Osnovni sud u Kotoru je odbio tužbu Ljiljane Moškov, šefice kotorske URE i potpredsjednice opštine Kotor protiv Skala radija, smatrajući je neosnovanom.

Naime, Moškov je, posredstvom pravne zastupnice Nađe el Sarai tražila da joj ovaj medij isplati 5.001 euro na ime naknade za pretrpljene i buduće duševne bolove zbog povrede prava na dostojanstvo, čast i ugled.

Sud, kojim je predsjedavala sudija Danijela Samardžić odbio je i zahtjev Moškov kojim je tražila da Skala radio objavi presudu o svom trošku na portalu www.skalaradio.com.

U obrazloženju presude, između ostalog, se kaže da tekstovi na koje se poziva Popović Moškov predstavljaju kritički osvrt na rad organa lokalne uprave, te obavještavanje građana o aktivnostima političkih stranaka.

Sud je mišljenja da je sadržaj navedenih tekstova Skala radija, posebno djelova na koje se poziva Popović Moškov prilično izbalansiran, naročito uvažavajući činjenicu da autor ni u jednom tekstu nije naveo ime i prezime tužilje već je za istu koristio pseudonim „madam URA“.

Sud je, takođe, mišljenja da je autor u člancima iznio zapažanja koja predstavljaju njegove vrijednosne stavove koje je iznio, koristeći slobodu izražavanja.

Sloboda izražavanja, garantovana u stavu 1, člana 10 Konvencije o zaštiti ljudskih prava i sloboda predstavlja jednu od suštinskih osnova demokratskog društva i jedan od osnovnih uslova za njegov napredak i za samoostvarivanje svakog pojedinca. Ona je primjenljiva ne samo na „informacije“ ili „ideje“ koje se povoljno primaju ili smatraju neuvrjedljivim ili su predmet ravnodušnosti, nego i one koje vrijeđaju, šokiraju ili uznemiravaju. To su zahtjevi pluralizma, tolerancije i širokoumnosti bez kojih nema demokratskog društva (kako se navodi u presudi Evropskog suda za ljudska prava, u predmetu Handyside A br.24, stav 49).

Iz prakse Evropskog suda za ljudska prava, stoji u obrazloženju presude, proizilazi da su granice prihvatljivosti kritike šire u odnosu na političare kao takve, nego u odnosu na druga lica. Za razliku od ovih posljednjih, prvi se neizbježno i svjesno izlažu pomnom ispitivanju svake svoje riječi i djela, kako od novinara, tako i najšire javnosti, te stoga moraju da pokažu i veći stepen tolerancije. Nema sumnje da član 10 stav 2 omogućava da se ugled drugih-tj. svih pojedinaca-zaštiti, i ova se zaštita odnosi i na političare, čak i kada oni ne istupaju u privatnom svojstvu. Ali, u takvim slučajevima zahtjevi za takvu zaštitu moraju da budu mjereni u odnosu na interes otvorene rasprave o političkim pitanjima.

Po ocjeni suda tekstovi „Madam URA vlada opštinom, kotorski DPS ćuti“, „No pasaran“, Madam URA i Njegoš ruku pod ruku“ i „Skala će tražiti i od URE da joj pomogne u pisanju o njihovim lažima, prevarama i klevetama“, predstavljaju kritički osvrt na rad organa lokalne uprave, te obavještavanje građana o aktivnostima političkih stranaka. Sud je mišljenja da je sadržina navedenih tekstova, posebno djelova na koje se poziva Moškov prilično izbalansirana. Sud je mišljenja da su u tekstovima iznijeta zapažanja koja predstavljaju autorove vrijednosne stavove, koje je dao koristeći slobodu izražavanja. Tekstovi, stoji u obrazloženju presude, istina sadrže stavove autora i kritike, između ostalog upućene Moškov, koji su usmjereni protiv njenih stavova i načina rada, kao nosioca javne funkcije, a imajući u vidu da je ona političar, članica političke partije, kao i nosilac visoke rukovodne funkcije u opštini Kotor. Moškov se poziva i na to da je autor u tekstovima naziva raznim pogrdnim imenima, između ostalog „madam URA“, ali sud nalazi da takvim načinom pisanja tekstova nijesu povrijeđeni njena čast i ugled, obzirom da novinarska sloboda, takođe, pokriva moguće pozivanje na određeni stepen pretjerivanja ili čak na provokaciju (presuda Evropskog suda za ljudska prava Bladen Troms i Stensaas protiv Norveške, broj 21980/93, ECHR 1999-III).

Skala radio podsjeća da se protiv ovog medija vodi neviđena diskriminacija od strane političkih partija URA i Demokrate. Zaposlenim na rukovodnim funkcijama u lokalnoj upravi iz ovih partija nije dozvoljeno da daju informacije Skala radiju koje su od opšteg interesa za javnost. Ovo je hajka iza koje se krije bezakonje i namjera da se sakrije od Skale, a time i od javnosti, kako i na koji način funkcioniše kotorska Opština.

Skala će u ovoj neravnopravnoj borbi istrajati i ostati čista obraza. Zbog toga, cijeneći građane i njihovu potrebu da znaju, objavljuje presudu kojom je Ljiljana Moškov izgubila spor protiv Skala radija.

Presuda je donešena na 10 strana a protiv nje se može izjaviti žalba Višem sudu u Podgorici.