Mreža tunela ispod Kapitola – put kojim su evakuisani Majk Pens i kongresmeni

Tek poslije mučnih prizora iz zgrade američkog Kongresa koji su obišli svijet, mnogi su saznali da su sve vladine zgrade u Vašingtonu povezane mrežom podzemnih tunela koji se u stvari svakodnevno koriste, a ne samo u vanrednim situacijama.

Kongresmenima je već nekoliko dana uoči upada u Kapitol savjetovano da koriste ove podzemne prolaze kako se ne bi sretali s Trampovim pristalicama koje su danima opsjedale Vašington.

Tokom događaja u Kapitolu 6. januara, potpredsjednik Majk Pens i još neki članovi Kongresa izvedeni su iz zgrade podzemnim prolazima.

“Bili smo u podrumu i vodili su nas kroz tunele, ali je bilo zabune oko toga kuda treba da idemo”, naveo je predstavnik kalifornijskih demokrata, Pit Aguljar. “Nas nekoliko je otišlo u restoran koji je bio zatvoren, ali su nas pustili unutra”.

Najvjerovatnije, po izlasku su bar neke osobe odmah prebačene u vojnu bazu “Maknair” u Vašingtonu koja je zadužena da osigura da Vlada SAD nastavi da funkcioniše tokom različitih nepredviđenih događaja.

Sa evakuacijom osoblja se počelo prije upada demonstranata

Kada su u javnost procurili prvi izvještaji o evakuaciji stare zgrade “Kenon” i spomen-zgrade Kongresne biblioteke “Džejms Medison”, a obje se nalaze tik uz jugoistočno krilo Kapitola, razlozi nisu bili odmah jasni. Dok je pažnja svjetske javnosti bila usmjerena na gomilu Trampovih pristalica koje su pripremale juriš, obezbjeđenje je upozorilo zaposlene u staroj zgradi na prijetnju.

Policija Kapitola pozvala je sve da ostanu mirni i da se na “bezbjedan način” upute ka izlazima za slučaj opasnosti. Rečeno ime je da “za sobom zatvore vrata, ali da ne zaključavaju”. Svima koji su se nalazili u zgradi “Kenon” naređeno je da sa sobom povedu i posjetioce, da uzmu “pribor za hitne situacije” i prijave se u južnom tunelu koji vodi ka zgradi “Longvort”, kako je prenio izvještač En-Bi-Si njuza, Skot Mekfarlejni.

Ne zna se tačno šta sadrže ti “paketi za hitne situacije”, ali se pretpostavlja da se u njima nalaze razna pomagala za preživljavanje u vanrednim situacijama, uključujući i prvu pomoć, baterijske lampe i signalne rakete.

Kada su demonstranti upali u zgradu, pojedini članovi osoblja su primijećeni s kapuljačama gas-maskama koje u sebi imaju integrisanu cijev za dotok vazduha na baterije koja prečišćava vazduh, čak i ako je zagađen hemijskim ili biološkim agensima.

Mreža tunela

Tuneli koji povezuju staru zgradu “Kenon” i spomen-zgradu biblioteke sa Kapitolom i drugim obližnjim zgradama, kao i mnoge podzemne garaže, dio su lavirinta od najmanje 19 podzemnih prolaza na Kapitol hilu kroz koje ljudi i vozila mogu da se kreću. Tuneli koji su vodili iz same zgrade Kapitola koja je završena 1800. godine, mada je u značajnoj mjeri obnovljena pošto su je britanske snage zapalile tokom rata za nezavisnost 1812. godine, datiraju iz druge polovine 19. vijeka.

Prvi je prokopan poslije Građanskog rata, 1898. godine i služio je za ventilaciju i transport knjiga od tada nove zgrade Kongresne biblioteke. Taj sistem za transport knjiga na električni pogon, nažalost, više nije u funkciji.

Prvi tuneli iz Kapitola namijenjeni za kretanje ljudi bili su oni koji su ga povezivali sa starim zdanjem “Kenon”, kao i zgradom Senata “Rasel” ka sjeveru. To su bile i ostale pomoćne kancelarijske zgrade u kojima u stvari i sjedi većina američkih zakonodavaca.

Zgrada “Kenon” je otvorena 1908, a “Rasel” je završena naredne godine i odmah je bila povezana podzemnim tunelima kojima su mogla da se kreću i vozila. U početku su to bili automobili na električni pogon koji su ovom rutom prevozili senatore i ostalo osoblje do i iz Kapitola.

Kako se kompleks zgrada Kongresa na Kapitol hilu širio tokom sljedećeg vijeka, tako se povećavao i broj tunela, a i oni su bivali sve veći i savršeniji. Danas, na primjer, podzemni prolaz između starog zdanja “Kenon” i Kapitola više liči na tržni centar, u kome ima prodavnica, zanatskih radnji, pošta, banke i kafeterije. Takođe, prolazi su ukrašeni velikom kolekcijom umjetničkih djela koje su poklanjali studenti širom Sjedinjenih Država.

Sistem podzemne željeznice Kapitol takođe je u više navrata dograđivan i poboljšavan. Počev od 1960. godine dodate su dodatne linije podzemne željeznice koje saobraćaju i do ostalih kancelarija Kongresa izvan zgrade “Rasel”. Danas je povezana i sa zgradom senata “Dirksen i Hart”, kao i sa zgradom “Rejbarn haus” u kojoj se nalazi teretana za kongresmene i strelište za policijske jedinice.

Osim mirnodopske, tuneli služe i kao skloništa u vanrednim situacijama

Pored svih pogodnosti koje pružaju ovi podzemni prolazi cijeloj vašingtonskoj administraciji, očigledno je da su oni dragocjeni i u slučajevima raznih kriza kako bi se osoblje sklonilo.

Američka vlada je 1958. godine odredila da tunel između Kapitola i zgrade “Rasel” bude namijenjen za sklonište u slučaju elementarnih nepogoda. Poslije incidenta koji se dogodio 1998. godine kada je čovjek sa psihičkim poremećajem otvorio vatru na dva policajca, odlučeno je da većina podzemnih prolaza bude zatvorena za širu javnost.

Posljednji veliki radovi na podzemnim prolazima oko Kapitol hila, bar oni za koje se zna, obavljani su tokom dvijehiljaditih. Troetažni podzemni dodatak od 54.000 kvadratnih metara iskopan je na istoku i povezan s raznim poslovnim zgradama u okruženju.

Tokom ove izgranje napravljen je i tunel dug oko 300 metara ka sjeverozapadu koji je navodno namijenjen za kamione za odvoz smeća, koji će omogućiti da osoblje zaduženo za bezbjednost imali bolju kontrolu u slučaju nekih eventualnih diverzija, kao i da budu na bezbjednoj udaljenosti od glavnih administrativnih zgrada.

Kako se evakuiše iz Bijele kuće

Bijela kuća ima svoj lavirint podzemnih prolaza. Kao i kod Kapitola, ovo uključuje i onaj koji se redovno koristi za prolaz do kancelarija u susjednoj Izvršnoj poslovnoj zgradi “Ajzenhauer”, poznatoj i kao Stara izvršna zgrada.

Bijela kuća takođe ima podzemni tunel koji omogućava diskretan ulazak i izlazak vozila ka zadnjem dijelu zgrade Ministarstva finansija, dva bloka dalje. Ovaj prolaz je igrađen neposredno poslije japanskog napada na Perl Harbor 7. decembra 1941. godine za slučaj iznenadnog vazdušnog napada na Vašington.

U isto vrijeme su započeti radovi na izgradnji bunkera ispod Bijele kuće, koji je od tog vremena prerastao u Predsjednički operativni centar za hitne slučajeve. I za vrijeme Obamine administracije ispod travnjaka Bijele kuće je izgrađen još jedan ogroman bunker.

Kemp Dejvid takođe ima veliki podzemni bunker, a šezdesetih godina Pentagon je aktivno pripremao izgradnju ogromnog superbunkera ispod Vašingtona koji bi bio direktno povezan s njim.