Kovačević je rekao da je najveći dio podataka već dostavljen od područnih jedinica, a ostalo je još da podatke proslijede Podgorica, Herceg Novi, Kotor i Plužine. On je uvjeren da će se dokazivanje vlasništva nad vjerskim objektima sprovoditi na principijelan način u zakonskoj proceduri.
Kovačević je rekao da će Uprava za nekretnine uraditi sve da profesionalno i blagovremeno odgovori na obaveze koje proističu iz njihove nadležnosti.
Kovačević podsjeća na proceduru upisa nepokretnosti koja je ustanovljena nakon 1984. godine, kada je stupio na snagu Zakon o izradi katastra nepokretnosti, i pravila koja su tada važila.
“Te 1984. godine Crna Gora prvi put radi svoj katastar, gdje se utvrđuje svojina nad nepokretnostima. Tri godine kasnije 1987. počinje da se primjenjuje uputstvo Republičkog zavoda za geodetske imovinsko-pravne poslove (preteča današnj e Uprave), koji je bio na državnom nivou, pri Sekretarijatu za finansije. Po tom uputstvu definisano je kako se upisuju pojedine nepokretnosti, a razlog za njegovo donošenje bio je, koliko mi je poznato, neujednačenost prilikom upisa. Tada je preporučeno da se svi pravoslavni vjerski objekti upisuju na Mitropoliju crnogorsko-primorsku, svi islamski vjerski objekti na Islamsku zajednicu u Crnoj Gori, a svi katolički objekti na Barsku biskupiju, odnosno i Biskupski ordinarijat Kotor”, podsjeća Kovačević.
On je rekao da nije iznenađen interesovanje javnost za podatke koji se tiču upisa imovine na vjerske organizacije ali jeste načinom na koji se podaci ponekad u javnosti interpretiraju i koriste, često i u dnevno-političke svrhe.
“Evidencija katastra nepokretnosti, na što sam uvijek ukazivao, izrađuje se i unapređuje samo uz aktivno učešće građana i pravnih lica. U ovom kompleksnom procesu izuzetno je značajna saradnja državnih organa i organa lokalne samouprave. Što se tiče Uprave za nekretnine, profesionalno ćemo odgovoriti na obaveze koje proističu stupanjem na snagu Zakona o slobodi vjeroispovijesti i pravnom položaju, dakle sve ćemo ispoštovati u skladu sa zakonskim ovlašćenjima i pravovremeno”, rekao je direktor Uprave za nekretnine.
Kada je u pitanju sumnja dijela javnosti na rad zaposlenih u Upravi za nekretnine, Kovačević je istakao da je i sam pročita u medijima da se, prije nego što je proces dokazivanja vlasništva uopšte započeo, spekuliše o odgovornosti službenika Uprave za nekretnine.
“Sa pozicije koju vršim, a poštujući ustavno načelo prezumpcije nevinosti, ne bih sebi dao za pravo da nagađam o bilo čijoj krivičnoj ili drugoj odgovornosti, budući da se ovim poslovima u državi bave drugi organi i institucije. Ali, kao što sam to uvijek činio, pozivam da upravo ti organi u zakonskoj proceduri utvrde sve činjenice kako se Uprava za nekretnine i njeni zaposleni ne bi neosnovano sumnjičili”, rekao je on.
Kovačević je dodao da je period stvaranja podataka veoma bitan, ali ne u odnosu na prelomne istorijske događaje, već zbog same činjenice što uslovi u kojima se radilo izlaganje podataka na javni uvid, način rada i kontrola podataka koji su pripremani isključivo u analognoj formi, nije mogla biti ni približno na nivou koji se sada primjenjuje zahvaljujući korišćenju savremenih softverskih rješenja, baza podataka i lakše dostupnosti relevantnih podataka.
Kda je u pitanju slučaj u Danilovgradu u kojem su samo dva groblja upisana na državu, Kovačević je rekao da laička a dijelom i stručna javnst ne razumije kompleksnot procesa izrade katastra nepokretnosti.
Preporučeno
“Katastar kao jedinstvena evidencija nepokretnosti teritorije Crne Gore rađen je u postupku koji je podrazumijevao izlaganje podataka premjera na javni uvid i utvrđivanja stvarnih prava na nepokretnosti. Taj postupak započet je 1986. godine i u kontinuitetu traje i danas. Sve do tada, dakle do 1986. godine, postojala su dva pravna sistema evidencije: tapijski sistem (koji se primjenjivao na većem dijelu teritorije) u formi popisnog katastra i tzv. austrougarski zemljišno-knjižni sistem, na Primorju. Nepreciznost prilikom upisa u popisni katastar, a posebno uzimajući u obzir vrijeme izrade premjera i formiranja novog katastra, te indiferentnost imalaca prava da učestvuju u postupku izlaganja u znatnoj mjeri je uticalo na konačan ishod upisane pokretnosti i imalaca prava. Zakonom o državnoj imovini koji je stupio na pravnu snagu 2009. godine, u članu 16, utvrđeno je da groblja predstavljaju lokalna dobra u opštoj upotrebi u svojini države, kojima raspolaže opština, dok je članom 52, kao i 53 istog zakona definisano da se zaštita prava svojine i drugih imovinskih prava u državnoj imovini vrši u skladu sa opštim propisima, a zaštitu imovinsko-pravnih interesa države i opštine vrši Zaštitnik imovinsko-pravnih interesa Crne Gore, odnosno organ koji odredi opština. Dakle, kada imamo u vidu slučaj u Danilovgradu, onda je jasno što je put striktna primjena Zakona o državnoj imovini koji precizira da su groblja u svojini države kojima raspolaže opština. Obaveza Uprave za nekretnine je da postupi po zahtjevu Uprave za imovinu i opštine i izvrši prepis na onoga ko je vlasnik država”, poručio je Kovačević.
Video