Ovaj avion je namijenjen za prenos teškog i opasnog tereta, poput naoružanja.

Nije, međutim, poznato šta je avion prevozio, a nadležne institucije šute.

I ovo nije jedini put da je teretni avion privatne izraelske aviokompanije “Challenge Airlines IL” dolazio u Beograd u prethodnih mjesec dana.

RSE je tokom februara i početkom marta zabilježio da su dva teretna aviona ove kompanije imala najmanje devet letova na ruti od Srbije ka Izraelu ili obrnuto.

Od toga su dva leta zabilježena nakon izbijanja sukoba na Bliskom istoku 28. februara, kada su SAD i Izrael počeli napade na Iran.

Ali, ministarstva odbrane, spoljnih poslova i trgovine, do objave teksta nisu odgovorila na pitanja RSE o ovim letovima i šta se njima prevozi.

Nije odgovoreno ni iz izraelske kompanije koja je vlasnik teretnih aviona.

Srbija je, nakon instrukcija predsjednika Aleksandra Vučića, krajem juna 2025. obustavila izvoz naoružanja – u jeku tadašnjeg izraelsko-iranskog sukoba i učestalih optužbi iz Moskve da preko posrednika izvozi municiju u Ukrajinu.

Međutim, po informacijama koje su potvrđene Radiju Slobodna Evropa iz dvije državne fabrike oružja, od februara je ponovo pokrenut izvoz u inostranstvo. Državne institucije, međutim, ne odgovaraju za RSE kome i šta izvoze i pod kojim uslovima.

Po podacima Republičkog zavoda za statistiku, Srbija je u 2025. izvezla oružja i municije, vrijednih oko 50 miliona dolara.

To je upola manje nego 2024. godine, kada je izvoz, prema istim podacima, premašio 104 miliona dolara.

Ovo, međutim, nisu konačni iznosi, jer precizni podaci nisu javno dostupni.

Odnosno, država već nekoliko godina ne objavljuje šta je od naoružanja i vojne opreme, kome i u kojim količinama izvezla i koliko je to koštalo.

Šta kaže beogradski aerodrom?

Beogradski aerodrom “Nikola Tesla” ne daje detalje šta su prevozili teretni avioni koji su u februaru i martu letjeli od Beograda do Tel Aviva ili obrnuto.

Firma Belgrade Airport, koja upravlja aerodromom, u kratkom odgovoru za RSE kaže da aviokompanijama omogućuje korištenje aerodromske infrastrukture “u skladu sa međunarodnim i nacionalnim propisima koji regulišu prevoz putnika i različitih vrsta tereta u vazdušnom saobraćaju”.

Ko je angažovao izraelskog privatnog avioprevoznika, nije poznato, dok resorna ministarstva ne odgovaraju na upite RSE.

Izraelski “Challenge Airlines” sebe opisuje kao aviokompaniju specijalizovanu za prevoz “vanstandardnog tereta”.

Prema podacima sa njihovog zvaničnog sajta, posjeduju tri aviona marke Boing, namijenjena za kargo saobraćaj. Kompanija, kako se navodi, pruža redovne usluge između Tel Aviva i evropskih zemalja, kao i do Sjedinjenih Američkih Država (SAD), preko aerodroma u Liježu u Belgiji.

Kažu i da posjeduju različite bezbjednosne licence za kargo avionski saobraćaj koje izdaju Evropska unija, SAD, Kina i druge države. Ističu da su obučeni za transport različite robe – od hrane, preko eksploziva, lekova, velikih mašina.

Od izbijanja sukoba na Bliskom istoku, krajem februara, veliki dio međunarodnog vazdušnog saobraćaja ka tom regionu je obustavljen, a protok robe značajno smanjen.

“Challenge Airlines”, međutim, nastavlja da leti ka Izraelu i obavlja kargo usluge.

Ranije su, u novembru 2024., belgijski mediji javili da je ova aviokompanija podnijela žalbe na savezne i regionalne uredbe Belgije koje ograničavaju transport oružja i vojne opreme ka Izraelu.

Prema pisanju belgijskih medija, kompanija “Challenge Airlines” je tada negirala da transportuje oružje – tvrdeći da u Izrael dostavlja humanitarnu pomoć i hranu.

Avion je sletao i u junu 2025.
RSE je pratio letove dva teretna aviona kompanije “Challenge Airlines”, sa registarskim oznakama 4X-IAJ i 4X-ICK, koji su dolazili na beogradski aerodrom.

Jedan od njih, avion 4X-ICK, sletao je u Beograd i u junu 2025. – u vrijeme uvođenja embarga na izvoz naoružanja.

Predsjednik Srbije je tada odbio da odgovori na pitanja o ovom avionu, uz ocjenu da mu “ne pada na pamet da kaže šta je uzletjelo, a šta sletjelo”.

Sajt Flight Radar beleži istoriju letova ovog aviona u proteklih godinu dana.

Osim Beograda, isti teretni avion je proteklih mjeseci letio i ka evropskim gradovima i Sjedinjenim Američkim Državama.

U Izraelu mu je, pored aerodroma u Tel Avivu, odredište bio i vojni aerodrom Nevatim, nedaleko od Berševe, na jugu države.

Sjedinjene Države su najveći izvoznici oružja Izraelu, a vrijednost pošiljki mjeri se u milijardama dolara. Dvije trećine izraelskog uvoza oružja dolazi iz SAD.

A iz Srbije je, prema priznanju predsjednika države Aleksandra Vučića, isporuka municije bila ubrzana od oktobra 2023.

Tada je Izrael napadnut od strane Hamasa, palestinske organizacije koju SAD i EU smatraju terorističkom.

Izrael je potom pokrenuo kopnenu ofanzivu na Pojas Gaze, koja je dovela do masovnog stradanja palestinskih civila, razaranja gradova i humanitarne krize.

Ujedinjene nacije su optužile Izrael za teška kršenja ljudskih prava i ratne zločine. I prije priznanja vlasti u Beogradu da su isporuke oružja ka Izraelu ubrzane, međunarodni timovi istraživačkih novinara objavili su da je izvoz oružja iz Srbije ka Izraelu uvećan 30 puta od oktobra 2023.

Vučić se nakon toga našao na meti kritika dijela opozicije i javnosti u Srbiji – uz ocjenu da se time svrstao uz izraelske vlasti.

Međutim, nakon napada Izraela na Iran u junu 2025., Vučić je ocijenio da su mu obe države “prijateljske”, a Ministarstvo odbrane je saopštilo da je izvoz naoružanja i vojne opreme, po Vučićevim instrukcijama, obustavljen.

“Čitava jedna grana industrije je zaustavljena, od juna pa nadalje, bez pravnog utemeljenja, zato što se tako nekome hoće, zato što je vođena konfuzna spoljna politika”, ističe vojni analitičar Aleksandar Radić.

Dodaje da za taj “embargo”, osim saopštenja Ministarstva i predsjednikovih izjava, nije objavljen zvanični dokument koji bi, primjerice, usvojila Vlada Srbije i pravno ga obrazložila. Radnici u fabrikama oružja kažu da se izvoz nastavio.

A iako država ne potvrđuje da je sada “skinut moratorijum” na izvoz, to su za RSE izjavili zaposleni u dvije državne fabrike oružja u Srbiji.

Rekli su da im je u februaru 2026. stigao dopis da se, nakon osmomjesečne zabrane, nastavlja izvoz u inostranstvo.

“Do sindikata je došla informacija od rukovodstva da je država odobrila jedan dio izvoza vojnog naoružanja”, rekao je za RSE Aleksandar Tadić, predsjednik sindikata u fabrici “Zastava oružje” iz Kragujevca.

“Ne znamo zvanično ko su kupci, iz kojih zemalja, ali ovo je prvi i dobar korak za fabriku, jer se našla u teškoj situaciji zbog te zabrane izvoza”, dodaje on.

Ističe i da su isporuke sportskog lovačkog oružja, koje se takođe proizvodi u ovoj fabrici u centralnoj Srbiji, “odavno” krenule ka Sjedinjenim Američkim Državama, koje su među ključnim partnerima za ove pošiljke.

Rukovodstvo “Zastava oružja” nije odgovorilo na pitanja o izvozu. A u Užicu, na zapadu Srbije, gdje je sjedište fabrike oružja “Prvi partizan”, do radnika su stigle iste vijesti.

“Dobili smo informaciju prije oko mjesec dana da je krenuo izvoz, nemamo pojma ni gdje, ni šta ide”, rekao je za RSE jedan od članova sindikata “Sloga” u “Prvom partizanu”, pod uslovom anonimnosti.

Ni rukovodstvo ove fabrike ovu informaciju nije potvrdilo za RSE.

Odgovori nisu stigli ni iz sjedišta drugih državnih kompanija za proizvodnju i trgovinu oružjem, koje su članice Odbrambene industrije Srbije.

Da li se izvoz oružja u inostranstvo nastavio i pod kojim uslovima, za RSE ne odgovara ni Ministarstvo odbrane.

Da li je Srbija izvozila oružje tokom ‘moratorijuma’?

“U međuvremenu, od juna prošle godine ima čvrstih dokaza da je izvoz funkcionisao, u nekim izuzetnim situacijama, kad je neko odlučio o tome”, tvrdi vojni analitičar Aleksandar Radić.

Jer dok je u Srbiji, prema instrukcijama predsjednika države, na snazi bila zabrana izvoza naoružanja, Azerbejdžan i Kipar su se pohvalili artiljerijskim sredstvima iz srpskih fabrika.

Azerbejdžan je tokom prošle godine prikazao samohodne haubice “Nora”, dok je Kipar prikazao lansere raketa “Tamnava”.

“Oba sistema su prvi put prikazana u drugoj polovini 2025. godine i vrlo je moguće da su izvezena nakon objave ‘moratorijuma'”, izjavila je za RSE Katarina Đokić iz Međunarodnog instituta za istraživanje mira (SIPRI) iz Stokholma.

Srbija je dužna da prijavljuje izvoz teškog i lakog naoružanja, u skladu sa međunarodnim konvencijama. Ti međunarodni izvještaji se objavljuju polovinom godine, za prethodnu godinu.

“Ali glavnina izvoza se tu ne vidi, jer iz Srbije odlaze velike količine municije (koje ne podležu tim prijavama). Vrijednost i obim izvoza municije ne može se vidjeti iz tih prijava”, ukazuje Aleksandar Radić.

Tajni podaci o izvozu oružja

Dozvole za izvoz oružja i vojne opreme, po zakonu, izdaje Ministarstvo za unutrašnju i spoljnu trgovinu.

Za to je neophodna saglasnost ministarstava spoljnih poslova, unutrašnjih poslova, odbrane i Bezbjednosno-informativne agencije.

Takođe je potrebna potvrda krajnjeg korisnika (End User) overenu od strane zvaničnog organa države krajnjeg korisnika.

Prilikom izdavanja dozvole vodi se računa da se izvozom ne krše međunarodne sankcije, ne ugrožava poštovanje ljudskih prava u zemlji krajnjeg odredišta, da se ne omogućava izbijanje ili nastavak oružanih i drugih sukoba u državi krajnje upotrebe.

A nakon predsjednikove izjave o zabrani izvoza naoružanja u junu 2025., Ministarstvo odbrane je saopštilo da će izvoznicima biti potrebna i saglasnost Savjeta za nacionalnu bezbjednost.

U tom telu su, između ostalih, predsjednik Srbije, premijer, ministar odbrane i ministar unutrašnjih poslova.

“Mislim da je potpuno jasno da se odluka svodi na jednog čovjeka. Jer, prema zakonu, jedino predsjednik do sada nije bio prepoznat u mehanizmu odlučivanja kome se daju dozvole za izvoz oružja”, ocjenjuje vojni analitičar Aleksandar Radić.

Precizni podaci o tome šta od naoružanja i vojne opreme i u kojim količinama Srbija izvozi i uvozi nisu javno dostupni.

Ministarstvo unutrašnje i spoljne trgovine posljednjih godina na svom sajtu ne objavljuje godišnje izvještaje o izdatim dozvolama za izvoz.

A prema posljednjim javno dostupnim podacima, među značajnim uvoznicima oružja iz Srbije bile su zalivske zemlje – Ujedinjeni Arapski Emirati, Saudijska Arabija, Bahrein. Vojni analitičar Aleksandar Radić ih opisuje kao “nove partnere” u trgovini oružjem.

“Poslovi sa zemljama Zaliva kreću u velikom talasu 2012., 2013. godine, sa dolaskom Srpske napredne stranke na vlast. One tad postaju bitni kupci, dok su ranije bile ili mali kupci ili nisu imale tako presudan značaj. A onda je odjednom zvanična statistika pokazala da su u samom vrhu država u koje se izvozi oružje”, dodaje on.

Smatra i da bi potencijali izvoz iz Srbije ka regionu Bliskog istoka u ovom momentu “bio u skladu sa politikom vlasti u Izraelu”, u kojoj zvanični Beograd vidi partnera.

“Izvozi se Izraelu, uvozi se od Izraela, a druge zemlje kojima se izvozi – Saudijska Arabija, UAE, očigledno su iz ugla Izraela pozitivna tržišta, jer su u ovom trenutku politički saveznici”, ističe Radić.

Navodeći primjer uvoza oružja iz Izraela, pominje da je Srbija u jesen 2025. prikazala raketni artiljerijski sistem PULS, uvezen iz Izraela.

Ističe i da Srbija, poštujući međunarodne sankcije, ne izvozi oružje u Iran. RSE je, od početka sukoba na Bliskom istoku, u oktobru 2023., po zakonu o slobodnom pristupu informacijama od javnog značaja više puta tražio podatke o dozvolama za uvoz i izvoz oružja u Izrael.

Podaci nisu dostavljeni.

Prema podacima Republičkog zavoda za statistiku, među državama Bliskog istoka u koje je Srbija tokom 2025. godine izvozila oružje i municiju, našli su se Izrael, Bahrein, Saudijska Arabija.

U Bahrein je, prema tim podacima, u 2025. izvezeno oko 250 hiljada dolara vrijednog naoružanja i municije, pošiljke u Saudijsku Arabiju premašile su 100 hiljada dolara, dok je u Izrael vrijednost prešla 1,3 miliona dolara.

Ovo, međutim, ne moraju biti konačni iznosi, jer se u njima vidi samo dio izvoza oružja.