Video
Robert De Niro, koji je upravo napunio 83 godine, jedno je od najprepoznatljivijih lica svjetske kinematografije, a njegova karijera traje već više od šest decenija.
Na filmu se prvi put pojavio 1963. godine u ostvarenju “The Wedding Party”, koje je u bioskope stiglo tek 1969. Glumom je počeo da se bavi još kao dijete, nastupajući u školskim predstavama, a sa 16 godina napustio je školu kako bi se u potpunosti posvetio glumi.
Tokom karijere osvojio je dva Oskara i Zlatni globus, a više puta je bio nominovan za nagrade BAFTA i Emi. Prvog Oskara dobio je za sporednu ulogu Vita Korleonea u Kopolinoj kriminalističkoj drami “Kum II” iz 1974, dok mu je drugi pripao za ulogu boksera Džejka LaMote u Skorsezeovom filmu “Razjareni bik” iz 1980. godine.
Mlađoj publici poznat je i po ulozi u filmu “Džoker” iz 2019. godine. Ipak, uprkos decenijama uspeha, ni njegova karijera nije prošla bez neprijatnih iskustava.
De Niro je otvoreno govorio o iskustvu koje je opisao kao najgore u svojoj karijeri. Nakon velikog uspjeha filma “Taksista” iz 1976. prihvatio je ulogu u komediji Nila Simona “Bogart Slept Here”, koju je trebalo da režira Majk Nikols.
Priča je pratila mladog glumca koji pokušava da se nosi sa iznenadnom slavom nakon osvajanja Oskara, a scenario je zamišljen kao satira na račun holivudske opsednutosti slavom. Projekat je na prvi pogled delovao obećavajuće, ali problemi su se pojavili već tokom snimanja.
De Niro i ostatak ekipe nisu uspeli da pronađu zajednički ritam. Njegov pristup glumi nije odgovarao vrsti komedije koju su Nikols i Simon pokušavali da snime. Nakon kratkog perioda rada postalo je jasno da saradnja ne funkcioniše pa je De Niro napustio projekat.
Ulogu je kasnije preuzeo Ričard Drajfus, a Simon je preradio scenario. Iz tog projekta na kraju je nastao film “The Goodbye Girl” (“Djevojka za zbogom”).
Godinama kasnije, u razgovoru sa Kventinom Tarantinom na filmskom festivalu Tribeka, De Niro se prisjetio tog iskustva. Priznao je da dio odgovornosti snosi i sam, ali je opisao i veoma neprijatnu atmosferu tokom rada.
“Neke stvari nisam razumio. To je bila specifična vrsta komedije, Nil Simon, gdje je tajming morao biti savršen, a ja nisam osjećao nikakav polet”, rekao je De Niro.
“Snimio sam otprilike dvije nedjelje i to je bilo najgore iskustvo. Ne možete ih zadovoljiti, oni su nesrećni, a vi to osjećate. Bio je to jedan od takvih trenutaka”.
De Niro je ispričao i kako je saznao da više neće raditi na filmu.
“Sjedio sam u svojoj prikolici i osjećao sam se grozno. Hteo sam da ponudim svoju platu samo da nastavimo sa probama još nedjelju dana. Nikols mi je rekao: ‘Mislim da ćemo morati da stanemo.’ I njemu je bilo užasno, bio je vidno potresen”, prisjetio se glumac.
Film “The Goodbye Girl”, objavljen 1977. godine, na kraju je postigao veliki uspjeh. Ričard Drajfus za tu ulogu osvojio je Oskara za najboljeg glumca i tada, sa 30 godina, postao najmlađi dobitnik te nagrade.
De Niro je, međutim, kasnije pokazao da nije imao loša osećanja prema Nikolsu. Kada su se godinama kasnije sreli na jednoj večeri, reditelj mu se izvinio. De Niro mu je odgovorio: „U redu je. Dobro sam prošao. Nema problema.“
Preporučeno
Zanimljivo je i da je sam Nil Sajmon smatrao da De Niro nije bio loš glumac, već da jednostavno nije odgovarao ovom konkretnom materijalu. Sajmon je objasnio da De Nirov humor uglavnom proizlazi iz suptilnih izraza lica i reakcija, dok je „Bogart Slept Here“ zahtijevao drugačiju vrstu komičnog ritma.
