Video
Švajcarski sir se uvijek opisuje kao sir sa rupama. On ima orašast, ali sladak ukus. Takođe ima veoma malo soli u poređenju sa drugim sirevima, kaže dr Mark Džonson, istaknuti naučnik u Centru za istraživanje mlijeka na Univerzitetu u Viskonsinu.
Prvi put je napravljen u 14. vijeku u Švajcarskoj, tačnije na Alpima.
„Bio je to tvrdi sir koji je imao dug rok trajanja i lako se mogao transportovati niz planine gdje je proizveden. Danas se, međutim, termin švajcarski sir ne odnosi na to odakle sir dolazi, već na vrstu sira, na to kako se sir proizvodi.” objasnio je on, piše Reader’s Digest.
„Proizvođači sira dodaju specijalnu bakteriju koja se zove Propionibacterium shermanii. Ova bakterija fermentiše mliječnu kiselinu i proizvodi ugljen-dioksid. Ugljen-dioksid se skuplja na određenim mjestima u siru i stvara velike mjehuriće. Nijedan drugi sir ne koristi ovu kulturu, osim švajcarskog i drugih verzija švajcarskog sira, kao što su bejbi švajcarski, masdamski, jarlsberg i ementaler“, objašnjava dr Mark Džonson, prenosi 24sata.
Preporučeno
Da li možete da kupite švajcarski sir bez rupa?
„Švajcarski sir bez rupa se zove „slepi švajcarski sir“, ali se to smatra nedostatkom. Ako vidite sir sa oznakom švajcarski koji nema rupe, to nije pravi švajcarski sir i neće imati ukus ili teksturu koju tražite“, objasnio je on.
