Dio srpske medijske scene, čak i onih medija koji se do skoro nijesu uključivali u raspirivanje netrpeljivosti prema Crnoj Gori, počinje posljednjih mjeseci sve češće da ustupa prostor svima koji su spremni da kažu ili napišu bilo šta negativno o Crnoj Gori i Crnogorcima. A spremni su mnogi. Na naslovnim stranama srpskih dnevnih listova redovno se objavljuju tekstovi u kojima se na adresu crnogorske države i njenih zvaničnika upućuju najpogrdnije riječi, pišu Dnevne novine.

Kao da se utrkuju u tome vajni analitičari, istoričari, političari, dio srpske intelektualne elite, čak i oni koji su visokopozicionirani dio vlasti. Ministar bez portfelja u Vladi Srbije Nenad Popović požurio je da saopšti da “crnogorske vlasti nad Srbima sprovode identitetski genocid” i da “podržava ocjene patrijarha SPC Irineja”.

Otvorene anticrnogorske istupe imali su i neki drugi, ne bilo koji članovi srpske vlade. Ministar inostranih poslova Ivica Dačić i ministar odbrane Aleksandar Vulin. Dačić je, prema saopštenju DF, izjavio da sa zabrinutošću gleda na seriju poteza zvanične Podgorice u kojima se jasno mogu prepoznati tortura i diskriminacija nad građanima Srbije u Crnoj Gori, kao i nad Srbima u toj zemlji”, da “nema primjera u Evropi u 21. vijeku, da je jedan narod u tako lošem položaju, kao što su to Srbi u Crnoj Gori”

Slične ocjene često smo imali prilike da čujemo i pročitamo tokom proteklih mjeseci. Uz dio političke elite i crkvenih ‘velikodostojnika’ posebno se okuražio jedan broj na Crnu Goru ‘preobraćenih’ istoričara, od kojih je jedan javno poručio Crnogorcima, odnosno Čevljanima da nijesu dostojni ni cipele da čiste Srbima! Taj se zove Aleksandar Raković, inače je čest gost srpskih medija.

Dio srpske elite, ili nazovi elite, koja širi netrpeljivost prema Crnoj Gori ima redovno otvoren prostor u jutarnjem programu Televizije Pink.

A prije tri dana, tačnije 2. oktobra, imali smo prilike da i u Jutarnjem programu TV Prva čujemo opservacije istaknutog mrzitelja svega crnogorskog, istoričara Čedomira Antića. Povod za dovođenje Antića u studio bili su plakati koji su osvanuli u crnogorskim gradovima na kojima je pisalo “Nikad više 1918.” U proglasu koji je činio dio ovih plakata, navedene su podaci o stradanjima Crnogoraca nakon okupacije Crne Gore 1918. godine.

Na pitanje voditelja da li su Crnogorci i Srbi braća ili neprijatelji i da prokomentariše plakate, Antić kao iz topa odgovara: “Ovo je djelo Mila Đukanovića”, dodajući da aktuelni crnogorski predsjednik pobjeđuje “na uglavnom falsifikovanim izborima”, pokazujući time da su njegova istorijska tumačenja na nivou političkih pamfleta.

O Božićnom ustanku govori kao o takozvanom, a stradanja hiljada Crnogoraca nakon 1918. godine objašnjava borbom protiv političkih i kriminalnih grupa koje su se odmetnule u šumu.

Antić govori u stilu patrijarha Irineja: da su Srbi u Crnoj Gori potpuno obespravljeni. Vrhunac je, ipak, njegova konstatacija da “Đukanović u ovom trenutku ne zna gdje će, ne zna šta će”, da je “ušao u rat”, da traži “neki način da se održi na vlasti”, da se i dalje obmanjuje narod i održava obespravljenost srpskog naroda od 1945. godine”!

Takođe, Antić poteže za vrlo teškom kvalifikacijom dovodeći u istu ravan crnogorsku aktuelnu vlast sa saradnicima fašističkih okupacionih snaga.

Ako se sve poveže, od izjave Irineja, do poruka dijela političara, istoričara, medija, dijela srpske vlasti i njihovih eksponenata na našem prostoru teško da se može ikako drugačije razumjeti osim grubo miješanje u unutrašnje stvari Crne Gore i pokušaj urušavanja njenih građanskih, multietničkih temelja negiranjem, vrijeđanjem i nipodaštavanjem svega što je crnogorsko.