Pojedini glumci i glumice važe za veoma teške za saradnju pa mnogi reditelji ali i njhove kolege izbjegavaju da rade sa njima. Baš oni sa ove liste su zbog neprimjerenog ponašanja postali izgnanici industrije.

Lindzi Lohan bila je neodoljiva Diznijeva (Disney) djevojčica koja je uživala u nizu uspjeha (u rimejkovima “Zamke za roditelje” i “Šašavi petak”). Odrasla je uz adolescentsku komediju “Opasne djevojke” (“Mean Girls”). Sve su oči gledale u nju, ali ubrzo je ono što je radila u privatnom životu preotelo svu pažnju.

Okružila ju je drama na setu snimanja filma Roberta Altmana “Kućni prijatelj iz prerije” (“A Prairie Home Companion”), kojim je pokušala da pređe u ligu ozbiljnih glumaca. Njena toksična reputacija pratila ju je u nekoliko narednih pokušaja (poput “Znam ko me ubio” i, skorije, “Požuda u Holivudu”) u indi filmovima koji nisu dobro prošli u kinima. Ponude su presušile, te je glumica sada prešla na televizijske angažmane.

Čarli Šin stekao je slavu osamdesetih, godina kada je dobio glavne uloge u filmovima “Vod” (“Platoon”) i “Wall Street”. Uslijedilo je mnogo manje kvalitetnih, ali jednako popularnih uloga, dok je Šin prigrlio reputaciju ženskaroša koji žestoko partija. Iako je kvalitet njegovih uloga opao, i dalje je zarađivao mnogo novca.

Nakratko je sredio život, nakon što se vjenčao sa Deniz Ričards (Denise Richards) i osnovao porodicu, nakon čega su uslijedili stabilni glumački angažmani na serijama “Svi gradonačelnikovi ljudi” (“Spin City”) i “Dva i po muškarca” (“Two and a Half Men”), što mu je donosilo stabilan prihod dugi niz godina.

Međutim i to je imalo rok trajanja, jer je došlo do nesuglasica između njega i glavnog i odgovornog ove serije, Čaka Lora (Chuck Lorre), zbog glumčevog neprimjerenog ponašanja te korištenja droga i alkohola tokom snimanja. Ovo je dovelo do medijskog cirkusa, koji je rezultirao Šinovim otkazom.

Tokom osamdesetih godina, Miki Rurk je bio veoma tražen glumac, što zbog dobrog fizičkog izgleda, što zbog glumačkog talenta i autentične ulične žilavosti. Kritičari su ga obožavali u filmovima poput “Anđeoskog srca” (“Angel Heart”), “9 i po’ nedjelja” (“9 1/2 Weeks”) i “Ulične škole” (“Rumble Fish”), ali je ubrzo sve krenulo po zlu. Reputacija verbalno nasilnog i generalno neugodnog saradnika ga je dovela na crnu listu industrije. Zbog nemogućnosti da nađe angažman, okrenuo se boksu radi zarade.

Ovo je uništilo njegov prijatan fizički izgled, a pokušaji da sve popravi nizom jeftinih plastičnih operacija su samo pogoršali stvar.

Tokom 1997. godine je pokušao da se vrati u industriju, ali bezuspješno. Još jedan pokušaj je uslijedio 2008. godine, filmom “Rvač” (“The Wrestler”), a ispostavilo se da je upravo ovu ulogu čekao.

Odlične kritike koje je dobio za svoj performans osigurale su mu ulogu zlikovca u drugom dijelu “Gvozdenog čovjeka” (“Iron Man”), ali je i ova prilika uzalud potrošena, jer je negativno pričao protiv ekipe tokom promocije filma, zbog čega su druge ponude izostale u narednom periodu.

Val Kilmer zna da se ponaša ekscentrično i na granici zlog. Bilo je više faktora zbog kojih je to ponašanje tolerisano, a to je prvenstveno bio njegov prijatan fizički izgled, koji je privlačio publiku.

Takođe, njegov glumački talenat je stajao rame uz rame sa tim površnim osobinama, a ulogama poput one u filmu “Top Gun” pokazao je da može biti i harizmatičan kada to zatreba. Baš na vrhuncu karijere je njegova, dotad špekulisana bahatost dosegla vrhunac.

Na legendarno problematičnom snimanju “Ostrva doktora Moroa” (“The Island of Doctor Moreau”), zbog njegovog zlostavljanja je otpušten prvobitni režiser Ričard Stenli (Richard Stanley). U kasnijim izvještajima je navedeno da je člana ekipe opržio cigaretom bez ikakvog razloga.

Nakon ovog filma je odigrao još nekoliko značajnih uloga, od kojih je jedna i uloga Betmena, sve dok ljudi u industriji nisu prestali da tolerišu njegovo negativno ponašanje.

Ketrin Hajgl je stekla popularnost 2005. godine i to ulogom u seriji “Uvod u anatomiju” (“Grey's Anatomy”). Nakon osvajanja televizijskog prostora, okrenula se filmovima, te dobila glavnu ulogu u filmu Džada Apatoua (Judd Appatow) “Zalomilo se” (“Knocked Up”), koji je odigrao ulogu u svojevrsnoj renesansi komedije.

Hajgl je stekla lošu reputaciju odmah jer je pričala loše o režiseru i ljudima koji su bili uključeni u projekat, nazivajući film seksističkim tokom same promocije.

Nakon paljenja tog mosta, našla se u sličnoj situaciji dovodeći u pitanje kvalitet pisanja kreatorke serije “Uvod u anatomiju”, Šonde Rajms (Shonda Rhimes).

Nakon toga se pojavila par puta u romantičnim komedijama, ali nijedna od njih nije bila pretjerano uspješna.

Brus Vilis je dio elite akcionih filmova. Igrao je uloge sa kojima su se poistovjećivali mnogi, a kada je akcioni žanr izgubio na važnosti, održao se relevantnim saradnjama sa novim i zanimljivim režiserima (“Šesto čulo” i “Pretparačke priče”).

Stvari su se naglo promijenile oko 2010. godine, kada je sarađivao sa kolegom iz Džerzija, Kevinom Smitom (Kevin Smith), na filmu “Profesionalci u akciji” (“Cop Out”).

Smit je ovo iskustvo opisao mnogim kreativnim terminima, od kojih nijedan nije bio pozitivan. Budući i da je Smit poznat po problematičnosti, Vilis je nastavio sa odličnim ulogama u filmovima Rajana Džonsona (Rian Johnson) i Vesa Andersona (Wes Anderson).

Nažalost, tu su i stale uloge vrijedne pažnje.