Danas od 16 sati i 28 minuta Sunce će dosegnuti najnižu tačku na nebu i daće nam najmanje svijetla u godini. Taj dan ima snažno duhovno značenje i posebnu energiju nakon čega ništa više neće biti isto.

Zimska kratkodnevica dan je kad se sunce pojavi na najnižoj tački na nebu i podari nam najmanje svijetla u godini. Taj je prelomni dan za naše pretke označavao prirodnu i jedinu Novu godinu.

Kelti su nam ostavili bogatu simboliku i vrijedne poruke o obredima i običajima tokom godine, pa tako i o zimskoj kratkodnevici koju su nazivali Yule, odnosno Jul, što u norveškom jeziku znači krug ili kolo.

Znali su, naime, da se mistično kolo života na taj dan na trenutak zaustavi jer se okončava jedan ciklus Sunca i ujedno počinje novi. Za Kelte vrijeme nije bilo linearno, nego smjenjivanje ciklusa u krugu života.

Kratkodnevica je trenutak kad se treba zaustaviti, osvrnuti se na proteklo razdoblje i ujedno pogledati naprijed, u novo vrijeme u kojem se vraća moć i svijetlost.

Tokom večeri zimske kratkodnevice povežimo se s unutrašnjim mudrošću

Priroda se zimi umiruje i mi s njom. Kad su dani kratki, tamni i Sunce gubi svoju moć, širimo se u svoje unutrašnje svijetove.

Zemaljska se energija u tom razdoblju liječi. To je vrijeme znanja, intuicije i unutrašnjih uvida, vrijeme za istraživanje i razumijevanje misterija života.

Duboko podsvijesno znanje se budi i donosi nam potrebne duhovne uvide. Stara godina umire i kroz svesnu refleksiju i otpuštanje starog pripremamo put za novo rođenje.

Domovi su nekad na zimskoj kratkodnevici bili ukrašeni zimzelenim rastinjem: bršljan, imela, tisa…

Sve te biljke i drveće imaju duhovna značenja povezana s ciklusima vječnoga života.

Ostali običaji na taj dan uključivali su vatru, odnosno paljenje vijenaca, koji simbolizuju godišnji ciklus, gozbe, darivanja, ples, maske, igre, ukrašena drvca i svijeće.

Sve te aktivnosti bile su u čast povratka boga Sunca i dolazak nove stvaralačke i aktivne sile života.