Video
Posmatrači bi trebalo da počnu sa osmatranjem oko 23 časa po lokalnom vremenu, kada broj “zvijezda padalica” počinje da raste, a spektakl mogu pratiti sve do zore.
Mjesečina ove godine neće ometati posmatranje Perseida, jer se njihov maksimum poklapa sa fazom mladog Mjeseca. Neki srećni posmatrači potpunog pomračenja Sunca 12. avgusta možda će tokom totaliteta uspjeti da ugledaju i poneki Perseid.
Perseidi nastaju kada Zemlja prolazi kroz oblak sitnih komadića leda i stijena, koje je za sobom ostavila kometa Svift-Tatl, koja je posljednji put prošla u blizini Zemlje 1992. godine.
Dostižu maksimum između 11. i 13. avgusta, kada Zemlja prolazi kroz najgušći i najprašnjaviji dio ovog oblaka čestica. Tokom godina bez mjesečine broj vidljivih meteora djeluje veći, dok u godinama pojačane aktivnosti, poput 2016, može dostići čak 150 do 200 meteora na sat.
Prema podacima NASA, tokom vrhunca aktivnosti Perseida moguće je vidjeti i do 100 meteora na sat, piše Space.
Tipičan meteoroid Perseida (tako se naziva dok je još u svemiru) kreće se brzinom od oko 214.365 kilometara na sat kada uđe u Zemljinu atmosferu, nakon čega postaje meteor.
Većina Perseida izuzetno je mala, približno veličine zrna pijeska. Gotovo nijedan njihov fragment ne dospije do tla, ali ukoliko se to ipak dogodi, tada se naziva meteorit.
Perseidi dostižu temperature veće od 1.650 stepeni Celzijusa dok prolaze kroz atmosferu. Tokom ljeta sabijaju i zagrijavaju vazduh ispred sebe, zbog čega stvaraju sjajne svjetlosne tragove. Većina fragmenata postaje vidljiva na visini od oko 97 kilometara iznad Zemljine površine.
Šta izaziva kišu meteora Perseidi?
Svake godine Zemlja prolazi kroz orbitu komete Svift-Tatl. Vrhunac aktivnosti Perseida nastupa upravo u trenutku kada naša planeta prolazi kroz njen najgušći i najprašnjaviji dio.
Kometu su nezavisno jedan od drugog otkrila dvojica astronoma, Luis Svift i Horas Tatl, 1862. godine. Kada je posljednji put prošla pored Zemlje, 1992. godine, bila je suviše slaba da bi mogla da se vidi golim okom. Njen sljedeći prolazak, predviđen za 2126. godinu, mogao bi da je učini vidljivom bez teleskopa, sa sjajem sličnim čuvenoj kometi Hejl-Bop iz 1997. godine, pod uslovom da se sadašnja predviđanja pokažu tačnim.
Kometa Svift-Tatl najveće je poznato tijelo koje periodično prolazi u blizini Zemlje. Njeno jezgro široko je oko 26 kilometara. Posljednji put se približila našoj planeti tokom svog obilaska oko Sunca 1992. godine, a naredni prolazak očekuje se 2126.
Kada sjednete da posmatrate meteorsku kišu, zapravo gledate sitne dijelove komete koji se pri ulasku u Zemljinu atmosferu zagrijavaju i sagorijevaju, ostavljajući za sobom blistave svjetlosne tragove dok jure brzinom od oko 59 kilometara u sekundi, navodi NASA.
Gdje se mogu vidjeti Perseidi?
Meteorske kiše naziv su dobile po sazvježđu iz kojeg meteori prividno “izviru”, pa tako iz perspektive posmatrača na Zemlji, Perseidi izgledaju kao da stižu iz pravca sazvježđa Perseja na sjevernom nebu.
Najbolje se mogu posmatrati na sjevernoj hemisferi, ali su vidljivi i iz srednjih geografskih širina južne hemisfere. Za uživanje u ovom nebeskom spektaklu potrebno je samo tamno nebo, udobno mjesto za sjedenje i malo strpljenja.
Iako Persej nije među najuočljivijim sazvježđima, lako ga je pronaći jer prati mnogo sjajnije i prepoznatljivije sazvježđe Kasiopeju.
Ostavite očima oko 30 minuta vremena da se prilagode mraku prije nego što počnete sa posmatranjem. Najbolju vidljivost imaćete na što tamnijoj lokaciji, daleko od svjetlosnog zagađenja.
Kada je najbolje vrijeme za posmatranje Perseida?
Najbolje vrijeme za posmatranje meteora jeste u satima prije svitanja.
Dani najveće aktivnosti gotovo uvijek pružaju najbolju priliku da vidite nebo ispunjeno sjajnim meteorima.
Prema sajtu EarthSky, jutra 11. i 12. avgusta predstavljaju najbolji period za posmatranje Perseida. I jutro 13. avgusta može biti veoma dobro, ali iz EarthSky upozoravaju da broj meteora naglo opada nakon dostizanja maksimuma aktivnosti.
Preporučeno
Posmatrači Perseida mogli bi istovremeno da uoče i poneki meteor iz kiše Južni delta Akvaridi, čiji vrhunac nastupa krajem jula, navodi Američko meteorsko društvo (AMS). Iako su Južni delta Akvaridi najbolje vidljivi sa južne hemisfere, povremeno se mogu uočiti i sa srednjih geografskih širina sjeverne hemisfere.
