Video
Tito je bio jugoslovenski revolucionar i državnik. Bio je generalni sekretar (kasnije predsjednik predsjedništva) Saveza komunista Jugoslavije (1939–1980).
Tokom Drugog svjetskog rata je postao premijer (1943–1963), a ustavnim promjenama 1953. postao je i predsjednik (kasnije doživotni predsjednik: 1953–1980) Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije (SFRJ).
Od 1943. do svoje smrti 1980. godine, imao je čin maršala Jugoslavije i položaj vrhovnog komandanta Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije (NOVJ, do 1945), Jugoslovenske armije (JA, 1945–1951) te Jugoslovenske narodne armije (JNA, 1951–1980). Stekao je dodatnu međunarodnu pažnju kao čelnik Pokreta nesvrstanih, zajedno sa Javaharlalom Nehruom iz Indije, Gamalom Abdelom Naserom iz Egipta i Sukarnom iz Indonezije.
Josip Broz je rođen u hrvatsko-slovenačkoj porodici od oca Hrvata i majke Slovenke u selu Kumrovec, u Hrvatskoj (tadašnjoj Austrougarskoj). Kada je za vrijeme Velikog rata regrutovan, veoma se istakao u vojnoj službi i postao je najmlađi vodnik u Austrougarskoj vojsci u to vrijeme.
Nakon što su ga za vrijeme Prvog svjetskog rata teško ranili i zarobili Rusi, Broz je poslat u radni logor na Uralu. Nakon čega je učestvovao u Oktobarskoj revoluciji, a kasnije se priključio i Crvenoj armiji u Omsku. Po povratku u zemlju, došao je u novoosnovanu Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, gdje se priključio Komunističkoj partiji Jugoslavije (KPJ).
Josip Broz TITO kroz Crnu Goru…1977….
Tito je bio glavni vođa druge Jugoslavije, socijalističke federacije koja je postojala od 1943. do 1992. Uprkos tome što je bio jedan od osnivača Informbiroa, ubrzo je postao prvi član Informbiroa koji je počeo da prkosi sovjetskoj hegemoniji i jedini koji je uspjeo da napusti Informbiro i otpočne sopstveni socijalistički program.
Preporučeno
Tito je bio zagovornik nezavisnog puta u socijalizam (ponekad nazivanim i „nacionalni komunizam”). Godine 1951. je sproveo samoupravni sistem koji je razlikovao Jugoslaviju u odnosu na druge socijalističke zemlje. Zaokret ka modelu tržišnog socijalizma donijeo je ekonomsku ekspanziju tokom 1950-ih i 1960-ih i pad tokom 1970-ih godina. Njegova unutrašnja politika uključuje suzbijanje nacionalizma i promociju „bratstva i jedinstva” šest jugoslovenskih naroda.
