Zapad. Imajući u vidu, međutim, da su u Kini primenjene strategije koje za sada nisu viđene u Evropi i Sjedinjenim Državama, počevši od ispitivanja tepiha i traženja kontakata, prakse rekonstrukcije kontakata i pokreta potvrđenih slučajeva o sumnjaju se putem mobilnih mreža, GPS sistema, transakcija kreditnim karticama i kamerama za video nadzor. Kina je takođe suspendovala ulazak iz inostranstva, uvodeći karantinski period za stanovnike koji se vraćaju iz stranih zemalja.
Uprkos svim tim mjerama, život na Hubejima se nije vratio u normalu, iako je epidemija počela nekoliko nedelja ranije nego, na primer, u Italiji. Univerziteti i škole su i dalje zatvoreni, putovanje do i iz Vuhana je obustavljeno najmanje do 8. aprila, uprkos činjenici da je u gradu u poslednje dvije nedelje prijavljen samo jedan slučaj zaraze.
Put do postizanja nekakvog imuniteta jata i sama njegova mogućnost su pitanja o kojima naučna zajednica široko raspravlja: ali u svakom slučaju je nezamislivo, a da nije zaraženo između 50 i 70 odsto stanovništva, kaže Leung. Ali čak i u Vuhanu, zvanično zaraženi udeo stanovništva je samo 10 procenata, daleko ispod. Što se tiče vakcine, ne očekuje se da će stići za manje od godinu dana, a mi ćemo tada morati da razumemo kako da je proizvedemo i distribuiramo je stotinama miliona ljudi širom svijeta.
Davanje tačnih predviđanja naravno je teško, a brzina kojom smo doveli u pitanje naša vjerovanja i prognoze u poslednjem mjesecu to je i pokazala. Mnogo je stvari koje još uvek ne znamo, na primjer kakav će uticaj ljetnja vrućina imati na virus, što bi moglo ublažiti širenje koronavirusa. Asimilacija stanovništva od strane higijenskih mjera opreza koje usporavaju infekciju, kao što je često pranje ruku i zadržavanje udaljenosti od drugih ljudi što je više moguće, može pomoći u obuzdavanju epidemije dodatnim restriktivnim mjerama. Isto se odnosi i na mogući uspjeh nekih terapija do sada eksperimentiranih u bolnicama na pacijentima sa COVID-19.
Nadalje, izgledi za narednih nekoliko mjeseci mogli bi se promjeniti na bolje, sa većim produženjem testova za otkrivanje infekcija, u kombinaciji sa većom blagovremenošću intervencija za izolovanje bolesnih od zdravih: strategije koje bi mogle omogućiti opuštenije i lakše restriktivne mjere.
Ukratko, postoji nekoliko mogućih scenarija: ako zamišljate velika okupljanja, sportske događaje s javnošću i koncerte u narednim mjesecima i možda se naredna godina čini nerealnim, postoje aktivnosti na otvorenom i među smanjenim brojem ljudi koji bi mogli da se vrate i relativno bezbjedni u srednjem roku, baš kao što mogu ponovo otvoriti kafiće i restorane, primenjujući neke mjere predostrožnosti. Na primjer, dugačak članak Atlantika hipotezirao je o mogućim ishodima pandemije.
Preporučeno
Hipoteza o nizu perioda veće difuzije COVID-19, a samim tim i oštrih mjera za suzbijanje epidemije, drugima o većem popuštanju restrikcija nije apsolutna sigurnost, imajući u vidu teškoće u predviđanju teme na temu kontinuirani razvoj. Ali sve se više ukazuje na jednu od najverovatnijih.
