Ali iako se on zarekao da će ostati na čelu Liberalne stranke – uprkos sve većem nezadovoljstvu među glasačima i rastu popularnosti rivala u anketama – čak ni samoproklamovani „borac” nije mogao da ignoriše sve glasniji hor članova vlastite stranke koji ga pozivaju da podnese ostavku.

„Ova zemlja zaslužuje pravu ponudu na narednim izborima, a postalo mi je očigledno da ako moram da vodim unutrašnje borbe, onda ne mogu biti najbolja opcija na tim izborima”, priznao je Trudo u ponedeljak, najavivši ostavku ispred Rido kotidža, njegove zvanične rezidencije tokom većeg djela protekle decenije.

On će ostati na mjestu premijera sve dok ne bude izabran novi lider Liberalne stranke, a trenutak tog izbora biće naknadno objavljen.

Trudo je tražio da rad parlamenta bude obustavljen do 24. marta kako bi stranci dao vremena da pronađe novog lidera.

On je uzdrmao scenu dolaskom na vlast prije skoro jedne decenije, smatran je svežim licem progresivne politike.

Godine 2015, očarani njegovom mladalačkom harizmom i optimističkom političkom porukom, glasači su katapultirali liberale sa trećeg mjesta među strankama do zauzeća većine poslaničkih mjesta u parlamentu – što se do tada nije dogodilo nikad u kanadskoj političkoj istoriji.

Danas je on ostao jedini lider među savremenicima iz perioda kad je došao na vlast, od Baraka Obame do Angele Merkel, Šinza Abea i Dejvida Kamerona, i sa 53 godine, trenutno je lider koji je najduže na funkciji u G7.

Ali u godinama od njegovog uspona na svjetsku scenu, i u dva navrata tokom opštih izbora, Trudo i njegov brend postali su teret za položaj stranke.

Pol Vels, kanadski politički novinar i autor knjige Džastin Trudo na konopcima, nedavno je za BBC rekao kako veruje da će Trudo ostati upamćen „kao značajan” premijer, najviše zato što je pružio istinsko vođstvo po pitanjima kao što su pomirenje sa domorocima i, do izvesne mjere, klimatska politika.

Ali on je takođe „sve više bio van dodira sa javnim mnjenjem i sve nesposobniji da se prilagodi vremenu koje se menja”.

U ponedeljak je Trudo požurio da se pohvali kako je ponosan na ono što je postigao na dužnosti, između ostalog izašavši na kraj sa burnom pandemijom kovida, postigavši novi sporazum o slobodnoj trgovini sa prethodnom Trampovom administracijom i uvođenjem dečjeg dodatka, naširoko doživljenog kao pomoć u borbi protiv siromaštva.

Ali niz etičkih skandala u ranoj fazi vladavine počeli su da oduzimaju sjaj novoj vladi – ustanovljeno je da je prekršio federalne propise o sukobu interesa u vođenju istrage o korupciji – Afera SNC-Lavalin – i zbog luksuznih putovanja na Bahame.

Godine 2020, suočio se sa kritikama zato što je odabrao dobrotvornu ustanovu sa vezama sa njegovom porodicom da vodi veliki vladin program.

Na opštim izborima 2019. godine, njegova stranka je svedena na manjinski status, što znači da su liberali morali da se oslone na podršku drugih stranaka da bi ostali na vlasti.

Vanredni izbori 2021. godine nisu popravili njihov položaj.

U skorije vrijeme, Trudo se suočio sa raznim udarima, od krize troškova života do inflacije, koji su doprineli izbornim preokretima širom svijeta.

U zemlji je vladalo i nezadovoljstvo nečim što je doživljeno kao nesposobnost da se ispune krupna obećanja – agenda koja je „prepunjena, preopterećena osobljem”, rekao je Vels – i njegovim rješavanjem problema kao što je imigracija.

Pred kraj prošle godine, liberali su odustali od ambicioznih ciljeva u vezi sa imigracijom zbog zabrinutosti da se na pogrešan način riješava ovo pitanje, značajno smanjivši broj pridošlica kojima je dozvoljeno da uđu u Kanadu.

Takođe je često olako poklanjao političke pobjede protivnicima, kao kada je izašlo na vidjelo da je nosio masku od „crnog” i „smeđeg lica” prije nego što je došao na vlast.

Nakon više od devet godina provedenih na čelu države, spada među kanadske premijere sa najdužim stažem, a vlada opšte osjećanje zamora i nezadovoljstva njegovom vladom.

I zato su znaci ovako nečega već uveliko bili vidljivi.

Niz političkih udaraca jasno je stavio do znanja da su Trudoovi dani odbrojani.

Tokom ljeta, glasači su odbacili liberalne kandidate na nizu specijalnih izbora u nekada bezbjednim liberalnim uporištima, što je izazvalo borbe unutar stranke.

On je postao izuzetno polarizujuća ličnost za glasačko tijelo – Trudo je u ponedeljak rekao da je „vrijeme za resetovanje” i za „spuštanje temperature” u kanadskoj politici.

Endrju Perez, direktor agencije koja se bavi političkom strategijom, rekao je da će sada predstavljati izazov za liberale da se ograde od Trudoovog brenda.

„To je bio krupan dio njihovog uspjeha – ali on je funkcionisao do jednog trenutka”, rekao je za BBC ovaj liberalni strateg.

Ankete javnog mnjenja iz poslednjih nekoliko nedelja pokazuju da su liberali u ozbiljnom padu, a pokušaji da se promjeni pravac sa rekonstrukcijama kabineta i poreskim olakšicama nisu ostavili maltene nikakvog traga.

Anketa koju je tokom praznika sproveo Institut Angus Rid pokazuje najniži nivo podrške stranci još od 2014. godine.

Ankete sugerišu da bi konzervativci – koje predvodi Pjer Polievr, 45-godišnji političar od karijere sa talentom za oštre i zvučne slogane u predizbornoj kampanji – ubedljivo dobili izbore da se oni održavaju danas.

Naredni izbori moraju da se održe do oktobra, mada su i Polievr i Džegmit Sing, lider kanadske Nove demokratske stranke, rekli da će tražiti da Kanađani pođu na birališta čim se parlament vrati u martu.

Politička nestabilnost uslijedila je u vrijeme kad se zemlja suočava sa brojim izazovima – od kojih je jedan od najznačajnijih obećanje ponovo izabranog američkog predsjednika Donalda Trampa, koji na dužnost stupa 20. januara, da će uvesti tarife od 25 odsto na kanadsku robu.

A opet, sve do samog kraja, Trudo je djelovao riješeno da istraje, navodeći želju da se suoči sa Polievrom – njegovom ideološkim suprotnošću – na biralištima.

Ali šokantna ostavka Trudoove ključne zamjenice, bivše ministarke finansija Kristije Frilend, sredinom decembra – kada je kao razlog navela njegov propust da shvati Trampove prijetnje ozbiljno – pokazala se kao kap koja je prelila čašu.

Članovi njegove vlastite stranke počeli su javno da stavljaju do znanja da više ne podržavaju njegovo vođstvo.

I sa tim je pala i poslednja domina.