Video
Ocana-Santero, suosnivač i izvršni direktor kompanije, kao i doktorand na Univerzitetu u Oksfordu, opisao je eksperiment u objavi na društvenoj mreži X.
Prema njegovim riječima, riječ je o prvom slučaju u kojem je agent vještačke inteligencije samostalno odabrao terapiju i ciljnu regiju u mozgu, a potom upravljao njenom primjenom kod živog sisara, prenosi Klix.ba.
Istraživački tim agentu je dostavio tabelu sa 19 mogućih genskih terapija, model miša oboljelog od epilepsije i pristup motorizovanom hirurškom uređaju opremljenom kamerama. Zadatak je bio jednostavan: smanjiti epileptične napade.
SAM IZABRAO TERAPIJU I IZRAČUNAO KOORDINATE ZA INJEKCIJU
Agent je najprije analizirao mehanizme koji izazivaju napade kod ovog modela epilepsije, a zatim predložio terapiju koja pojačava djelovanje GABA, glavnog inhibitornog neurotransmitera u mozgu.
Odabrao je i regiju mozga koju naučna literatura povezuje sa nastankom ove vrste napada. Drugu potencijalnu lokaciju odbacio je uz obrazloženje da su rezultati istraživanja za tu regiju nepouzdani.
Koordinate za injekciju izračunao je na osnovu tri naučna rada, upoređujući anatomske referentne tačke i određujući prosječnu vrijednost.
Nakon toga preuzeo je upravljanje uređajem i tokom pet minuta ubrizgavao 250 nanolitara terapije u mozak anesteziranog miša. Tokom zahvata pratio je mjesto uboda putem kamere i, prema navodima Ocana-Santera, čak 32 puta provjerio da li postoji krvarenje.
AGENT PREKINUO ZAHVAT KADA JE UOČIO PROBLEM
Iako je agent samostalno obavljao ključne zadatke, licencirani veterinar morao je da odobri svaki nepovratni korak i cijelo vrijeme je držao fizički prekidač za hitno zaustavljanje. Sistem je imao i unaprijed definisana ograničenja koja nije mogao da zaobiđe, uključujući maksimalnu dozvoljenu količinu injekcije.
Međutim, usred zahvata došlo je do prekida veze. Nakon ponovnog uspostavljanja sistema, agent je utvrdio da se izračunata ciljna lokacija nalazi izvan dometa uređaja i odbio je da nastavi proceduru, čak i nakon ponovne kalibracije.
Kasnije se ispostavilo da je agent bio u pravu. Prethodna ručna podešavanja poremetila su upravljanje uređajem, zbog čega je Ocana-Santero morao ručno da ispravi programski kod.
„Bilo je frustrirajuće iskustvo, ali je istovremeno pokazalo koliko možemo postati zavisni od ovih modela i šta se dešava kada jednostavno odbiju da nastave proceduru u kojoj je vrijeme presudno“, napisao je Ocana-Santero.
NAPREDNIJI MODELI ODBILI DA IZVEDU EKSPERIMENT
Prema pisanju portala The Decoder, Sonnet 5 bio je jedini testirani model koji je pristao da izvede čitav zahvat.
Napredniji modeli Claude Opus 5.5 i Opus 5 odbili su da preuzmu takav zadatak. Opus 5 je obrazložio da ne može da garantuje uspješan završetak procedure i da bi prekid zahvata sa iglom u mozgu anestezirane životinje mogao imati ozbiljnije posljedice nego da procedura uopšte nije započeta.
Prema navodima Ocana-Santera, miš se nakon eksperimenta dobro oporavio.
Ipak, rezultati još nijesu prošli naučnu recenziju, a detaljniji tehnički izvještaj tek se očekuje.
Preporučeno
Eksperiment otvara važno pitanje o budućnosti vještačke inteligencije u medicini: koliko daleko možemo prepustiti mašinama donošenje odluka i upravljanje medicinskim procedurama, posebno kada i najmanja greška može imati ozbiljne posljedice?
