Tokom drugog svjetskog rata tim britanskih kontraobavještajaca uspio je da napravi 275.000 lažnih dokumenata nevjerovatnog kvaliteta koji su uspjeli da prevare Hitlerove policajce, a što im je i pomoglo da pobijede u ratu. Falsifikovali su sve – od ličnih dokumenata do kartica za hranu.

Za britanske špijune, uvjerljiva priča za neprijatelje i dokumenta koje su kod sebe imali značili su i te kakvu razliku između života i smrti, piše Miror.

Budno oko naci vojnika moglo bi da prepozna falsifikovani dokument, pa je zato posao britanskih obavještajaca, koji su imali svojevrsnu fabriku za pravljenje lažnih isprava, bio veoma važan.

Falsifikovali su sva dokumenta koja su tada bila u opticaju – bankovne kartice, pasoše, lične karte, vozačke dozvole, a koje su koristili brojni tajni obavještajci širom Evrope u svojim pokretima otpora.

Falsifikovali i “brčiće”

Nova knjiga otkriva stranu priče koja je takođe uticala na ishod Drugog svjetskog rata, a koji su iskrojili kontraobavještajci.

Istoričar Des Tarner, autor knjige o falsifikatorima, rekao je da tajni agenti nijesu mogli da prežive bez dobro falsifikovanih dokumenata.

Knjiga je otkrila i da su falsifikatori uspjeli da naprave vjerodostojnu kopiju pasoša zloglasnog nacističkog vođe Adolfa Hitlera. U pasošu je kao njegovo zanimanje navedeno “slikar”, a bila je tu i fotografija sa sve brkovima.

“Pasoš je pokazao da su kontraobavještajci u to vrijeme mogli da urade bilo šta. Da falsifikuju koji god dokument žele. A bili su i duhoviti”, rekao je Tarner, aludijarujući na falsifikovani pasoš Adolfa Hitlera.

Falsifikatori su se prvi put okupili 1941. godine. Bili su smešteni u Eseksu u Harlou, u bazu za trening poljskog pokreta otpora na čelu sa kapetanom Mortonom Bisetom. Regrutovao je 50 članova osoblja koji su okupljeni za pravljenje falsifikovanih dokumenata.

Trka s vremenom

“Sa svim ovim visoko obučenim ljudima možemo da falsifikuajemo sve tipove dokumenata za različite pokrete otpora”, rekao je prije smrti kapetan Biset istoričaru Tarneru.

Falsifikatori su se često “trkali s vremenom” kako bi kopirali prava dokumenta koja su krijumčarena iz naci okupirane Evrope, a onda vraćana prije nego što bi bilo ko primijetio. Radili su pod velikim stresom, ali su ga veoma dobro i podnosili.

Ovaj tim falsifikatora bio je na visini zadatka, najbolji u zemlji, a mnogi su tajnu o svom poslu odnijeli u grob. Tu tajnu čak su sakrili i od članova svoje porodice.

Džersi Macijevski, jedan od ljudi koji su radili na falsifikovanju dokumenata, tek je pred smrt otkrio svojim najmilijima čime se bavio u Drugom svjetskom ratu, prenosi Blic.rs.

Još jedan falsifikator Denis Kolins, ostavio je samo jedan trag. On je sačuvao novinski izvještaj iz 1949. godine u kojem je pisalo o postojanju britanske obavještajne organizacije Uprave za specijalne operacije (SOE). Označio je u njemu dio za koji je on bio “odgovoran”, tačnije za falsifikovana dokumenta poljske špijunke Violete Szabo.

Ona je čak dva puta bila hapšena, ali i puštena, jer je imala “validna” dokumenta” i “dobru priču” koja ih je pratila.

Uloga koju su falsifikatori imali u Drugom svjetskom ratu opisana je do detalja u novoj Tanerovoj knjizi “Bridžens: Falsisfikat i poljska trening baza za agente”, a koja je proizvod 11 godina istraživanja.