Ako ste bili u Sarajevu, a niste jeli ćevape, kao da niste ni bili tamo, tako se narodno opisuje značaj tog jela, kako u Bosni i Hercegovini, tako i regionu, pa i onim dalekim zemljama gdje god se nađe neki Balkanac koji je dobro upoznat s ovom “tradicijom”, piše N1 Sarajevo.

Aktivnosti na registraciji pokrenulo je Udruženje sarajevskih ćevabdžija, a sprovode se uz podršku Grada Sarajeva.

Direktor Agencije za bezbjednost hrane Bosne i Hercegovine Džemil Hajrić održao je sastanak s Benjaminom Karić, gradonačelnicom Sarajeva na kojem su razgovarali o procesu registracije oznake geografskog porijekla.

“Sarajevski ćevap” je jedan od najznačajnijih i najpoznatijih specijaliteta. Predstavlja neizostavan dio ondašnje kuhinje i turističke ponude. U 2021. godini “Taste Atlas” je “Sarajevske ćevape” svrstao na deseto mjesto top 100 najboljih jela na svijetu.

Sarajevski ćevap se, pored toga što svaka ćevabdžinica ima neku svoju skrivenu tajnu u recepturi, u suštini pravi od junećeg mesa (nekada se koristilo i 25 odsto janjećeg mesa) i soli. Ne sadrži hlebne mrvice, niti bilo kakve druge pikantne začine.

Koristi se meso s prednjeg dijela trupa životinje: prsa, vrata, plećke i lopatice, koje se nasječe na krupne komade i ostavi u frižideru da odstoji, nakon čega se fašira i ponovo ostavi da odstoji i tek onda se prave oblikovani komadi mesa, na dužini od 5 cm.

U postupku proizvodnje najvažnije su tri faze:

– odabir mesa i način pripreme mesne mase,

– toplotna obrada na roštilju,

– način serviranja.

U Sarajevu se obično služe porcije od pet i 10 ćevapa u somunu natopljenim vodom i čašom hladnog mlijeka ili jogurta.