Profesor Blažić navodi da Crna Gora sve više postaje negacija sopstvenog postojanja svodeći se na “zemlju” kao geografski pojam i faktički feud državnih i partijskih oligarhija i njihovih tajkuna koji susptituišu njen državno pravni poredak, uništavaju njene formalno pravne institucije pretvarajući ih u ispostave razlitih partijskih konstituenata vlasti,  interesnih grupa i pojedinaca bliskih vlasti.

Kako kaže, na tom fonu odvija se i peti -šesti put nakon Ustava 2007 godine formiranjem neke nove “Vlade”u pola mandata Skupštine i dodaje da je ovo samo nastavak poznatih partitokratskih aktivnosti iz 2016 godine i čuvenog “Sporazum o stvaranju uslova za slobodne i fer izbore “ koji je umjesto Ustava Crne Gore bio “pravni osnov” za donošenje još čuvenijeg lex specialis ”Zakona o implementaciji sporazuma o stvaranju uslova za fer i slobodne izbore” iz 2016 godine kao nezabilježene gluposti u pravnoj istoriji.

“Gdje su granice politike i prava i dokle sežu granice ljudskog uma u crnogorskom socio psihološkom ambijentu kreatora vlasti nije moguće utvrditi bez ozbiljnog uključivanja psihologa i psihijatara”, kaže profesor Blažić.

Profesor Blažić naovdi da je u pravnoj teoriji odavno poznato da je vladavina prava “metapravna „ ideja o valjanom pravnom poretku koji podrobnim i postojanim pravnim ograničenjima državne vlasti,
odgovarajućim svojstvima zakona i pouzdanim institucionalnim jemstvima obezbeđuje ljudsku
sigurnost i slobodu.

“Elementi vladavine prava su materijalna (supstancijalna) ograničenja vlasti – u današnjem svetu se to čini ustavom, kao najvišim pravnim aktom (u Engleskoj ustavnim konvencijama), ali i međunarodno pravnim instrumentima; odgovarajuća svojstva zakona kao najvažnijih akata vlasti koje karakteriše – opštost, određenost, jasnost, postojanost, unutrašnja moralna vrednost (pravednost”, kaže Blažić.

Sve ovo otvara, kako kaže, mnoga pitanja kao što su pitanja da li “vladaoci prava” urušavanjem pravnog sistema mogu stvarati pravo ? da li vladaoci neprava i kreatori decenijskog crnogorskog
državnog i društvenog posrnuća mogu stvarati pravo ?, da li se na ovaj „dogovoran“ i neustavan
način može stvarati pravo i pravna država i njene institucije ? i još mnogo mnogo toga…

“Svjetska pravna teorija već duže vremena dobija „nove doprinose“ od crnogorske političke i
pravne misli kroz aktivnost crnogorskih autističnih partijskih oligarhija kojima su partijski
interesi, pod plaštom borbe za demokratiju i fer izbore, postali alibi za temeljno i finalno
urušavanje već urušenog ustavnopravnog poretaka Crne Gore i njenih nelegitimnih i nelegalnih
kvazi institucija , liše Predsjednika Crne Gore kao jedine formalno pravno legitimne i legalne državne
institucije”, tvrdi profesor Blažić.

No kako kaže, nažalost za očekivati je po navici, a ne ustavu, da uskoro Predsjednik Crne Gore obznani započinjanje partijskih razgovora sa predstavnicima “političkih partija” zastupljenih u Skupštini (član 95 stav 1 tačka 5 Ustava), a samim tim i mogućnost donošenje od strane Skupštine Crne Gore neustavne odluke o izboru “nove” treće po redu neustavne Vlade u roku od svaga nešto više od dvije godine ponovo u pola mandata Skupštine , pri tome zanemrajući svoja ustavna ograničenja iz člana 103 stav 1 Ustava CG o uslovima pod kojima Predsjednik CG može određivati mandatara za sastav Vlade.

Profesor Blažić pojašnjava da eventualnim odredjivanjem mandatara , u postojećem faktičkom i ustavno pravnom ambijentu, Predsjednik otvoreno ulazi u zonu latentne pravne odgovornosti povrede člana 103 stav 1 Ustava CG i mogućnosti da Skupština na predlog 25 poslanika pokrene postupak pred Ustavnim sudom za povredu ustava, a u slučaju da Ustavni sud utvrdi povredu ustava, što bi bilo
ustavno pravno nesporno, Skupština bi mogla da razriješi Predsjednika Crne Gore, shodno članu 98
stav 2 i 6 Ustava CG koji jasno uredjuje uslove za prestanka mandata – razrješenje Predsjednika
CG.

U istu pravnu situaciju povrede Ustava, dodaje, ulazi i Skupština Crne Gore ukoliko izabere takvu
nelegalnu Vladu na neustavni predlog Predsjednika.

“Očigledno , kao i do sada, partijski interesi dijela vladajuće ali i opozicone partitokratije , kada
imaju zajednički interes ne prezaju od ustavno pravnog nasilja kada treba ostvariti svoje partijske
interese”, kaže Blađić i dodaje da to nije ništa novo i ništa neobično, već vidjeno čak šta više i očekivano!

I studentima prve godine prava , kako kaže, koji su položili Uvod u pravo jasno je da za svaku odluku javnopravnog organa mora postojati tri preduslova propisana ustavom ili zakonom :

Pravni osnov tj. ovlašćenje organa dato explicitno ustavom, zakonom ili drugim pravnim
aktom,

Materijalno pravni uslovi pod kojima se donosi takva odluka propisani ustavom ,
zakonom ili drugim aktom

Procesno pravni uslovi pod kojim se donosi odluka u smislu vrste i pravila postupka u
kojem se odlučuje o konkretnom pitanju tj konkretnoj pravnoj stvari.
U konkretnoj pravnoj stvari predlaganje mandatara za sastav Vlade Ustav jasno uredjuje uslove
i to :

Ovlašćenje Predsjednika CG da predlaže mandara (član 103 stav 1)

Uslove za predlaganje, koji moraju biti ispunjeni da bi koristio svoje ovlaćenje tj.trenutak kada dobija ustavno ovlašćenje i rok u kome to ovlašćenje koristi :

1.) Konstituisanje Skupštine Crne Gore

2.) rok za predlaganje mandatara – 30 dana od dana Konstituisanja Skupštine (član 103 stav 1 Ustva) .

Postupak u kome se predlaže mandar (član 95 stav 1 tačka 5 ) – Nakon obavljenih razgovora sa predstavnicima političkih partija zastupljenih u skupštini, iako partije nijesu konstititurivni element Skupštine već poslanici , dvoje sudija Ustavnog suda i sa Zaštitnikom ljudskih prava .

“Ovo su ustavno pravni okviri materijalno pravnog i procesno pravnog aspekta
predlaganja mandatara za sastav i izbor legalne Vlade CG i drugi uslovi ne postoje ni u trećem
Ustavu Crne Gore niti bilo kom zakonu”, pojašnjava profesor Blažić .

“U konkretnim okolnostima nije ispunjen ni jedan materijalno pravni uslov za izbor nove Vlade sa ovim premijerom. Nije bilo novih parlamentarnih izbora nakon 30 avgusta 2020 , samim tim nije moglo biti ni konstituisanja nove skupštine a rok od 30 dana za odredivanje mandatara takodje nije mogao biti ispoštovan jer nije bilo konstituisanja nove skupštine”, objašnjava on i dodaje da u prethodnim situacijama javnosti su plasirani stavovi da Predsjednik Crne Gore može u toku mandata Skupštine da predloži novog prmijera, uglavnom uz obrazloženje da su takve mogućnosti poznate i u teoriji i komparativnim sistemima, što nije sporno

“Ali Crna Gora nije ni Italija u kojoj se za 65 godina promjenilo 60 Vlada, a još manje Austrija ili
Njemačka, gdje ustavi tih zemalja dozvoljaju takvu mogućnost”, kaže on.

“Nikada zagovornici takvih stavova nije su ponudili “Pravni “ argument tj. Pravni osnov ( član Ustava ?) koji daje ovlašćenje Predsjedniku CG da odredi mandatara na pola mandata Skupštine jer takvog pravnog osnova nema ni u jednoj odedbi ustava što znači da ustav nije propisao mogućnost izbora nove vlade u mandatu Skupštine CG”, tvrdi Blažić i pojašnjava da u trenutnoj pravnoj situaciji imamo faktičko stanje da je Vlada u tzv.pravnom stanju “vršioca dužnosti Vlade” i ista nastavlja sa radom
do izbora nove Vlade (Ustav CG , član 110 stav 1 i 2) a to je samo nakon parlamentarnih izbora i konstituisanja nove Skupštine.

V.d Vlada nastavlja sa radom sa punom ustavnom i zakonskom jurisdikcijom
osim što nema ovlašćenja da raspušta Skupštinu CG (član 110 stav 3).

Ideja o izboru nove Vlade je ustavno pravno moguća ali samo pod uslovom da Skupština CG skrati sebi mandat u smislu člana 84 stav 2 i 4 Ustava CG , nakon čega Predsjednik CG dobija ustavna ovlašćenja da raspiše nove parlamentarne izbore (član 95 stav 1 tačka 4 ) a nakon sprovedenih parlamentarnih izbora Predsjednik CG dobija ovlašćenja da odredi novog mandatara u roku 30 dana od dana konstituisanja Skupštine (član 103 stav 1) .

Blažič navodi da i studenti prava znaju da za svaku odluku javno pravnog organa mora postojati tri preduslova u ustavu ili zakonu :

Pravni osnov tj. ovlašćenje organa dato explicitno ustavom, zakonom ili drugim
pravnim aktom

1.Materijalno pravni uslovi pod kojima se donosi takva odluka propisani ustavom ,
zakonom ili drugim aktom

2.Procesno pravni uslovi pod kojim se donosi odluka u smislu vrste i pravila postupka
u kojem se odlučuje o konkretnom pitanju.

3.U konkretnoj pravnoj stvari predlaganje mandatara za sastav Vlade Ustav jasno uredjuje
ovlašćenje Predsjednika CG da :

Predlaže mandara (član 103 stav 1)

Uslove ,za predlaganje mandatara, moraju biti ispunjeni da bi koristio svoje ovlašćenje i to:

a) trenutak kada Predsjednik CG dobija ustavno ovlašćenje za odredjivanje mandatara

b). rok u kome to ovlašćenje koristi .

U tom kontekstu uslov za predlaganje mandatara je Konstituisanje skupštine ( ali je ona već konstitusana i u punom mandatu) , i rok 30 dana od dana Konstituisanja Skupštine (član 103 stav 1) .

Postupak u kome se predlaže mandar (član 95 stav 1 tačka 5 ) i to:

“Nakon obavljenih razgovora sa predstavnicima političkih partija zastupljenih u skupštini, mada partije nijesu konstititurivni elemnt Skupštine već poslanici , što znači da iz razgovora isključuje poslanike kao predstavnike gradjanskih grupa u skupštini, dvoje sudija Ustavnog suda čiji bi zadatak trebao da bude da Predsjedniku eventalno ukažu na ne- mogućnost odredjivanja mandatara i Zaštitnika ljudskih prava , zaključuje profesor Blažić.