Kao mnoge žene u tadašnjem Sovjetskom savezu i Marija je, nakon što je postala supruga vojnog lica, postala veoma zainteresovana za vojne poslove. Prije izbijanja Drugog svjetskog rata bila je aktivna u Savjetu vojnih žena gdje je naučila da njeguje ranjene, koristi oružje i vozi vojna vozila.

Nakon što je Hitler prekinuo sporazum sa Staljinom i pokrenuo operaciju Barbarosa, dvije trećine vojne snage Trećeg Rajha je napalo Marijinu domovinu. Ona je evakuisana u Sibir, ali je njen suprug mobilisan. Na kraju, nacisti su stigli do Kijeva i Marijin muž je poginuo u krvoproliću koje je uslijedilo.

Kako je Marija bila u Sibiru, za pogibiju voljenog saznala je nakon dvije godine.

“Imala sam svoje vatreno krštenje… Toliko sam bijesna da ne mogu ni da dišem”, pisala je Marija sestri.

Nije joj trebalo mnogo da skuje plan osvete.

“Borbena djevojka” kreće u svoj osvetnički pohod

Udovica je prodala sve što je imala i donirala novac – oko 50.000 rubalja, sovjetskoj vojsci. Imala je samo jedan uslov – da joj naprave tenk.

Pišući Staljinu da dobije dozvolu, Marija je tražila da jedan T-34 bude nazvan “Borbena djevojka” i da ga ona vozi na prvim linijama fronta.

Sovjetski vođa se složio i ona je upućena na tromjesečnu obuku. Muški nadređeni bili su skeptični prema 36-godišnjoj udovici i realnoj šteti koju ona može da nanese neprijatelju, ali ih je Marija sve ubrzo ućutkala. Prije nego što su mnogi vojnici shvatili da nije riječ o potezu napravljenom zbog publiciteta, “Borbena djevojka” je već bila na prvoj liniji fronta.

Sve nedoumice koje su sovjetski oficiri imali o Marijinim vještinama nestale su nakon prvog susreta sa nacistima. Tokom svoje prve bitke, ova izuzetna žena je zbrisala više desetina njemačkih vojnika, uništila anti-tenkovsko naoružanje protivnika i bila prva koja je probila neprijateljsku liniju odbrane. Zbog vojnih podviga, Oktjabrskaja je unaprijeđena i dobila čin narednika.

Osvetoljubiva udovica se još jednom dokazala tokom noćne racije u novembru 1943. godine kada je bazuka raznijela rezervoar njenog tenka. Umjesto da sačeka u kabini svoje mašine, Marija je rizikovala život i iskočila. Dok su je saborci pokrivali, ona je uspjela da zakrpi rezervoar, vrati se u tenk i nastavi svoj ratni put. Ovo je ponovila još dva puta u borbama koje su uslijedile.

Posljednja borba Marije Oktjabrskaje odigrala se sljedeće godine. Hrabra sovjetska narednica je vodila svoju jedinicu duboko u nacističku liniju vatre sa takvom vještinom da se probila preko dva neprijateljska rova prije nego što su njen tenk zaustavili neprijateljski meci.

Posljednji put, Marija je uskočila da popravi štetu. Dok je radila, njemačka artiljerijska granata eksplodirala je u blizini i hrabru udovicu je udario šrapnel koji ju je poslao u trenutnu komu.

Dva mjeseca nakon posljednje bitke “borbene djevojke” narednica Marija Oktjabrskaja se pridružila svom suprugu. Pet mjeseci nakon smrti, proglašena je za heroja Sovjetskog Saveza.