Video
Uspon i pad: Od vojske zloglasnog klana danas se samo o sudbini trojice bjegunaca ne zna ništa, devetorica najpoznatijih „zemunaca“ i dalje su iza rešetaka dok su neki saradnici koji nisu učestvovali u brutalnim zločinima odslužili kazneHrvatska policija je prošle nedelje u velikoj akciji „Krtica“ uhapsila 30 osoba zbog sumnje da su pripadnicima zemunskog, škaljarskog i kavačkog klana obezbjeđivali lažne pasoše te države, piše Kurir.
Interesantno je da su srpski i crnogorski kriminalci, po ugledu na nekada najmoćniju kriminalnu grupu na Balkanu, zloglasni zemunski klan, koristili usluge hrvatskih falsifikatora.
“Nova generacija mafijaša je po receptu „zemunaca“ nabavljala pasoše Hrvatske, ali nijedna od sadašnjih kriminalnih grupa nije uspjela da dostigne moć zemunskog klana, koji je u jednom trenutku pomislio da je postao moćniji i od države”, kaže izvor Kurira.
Iako je zemunski klan razbijen prije 16 godina, posle ubistva srpskog premijera Zorana Đinđića, priča o ovoj mafijaškoj grupi i danas ne prestaje da intrigira. Kurir je istraživao gdje su sada pripadnici organizacije koja je bila označena kao mašina za ubijanje.
Kriminolog o razvojnom putu SARADNJA S POLITIČARIMA
“Malo-pomalo, spetljali su se sa političarima, i to je označilo njihov uspon do neslućenih visina. U sve je bila umiješana i DB, preko Milorada Ulemeka Legije i Jedinice za specijalne operacije. Kako su oni rasli, rasli su im i apetiti, pa su počeli da trguju većim količinama droge, obogatili su se i oformili grupu, ali su usput okupili i vrlo sposobne momke za specijalne zadatke – dobre provalnike, dobre pucače, vozače, sva podzanimanja koja su u kriminalu jako važna – objašnjava razvojni put zloglasnog zemunskog klana kriminolog Dobrivoje Radovanović. Prema njegovim riječima, neposredno prije strmoglavog pada proširili su djelatnost i na otmice poslovnih ljudi. Prije 2003. „zemunci“ su bili više puta hapšeni i pritvarani, ali su uvijek puštani. – U trci sa vremenom, „zemunci“ su pobijedili. Uspjeli su da obezbijede logistiku i ubiju premijera Srbije Zorana Đinđića”, kaže sagovornik Kurira.
Došli s juga “Od čitave grupe, samo trojica pripadnika uspjela su da izbjegnu rešetke – Ninoslav Konstantinović, Milan Glišović i Selman Hamidović, i o njima se i dalje ništa ne zna. Trojica nekadašnjih pripadnika klana postali su svjedoci-saradnici, dok je 14 njih ponovo na slobodi pošto su kazne odslužili. Ipak, sva zvučna i značajna imena i dalje su iza rešetaka” kaže izvor Kurira.
Priča o vrtoglavnom usponu i još vrtoglavijem padu nekada najopasnijeg kriminalne skupine na Balkanu počinje sredinom devedesetih, kada sa juga Srbije u Beograd dolazi Dušan Spasojević Šiptar, a za njim i njegov najbolji drug Mile Luković Kum. Iz dana u dan klan je okupljao sve više članova, koji su, u zavisnosti od povjerenja koje su im vođe poklanjale, zauzimali različito mjesto u hijerarhiji. Za većinu pripadnika klana priča o novcu, moći i životu na visokoj nozi završava se akcijom „Sablja“, koja je 2003. sprovedena u Srbiji posle ubistva premijera Đinđića.
Vođe klana, Spasojević i Luković, ubijene su tokom skrivanja u naselju Meljak, Milorad Ulemek Legija osuđen je na maksimalnu kaznu od 40 godina zatvora, a većina pripadnika je uhapšena i osuđena na višedecenijske robije, i to za 17 ubistava, četiri otmice i dva teroristička napada.
Danas, 16 godina posle „Sablje“, u kojoj je klan koji je bio na vrhuncu moći potpuno razbijen, ostali su kao simboli tog vremena sivi „audi“ iz kog su „zemunci“ sejali smrt, slike i priče o vili u Šilerovoj ulici u Zemunu, koja im je bila sjedište, ali i čuvena rečenica kojom su nagoveštavali smrt: „Ideš u Kanadu“. U vrijeme kada je policija bilježila prve aktivnosti klana, ništa nije ukazivalo da će Spasojević i Luković formirati vojsku koja je za njih bila spremna da izvrši svaki zadatak. Tada su bili poznati kao sitni lopovi, kradljivci kola i lokalni dileri.
“Memljiva prostorija, jedan stari orman i dva kreveta… Sve lične stvari držali su u dva zavežljaja napravljena od čaršava. Ništa drugo nisu imali kada su iz Medveđe došli u Beograd”, ispričao je jedan učesnik hapšenja Lukovića i Spasojevića 1997. Hteli da ubiju Buhu. U godinama koje su usledile počeli su da rade za „surčinca“ Ljubišu Buhu Čumeta, a kada su se iz memljive sobe preselili u čuveno zdanje u Šilerovoj i pomislili da su po moći prerasli i Buhu, pokušali su da ga ubiju. Međutim, kako se ispostavilo, Čume je na kraju došao glave klanu koji je radio za njega – dok su jurili da ga likvidiraju, bio je korak ispred, postao je prvi svjedok-saradnik u istoriji srpskog pravosuđa, a odlučio je da svjedoči upravo protiv „zemunaca“.
Šilerova ulica SIMBOL MOĆI KLANA
Preporučeno
Vila u Šilerovoj, sjedište zloglasnog zemunskog klana, srušena je dvije nedelje nakon atentata na premijera, tokom akcije „Sablja“. Prema procjenama, vrijedjela je tadašnjih 8,5 miliona maraka i predstavljala je simbol moći klana. U zdanju u Zemunu živjele su dvije porodice – Spasojević i Luković, ali su česti gosti bili pripadnici klana, prijatelji vođa, ali i druge javne i ugledne ličnosti. – Šilerova je bila centar u koji su mnogi političari odlazili, neki po informacije iz svijeta kriminala, neki da sarađuju, a neki su voljeli da se druže sa uglednim ljudima u podzemlju. Upravo je poslednje koštalo života premijera Srbije, a zato su i pušteni iz CZ, zbog tih veza”, kaže Dobrivoje Radovanović.
