Video
Reagovanje Kabineta perdsjednika Đukanovića prenosimo u cjelosti:
Iako nastavak iznošenja neistina i spekulacija od strane uredništva lista Nacional, posmatramo kao alibi za neukusni pokušaj komercijalizacije tragičnog kraja njegovog osnivača, riješili smo da zbog javnosti ukažemo ovoga puta samo na jednu od niza činjenica koje su u reagovanju uredništva ovog lista falsifikovane.
Navodi da su otkrića Nacionala uzrokovala sudski proces u Italiji koji nije završen pravosnažnom presudom predstavlja grubu neistinu: svi procesi koji su vođeni pred italijanskim sudovima okončani su pravosnažnim presudama kojima se odbacuju optužbe o izvršenju krivičnih djela, a svi učesnici u tom sudskom procesu su PRAVOSNAŽNO OSLOBOĐENI sudskim presudama tzv. “punim formulama” po italijanskom zakonodavstvu – dakle ne zbog bilo kakvih procesnih razloga, zastare ili slično, nego zato što je Sud u Bariju u presudama utvrdio da okrivljeni NIJESU POČINILI krivična djela koja su im bila stavljena na teret.
Zbog dužine trajanja ove afere, količine neistina koje su tom prilikom iznesene, ali i neuspješnog najnovijeg pokušaja da se ona reciklira, podsjećamo samo na neke detalje sudskih procesa koji su tim povodom vođeni: Sud u Bariju se u pravosnažnoj presudi protiv Miroslava Ivaniševića, bivšeg podpredsjednika Vlade, koja je donešena 17.5.2010., odredio o tim i takvim „otkrićima“ i između ostalog, doslovno konstatovao da se tvrdnja o navodnoj kriminalizaciji cijelog rukovodstva Države ne može nikako zasnivati na utiscima i pukim sumnjama političkih oponenata.
Štaviše, vezano za naplatu tranzitnih taksi u Crnoj Gori, o kojima je Nacional pisao kao kriminalnim prihodima, Sud je upotrijebio i slikovitu formulaciju da je kao sunce jasno (“e’ di solare evidenza”) da korišćenje prihoda i određenih državnih taksi, za nabavku dobara te države, ne može nikad predstavljati krivičnu odgovornost sa aspekta države Italije.
Pravosnažna oslobađujuća presuda sa punom formulom, donešena je i od drugog sudskog vijeća Suda u Bariju dana 26.2.2013. i u slučaju protiv Stanka Subotića, koji je bio optužen za pranje, ni manje ni više nego preko milijardu i dvjesta miliona njemačkih maraka, navodnog prihoda od šverca cigareta. Presedan koji se nikad nije desio u istoriji italijanskog pravosuđa, bio je i da se tužilac za antimafiju pridružio predlogu odbrane Subotića da on bude oslobođen?! U svojoj presudi u predmetu Subotića, sud se posebno osvrnuo na pisanja Nacionala i između ostalog konstatovao da je “nužno precizirati da informacije koje se dobiju iz novinarskih izvora ne mogu biti osnova za sudsko odlučivanje, jer ista mora biti zasnovana na čvrstim i provjerljivim dokazima, a ne nikako na glasinama”.
Dakle, italijansko pravosuđe se podrobno i u detalje bavilo pisanjima Nacionala kao i parlamentarnom istragom u Crnoj Gori – i utvrdilo da se radilo o pukim glasinama, utiscima i sumnjama političkih oponenata.
U prilog ovoj tvrdnji ide i činjenica da je početkom 2019. godine Vijeće Krivičnog odjeljenja Suda u Bariju oslobodilo crnogorske državljane Branka Vujoševića, Veselina Barovića, Dušanku Peši Jeknić i srpskog državljanina Andriju Draškovića svih optužbi, cijeneći da krivično djelo iskazano optužnicom ne postoji.
Ovakvi sudski epilozi najuvjerljiviji su dokaz da se cijela afera bazirala na lažima koje su imale za cilj diksreditaciju Crne Gore i njenog rukovodstva. U toj operaciji Nacional je nažalost bio samo običan instrument pojedinaca iz obavještajnog i političkog podzemlja, koji je poslužio za medijsko spinovanje neistina i njihovo širenje.
Preporučeno
I na poslijetku, argumentacija u kojoj se sadašnji glavni urednik Nacionala poziva na nekakve povjerljive bezbjednosne izvore koji su mu prepričavali nepostojeće “dramatične telefonske razgovore”, pokazuje samo šta o njegovoj ozbiljnosti i kredibilitetu misle oni koji ga snabdijevaju takvim i sličnim informacijama, poput ove objavljene u najnovijem broju Nacionala.
