Novo istraživanje: Na Jupiteru ima života?

Nova saznanja koja su stečena pomoću sonde Juno, koja orbitira oko Jupitera, navode na zaključak da bi na ovoj planeti moglo da bude vode i da je još kao mlada planeta imala problem u razvitku. Ni to nije sve, njegovo magnetno polje ima dva južna pola. Još niz drugih otkrića baca sasvim novo svijetlo na planetu udaljenu od Sunca gotovo 800 miliona kilometara.

Uz pomoć teleskopa na havajskoj Mauna Kaji i opservatorije Kek, gde se nalazi uređaj za koji Amerikanci tvrde da je najosetljiviji infracrveni teleskop na svijetu, pronađeni su dokazi da u Velikoj crvenoj pjegi, Jupiterovoj oluji, ima tragova vode. 

Tome je, naravno, doprinijela i sonda Juno koja može da se spusti u Jupiterove oblake dublje od bilo kog tijela koje je do danas čovjek poslao do najveće planete Sunčevog sistema. Ako znamo da je Jupiter prebogat vodonikom, a sada je otkriven i kiseonik, to bi značilo da na planeti postoje sastojci za vodu. 

Ono što je za sada nemoguće znati je koliko bi te vode na Jupiteru moglo da bude. Gordon Bjoraker iz NASA-a kaže da se mjeseci koji orbitiraju oko Jupitera sastoje uglavnom od vode, pa je logično pretpostaviti da je “navodnjena” cijela njegova okolina. 

Oni malo hrabriji naučnici poput Meta Adamkoviksa, profesora fizike i astronomije na Univerzitetu Klemons u Južnoj Karolini, tvrde da to može da znači i da na Jupiteru ima života. 

Jupiter je gasovit div koji je više nego dvostruko teži od svih drugih planeta Sunčevog sistema zajedno. Iako je 99 odsto Jupiterove atmosfere sastavljeno od vodonika i helijuma, čak i voda samo u tragovima na ovako masivnom nebeskom tijelu značila bi da je tamo ima nekoliko puta više nego na Zemlji. Nemoguće je stoga isključiti da se na Jupiteru mogao razviti neki oblik života, pa barem i mikroskopski. 

“Tamo gdje potencijalno ima tekuće vode ne može da se isključi mogućnost života“, rekao je Adamkoviks, upozoravajući na to da smo ipak još jako daleko od eventualnog pronalaženja života na najvećoj planeti našeg sistema. 

Molekuli gasova su teško srastali, pa se zbog toga Jupiter sporije razvijao. Na njega ne može da se, tvrde dalje Alibertovi naučnici, primijeni popularna teorija o stvaranju planeta četiri i po milijardi godina starog Sunčevog sistema.