Postoji nekoliko načina na koje možemo da otkrijemo nove viruse koji mogu da budu prijetnja ljudskom zdravlju. Praćenje bolesti kod životinja, na primjer, moglo bi da nas upozori na viruse koji bi mogli da se prenesu na ljude, piše Science alert.
Nažalost, to je ogroman teren koji treba pokriti, a i nisu svi životinjski patogeni predodređeni da zaraze ljude.
Test brisa nosa koji su razvili istraživači sa Univerziteta Jejl mogao bi brzo da upozori stručnjake na prisustvo nepoznate prijetnje koja počinje da se pojavljuje u populaciji, bez potrebe da se virus direktno otkrije.
Na osnovu početnih testova, to bi mogao da bude brz i efikasan način uočavanja skrivenih virusa koji bi inače promakli stručnjacima.
„Iako bi skrining životinjskih ili udruženih ljudskih uzoraka mogao da identifikuje neprepoznate viruse, ovaj pristup ne identifikuje specifično viruse koji mogu da izazovu bolesti kod ljudi“, pišu istraživači u svom radu.
Oni dodaju da „praćenje neobjašnjivih epidemija cilja na ljudske patogene, ali bi virusi u nastajanju mogli da se otkriju prekasno, na primjer, nakon što je epidemija već počela“.
Nova studija zasniva se na prethodnim istraživanjima istog tima, koji je posmatrao anomaliju u rezultatima briseva nosa koji su već uzeti od pacijenata sa sumnjom na respiratorne infekcije.
Tipični testovi na nazalnim brisevima imaju za cilj da otkriju oko 10 do 15 poznatih virusa, ali ranija istraživanja su pokazala da u nekim slučajevima i dalje postoje dokazi da se tijelo bori protiv infekcije, čak i kada virus nije prepoznat.
Konkretno, moglo bi da dođe do toga da se otkriju visoki nivoi antivirusnog proteina koji proizvodi sluznica nosa pod nazivom CKSCL10.
U novoj studiji, osnovni proces genetskog sekvenciranja je raspoređen na stare uzorke nazalnih briseva u kojima je CKSCL10 pronađen u velikim količinama, što je pokazalo prisustvo rijetkog virusa gripa nazvanog grip C.
Istim procesom, tim je pronašao četiri slučaja kovida-19 koji su ostali neotkriveni u vrijeme uzimanja uzoraka.
Kroz bolnice bi mogla da prođe na stotine nazalnih briseva svake nedjelje koji ne pokazuju znake prepoznatog virusa, ali prisustvo CKSCL10 bi ukazivalo na to da je tijelo osjetilo da je virus prisutan, što znači da je bris vrijedan daljeg proučavanja.
„Čak i ako nam nedostaju virusi u uzorcima, reakcija ljudskog tijela može da nas upozori na nove varijante koje nisu zabilježene. Na ovaj način bi se moglo uočiti i posmatrati mnogo više virusa u nastajanju“, ističu istraživači.
To pokazuje da bi skeniranje za CKSCL10 moglo da suzi uzorke koje bi trebalo testirati na nepoznate viruse. To ne bi dovelo do pogotka u svakom slučaju, ali bi poboljšalo efikasnost u potrazi za novim epidemijama.
„Kako se ovaj pristup oslanja na imunološko prepoznavanje karakteristika zajedničkih za mnoge viruse, ne zahtijeva prethodno znanje o patogenu“, pišu istraživači.
Buduća istraživanja bi mogla detaljnije da pogledaju druge proteine koji bi mogli da imaju istu povezanost, i kako bi bakterije u nosu takođe mogle da ukažu na prisustvo virusa, što je još jedna veza na koju rezultati nove studije ukazuju.
„Pronalaženje opasnog novog virusa je kao traženje igle u plastu sijena“, kaže imunobiolog Elen Foksman sa Medicinskog fakulteta Univerziteta Jejl u Konektikatu, i dodaje da su pronašli način da značajno smanje veličinu plasta sijena.
Preporučeno
Istraživanje je objavljeno u The Lancet Microbe.
Video