Lako je danas postati muzička zvijezda, ali malo ko zna da je prva estradna zvijezda u Kraljevini Jugoslaviji bila Sofka Nikolić.

Najpopularnija pjevačica narodne muzike između dva svjetska rata slavu je stekla čarobnim glasom i pjesmama, ali i ljepotom.

Kafane, restorani i hoteli u kojima je Sofka pjevala sa orekstrom svog supruga Paje Nikolića bili su prepuni. Svi su željeli da čuju i vide čuvenu pevjačicu, koja je u svakom pogledu bila ispred svog vremena!

“Bilo je popularnih pevačica i prije Prvog i Drugog svjetskog rata, ali niko nije stekao slavu kao Sofka”, kaže Saša Spasojević, koji priprema biografiju o slavnoj pjevačici “Sofka dert i suze kraljice narodne muzike” i već 15 godinama bilježi njen život i izučava predratnu muziku.

Mada su je mnogi smatrali kraljicom sevdaha, ona to nije bila, jer je samo jedan dio umjetničkog rada posvetila sevdalinkama. Sofkin repertoar činile su pjesme iz Vranja, beogradska komponovana muzika i numere poznatih kompozitora. Sofka je na vrhuncu karijere bila od 1927. do 1936. godine. Rođena je 1906. u Tabaniću kod Šapca i potiče iz muzičke porodice. Poslije Prvog svjetskog rata još kao djevojčica počinje da pjeva u Mačvi, zatim odlazi u Zvornik, gdje počinje profesionalnu karijeru i nastupa širom Bosne i Hercegovine. Sve do 1929. kada dolazi u Beograd i upoznaje mladog muzičara i budućeg supruga Paju Nikolića. Za 17 mjeseci Sofka je snimila 55 ploča, prvu prije 91 godinu, 27. novembra 1927, u Muzičkoj školi “Stanković” u Beogradu, gdje na vrhuncu predratne diskografije dolaze predstavnici američke izdavačke kuće “His master's voice”.

Snimila je tada 16 pjesama, a prva je bila “Svu noć mlada”. Veliku slavu stekla je numerama “Cojle Manojle”, “Ali paša” i “Kolika je Jahorina planina”. Početkom 1928. godine njene ploče su se pojavile na tržištu i prodavale u velikim tiražima, a pjesme postale hitovi. Na njenim nastupima u kafanama i restoranima nije bilo slobodnog mjesta. Bol, tuga i patnja lakše su se podnijeli uz Sofkine pjesme, a ugledni ugostitelji su se utrkivali da je angažuju. Bila je jedina pjevačica u Kraljevini Jugoslaviji koja je imala velike turneje. Štampa je naširoko pratila njenu karijeru, ali i privatni život.

“Do tada su kafanske pjevačice smatrane običnim pjevaljkama, a Sofka je svojim pjevanjem i pojavom svemu dala određeni nivo”, priča Spasojević.

Neko vrijeme živjela je u Krunskoj ulici u Beogradu, u vili sa skupocjenim namještajem, a imala je i kućne pomoćnice. Oblačila se izuzetno moderno za svoje vrijeme. Kada je Radio Beograd počeo da radi u martu 1929, Sofka je imala angažman u Zagrebu gdje ju je čula čuvena pjevačica i plesačica Džozefina Beker na prvom gostovanju u Jugoslaviji. Prije nastupa u Zagrebu, vratila se iz Pariza, gdje je snimila rekordnih 20 ploča, sa po dve pjesme.

“Za 40 pjesama dobila je 40.000 dinara, i to su bile ogromne pare”, priča Spasojević.

 Dolazili su muzikolozi i novinari iz Rusije, Amerike i Holandije kako bi slušali Sofku i pisali o njoj. Cijena njenih angažmana nije bila mala, bila je plaćena kao vrhunski operski pjevači, čak i više. Ljudi su je kitili novčanicama na nastupima. Imala je ponudu iz Njemačke da snimi film. Često je pobjeđivala na takmičenjima u sevdalinkama, kao i u kafanskim dvobojima sa tada najboljim pjevačicama. Poslije koncerta u Novom Sadu 1933, kod poznatog gostioničara Maneta Bubnja, tadašnja štampa je zabilježila:

“Unijela je zavist i nemir čak i kod mnogih gostioničara. Niko ne može da oprosti Sofki i njenoj pjesmi, jer svi gosti idu tamo gdje ona pjeva”.