Poslednji albanski kralj Zog Prvi se rijetko mogao vidjeti u javnosti. Ovaj paranoični kralj se okružio svojim najodanijim stražarima, koji su bili i članovi njegovog plemena ili njegove porodice, a samo je svojoj majci vjerovao toliko da je jeo samo ono što bi mu ona skuvala. Međutim, to ima smisla, s obzirom na to da je on bio cilj mnogih atentata. Prema nekim procjenama, preživio je čak 55 pokušaja ubistava.

Kralj Zog Prvi je rođen kao Ahmet Muhtar Bedž Zogoli 1895. godine u Burgajetiju. Kada je bio mlad borio se za nezavisnost od Osmanskog carstva.

Kao pukovnik u revolucionarnim snagama, on je okupio 2.000 vojnika protiv Turaka u jednom zabačenom dijelu Albanije, kada je imao samo 17 godina. Njegovi sunarodnici su čuli za njegovu hrabrost i Zogoli je počeo da se bavi i politikom. Ubrzo je promijenio prezime u Zogu da bi zvučalo više albanski.

Albanija je postala nezavisna poslije kolapsa Osmanskog carstva u Evropi. Proglasila je nezavisnost 1912. a priznata je 1913. i bila kneževina, republika i kraljevina.

Nakon završetka Prvog svjetskog rata 1918. godine, Albanija nije imala vladu. Kada su Turci otišli, austrijske i mađarske snage su ušle u zemlju prije nego što su pobjegle da bi branile svoje matične teritorije. Italija je zauzela Albaniju ubrzo nakon toga, ali za albanski narod privremena vlada koja je postavljena nije bila zadovoljavajuća.

Tokom proteklih stotina godina, etnički Albanci nikad nisu živjeli u nezavisnoj naciji i borba za vlast je bila surova. U toj borbi je pobijedio Zogu. Početkom 20-ih godina, Zogu je imenovan za ministra unutrašnjih poslova nove vlade, a potom i izabran za premijera 1922. godine.

Ubrzo nakon što je izabran za premijera, počeli su pokušaji ubistva. To je zato što je Zogu činio da njegovi politički protivnici nestanu ili odu u izgnanstvo. Svako ko se nije složio sa Zoguovom politikom, bio je neprijatelj slobode u njegovom umu.

Mnogi atentati i novac od fašista

U Zogua je 23. februara 1924. godine pucano i ranjen je dok je ulazio u albanski parlament. Čovjek po imenu Bekir Valteri je dva puta pucao na Zogua, jednom u ruku, a drugi put u kuk. Članovi vlade su bili zaprepašćeni dok je Zogu mirno sjedjeo za stolom. Onda je ustao i rekao: “Te stvari se često dešavaju – ne možemo reći kada i gdje – i zato se umirite”.

Međutim, za atentat se pročulo i ubrzo je sproveden puč, ali se Zogu 1925. godine vratio na vlast.

Parlament je tada odlučio da ga izabere za premijera koji će imati sedmogodišnji mandat. Godine 1928, Zogu se krunisao za kralja Zoga Prvog uz odobrenje Italije.

Postao je tako prvi muslimanski kralj u savremenoj Evropi.

Dobio je i na pozajmicu i novac od Benita Musolinija, milione dolara za izgradnju dvije bogate palate. Tokom krunisanja, Zogove trupe su ga dobro čuvale i prisutnih ljudi je bilo veoma malo zbog straha od drugog pokušaja ubistva.

Dok je kralj živio okružen bogatstvom, seljani su gladovali i narod je bio nezadovoljan i mnogi su ga mrzjeli.

Za vrijeme njegove posjete bečkoj operi, dvije osobe su pucale u njega i pratnju, ubivši pritom jednog njegovog čuvara i ranivši drugog. Zog je uzvratio pucanjem, ali ih je promašio. Policija uhapsila napadače.

Navodno je čak 55 puta pokušano ubistvo kralja Zoga, ali većina nije dokumentovana.

Njegovoj vladavini je ipak došao kraj kada je Musolini riješio da je vrijeme da mu Zog vrati pozajmicu. Iako je Zog pokušao da umanji značaj italijanskog miješanja u njegovu politiku, nije u tome uspio i 1939. godine Italija je okupirala Albaniju.

A kralj Zog je pobjegao u Veliku Britaniju sa dva miliona dolara na računu. Kupio je i imanje u Americi, ali nikad do nje nije stigao.

Umro je 1961. godine u Parizu.