Video
U odluci suda se ističe da u spisima predmeta nema dovoljno dokaza da je Aleksandar Mijajlović organizovao kriminalnu organizaciju tako što je „radi ostvarivanja kriminalnog plana, koristeći komunikacione platforme Vajber i Vocap lično angažovao i u kriminalnu organizaciju uključio Predraga Boškovića, Draga Spičanovića, Vladana Lazovića, Milovana Pavićevića i Andrijanu Nastić, kao i druga za sada neidentifikovana lica niti dokaza da im je odredio uloge i zadatke, kao ni da su oni iste prihvatili“.
“U odnosu na produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja putem podstrekavanja iz člana 416 stav 1 u vezi člana 49 stav 1 i člana 24 stav 1 KZCG, za koje se tereti okrivljeni Aleksandar Mijajlović, kao i u odnosu na produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja iz člana 416 stav 1 u vezi člana 49 stav 1 KZCG, za koje se tereti okrivljeni Drago Spičanović, po nalaženju krivičnog vijeća, samo dobijanje podataka, kojim Uprava policije raspolaže ili koji su pribavljeni u vršenju službe i obavljanju policijskih poslova ne može se podvesti pod pojam ni materijalne ni nematerijalne koristi, jer samo posjedovanje određenih podataka, bez njihove dalje valorizacije, ne može predstavljati korist u smislu člana 416 KZCG, odnosno po nalaženju suda raspolaganje navedenim podacima moglo bi predstavljati privilegiju samo za slučaj da su ti podaci upotrijebljeni od strane samog organizatora kriminalne organizacije ili su dostavljeni nekom trećem licu, koje će iz tih podataka steći neku korist, u prilog čemu u spisima nema dokaza”, naveli su u Višem sudu.
Sud je na sličan način rezonovao i u odnosu na Milovana Pavićevića koji se tereti za zloupotrebu službenog položaja.
“U oba slučaja, stav je suda, disciplinska odgovornost okrivljenih Spičanovića i Pavićevića, kao službenih lica, kroz neprihvatljivo široko tumačenje pojma koristi, proširuje se na krivičnu odgovornost, a time suprotno načelu zakonitosti proširuje biće krivičnog djela iz člana 416 stav 1 KZCG. U odnosu na krivično djelo odavanje tajnih podataka iz člana 169 stav 1 u vezi stav 4 KZCG, koje se optužnicom stavlja na teret okrivljenim Dragu Spičanoviću, Vladanu Lazoviću i Andrijani Nastić, sud nalazi da se radi o krivičnom djelu sa blanketnom dispozicijom, koje se dopunjuje normom Zakona o tajnosti podataka, kao posebnog zakona (lex specialis), pa kako prema članu 12 tog Zakona odavanje podataka označenih stepenom tajnosti ”Interno,” ne može prouzrokovati štetne posljedice po bezbjednost Crne Gore, pa ne postoji ni osnovana sumnja da su okrivljeni Spičanović, Lazović i okrivljena Nastić izvršili po jedno krivično djelo odavanje tajnih podataka iz člana 169 stav 1 u vezi člana 4 KZCG”, istakli su u Višem sudu.
Isto rezonovanje sud je imao i u odnosu na još jedno krivično djelo odavanje tajnih podataka koje je stavljeno na teret Vladanu Lazoviću.
Preporučeno
“Kod takvog činjeničnog stanja, po nalaženju suda, dokazi priloženi uz optužnicu ne opravdavaju onaj stepen sumnje koji je neophodan da bi se jedna krivična stvar iznijela na glavni pretres, pa kako nema dovoljno dokaza da su okrivljeni osnovano sumnjivi za krivična djela za koja se terete optužnicom SDT-a, te je shodno članu 294 stav 1 tačka 3 ZKP-a, krivični postupak protiv njih obustavljen”, dodali su u VIšem sudu.
