,,Navršavaju se 34 godine od ubistva Hasana, Feride i Sene Klapuh, bošnjačke porodice iz Foče, koju su 6. jula 1992. godine na mostu ‘Obrada Cicmila’ u Plužinama ubili pripadnici odreda ‘Dragan Nikolić’ Vojske Republike Srpske. Iako je ovaj zločin još 1996. godine postao prvi pravosnažno presuđeni ratni zločin protiv civilnog stanovništva u Crnoj Gori, kaznu je odslužilo samo licez osuđen zbog neprijavljivanja krivičnog djela i izvršilaca”, navodi se u saopštenju koje potpisuju Građanska alijansa, Inicijativa mladih za ljudska prava i Udruženje ,,Štrpci – protiv zaborava”.
Naveli su da su Hasan Klapuh, njegova supruga Ferida i kćerka Sena napustili Foču pokušavajući da pronađu utočište u Crnoj Gori.
,,Umjesto sigurnosti, dočekala ih je smrt. Nakon obećanja da će biti bezbjedno prevezeni preko granice, pripadnici odreda ‘Dragan Nikolić’ odveli su ih do mosta u Plužinama, gdje su ih ubili i bacili u kanjon rijeke Pive”, dodaje se u saopštenju.
Viši sud u Podgorici je 1996. godine ovaj slučaj pravosnažno kvalifikovao kao ratni zločin protiv civilnog stanovništva.
,,Janko Janjić, Radomir Kovač, Zoran Simović i Zoran Vuković osuđeni su na po 20 godina zatvora, dok je njihov pomagač Vidoje Golubić osuđen na osam mjeseci zatvora zbog neprijavljivanja krivičnog djela i izvršilaca. Jedino je Golubić izdržao izrečenu kaznu”, dodali su.
Poslije više od tri decenije, kako su istakli, napravljen je pomak u rasvjetljavanju sudbine porodice Klapuh. Vladina Komisija za nestala lica saopštila je da je DNK analizom preliminarno potvrđen identitet posmrtnih ostataka Feride i Sene Klapuh, pronađenih u Nikšiću. Potraga za posmrtnim ostacima Hasana Klapuha i dalje traje.
Istakli su da iako je riječ o prvom pravosnažno presuđenom ratnom zločinu u Crnoj Gori, na mostu „Obrada Cicmila“ ni danas ne postoji spomen-obilježje koje bi podsjećalo na ubijenu porodicu.
Ponovo su pozvali nadležne institucije da, u skladu sa zakonom, postave memorijalnu ploču na mjestu zločina.
Prema njihovim riječima, Evropska komisija u kontinuitetu ukazuje da procesuiranje ratnih zločina, borba protiv nekažnjivosti, poštovanje prava žrtava i rješavanje sudbine nestalih predstavljaju važan dio mjerila u okviru Poglavlja 23, koje se odnosi na vladavinu prava i temeljna prava.
,,Mjesta stradanja i dalje su bez obilježja, a ratni zločini iz devedesetih gotovo da nijesu dio obrazovnog sistema. Zbog toga je važno da institucije njeguju kulturu sjećanja zasnovanu na sudski utvrđenim činjenicama i obezbijede dostojanstveno obilježavanje mjesta na kojima su stradali civili”, zaključili su.
Video