Sjećate se savjeta da se za vrijeme zemljotresa treba sakriti ispod stola ili u okvir vrata? Pa, zaboravite ga.Ovo je nešto što zaista otvara oči i jednog dana može spasiti vaš život ili život nekog drugoga.

S obzirom na nekoliko snažnih zemljotresa koji su uznemirili stanovništvo donosimo vam korisne savjete Daga Kopa, direktora Američkog internacionalnog tima za spašavanje, a koji vam mogu dobro doći ukoliko bude došlo do većeg podrhtavanja tla.

Autor članka je iskusan član spasiteljskog tima koji pronalazi preživjele u ruševinama.

Priča iz članka Douga Coppa:

Skoro svako ko “zaroni i sakrije se ispod” tokom urušavanja zgrade, biva zdrobljen – ljudi koji se zavuku pod sto ili slično.
Životinje i mala djeca instinktivno zauzimaju fetalni položaj – to i vi trebate napraviti tokom potresa. Na taj način možete preživjeti i minimalizirati povrede jer zauzimate najmanju površinu. Lezite pored nekog objekta – ležaja, sofe, auta, bilo kojeg velikog objekta koji će se malo sabiti i ostaviti dovoljno prostora za sakrivanje.

Drvene zgrade su najsigurnije u slučaju potresa jer je drvo fleksibilno i lagano se pomiče dok zemlja podrhtava te pri urušavanju nastaju velike praznine za sakrivanje.

Isto tako, drvo ima znatno manju masu od betona ili cigli – cigleni zidovi se lome na pojedine komade i uzrokuju više povreda od betonskih koji se obično razlome u manje velikih i teških komada.

Ako ste u krevetu tokom potresa, siđite s njega te lezite na pod pokraj kreveta, u slučaju urušavanja stropa, ostat će dovoljno prostora za sakrivanje.

Ukoliko se potres dogodi kad niste u mogućnosti lako i brzo izaći iz zgrade, lezite na pod i savinite se u fetalni položaj pokraj nekog velikog objekta ili dijela namještaja.

Skoro svi koji stanu u okvir vrata poginu. Kako? Ako stojite u okviru vrata i on padne naprijed ili natrag, strop pada na vas i zdrobi vas.

Ako okvir klizne u stranu pod pritiskom, može vas raspoloviti. U oba slučaja, stradate.

Nikad ne idite ispod stepenica one imaju raznu “frekvenciju” (ljuljaju se odvojeno od zgrade) te se stalno sudaraju sa zidovima tokom potresa dok se ne uruše.

Ljudi koji izađu na stepenište prije urušavanja bivaju unakaženi komadima ograde ili armaturom samih stepenica. Čak ako se zgrada i ne uruši, klonite se stepenica jer su sigurno uništene i mnoge popuste kad puno ljudi njima krene izvan zgrade. Uvijek ih treba pregledati stručnjak, čak ako se zgrada nije urušila.

Stanite uz vanjske, nosive zidove ako možete – to je bolja pozicija jer si time olakšavete spašavanje i izlaz iz zgrade.

Ljudi u vozilima bivaju zdrobljeni kad se na njih uruši ili zid ili sprat autoceste iznad (kao na Nimitz Freewayu u San Franciscu). Ljudi su ostali u vozilima i poginuli. Lako su mogli preživjeti da su izašli i legli pored vozila. Pokraj svakog vozila je bila praznina od barem 1 metra (veći auto – veći prostor), osim kod vozila na koja su se direktno urušili potporni stupovi.

Otkrio sam, ulazeći u urušene knjižare, kancelarije novina i bilo gdje gdje je bilo puno papira da se on ne sabija. Velike slobodne površine su ostale pored velikih hrpa papira.

Šaljite ovo dalje i možda nekome spasite život…

Prirodne katastrofe se događaju širom svijeta, budite spremni!

1996. godine smo snimili film koji pokazuje da su moje metode ispravne. Turska vlada i univerzitet u Istanbulu su nam pomogli pri izradi ovog filma provodeći testove. Urušili smo školu i kuću s 20 lutaka – 10 ih se zavlačilo pod namještaj, a 10 u “trokut života”.

Nakon vještački izazvanog potresa smo upuzali u zgrade i sve snimili kamerom i dokazali da bi postotak preživljavanja kod one grupe koja se zavukla ispod namještaja bio 0%. Kod grupe koja je koristila moje metode, bila bi 100%. Taj film je pušten na turskoj nacionalnoj TV, kao i u mnogim zemljama Europe i SAD, Kanade i Južne Amerike.

Izvor: crnahronika-info